لِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاءِ * تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا وَيَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ﴾[2].
و از اين درخت و شجره‌هاي طيبه‌اي ثمره نافع و مفيدش پيوسته مي‌دهد. عالم رباني حجت الاسلام شيخ محمد حسن مشهور به آقا بزرگ تهراني ايده الله، صاحب کتاب: «الذريعة الي تصانيف الشيعه» بزرگترين دايره المعارف (موسوعه) در مولفات اين طائفه مي‌باشد که در آن تمام خوبي‌ها جمع‌آوري کرده و از ناقص (کافي نبودن)، کشف الظنون، پرده برداشته است از ثمره اين شجرة مبارکه اين کتاب جليل است که در ان زندگي‌نامه (بيوگرافي) بيش از سه قرن از علما و دانشمندان ذکر نموده است[3]. 

20- محمد حسين کاشف الغطاء، توفي سال 1373 هجري مؤلف کتاب أصل الشيعه وأصولها. 
آقا بزرگ تهراني مي‌گويد: 
او شيخ محمد حسن بن شيخ عراقيين شيخ علي بن حجت شيخ محمد رضا ابن المصلح بين الدولتين، شيخ موسي بن شيخ الطائفه شيخ الاکبر جعفر بن علامه شيخ خضر يحيي بن سيف الدين المالکي الجناحي النجفي، از رجال کبار اسلام و از علماي مشهور شيعه مي‌باشد. در بيت علم و دانش و بين علما پرورش و بزرگ شد، دانش وي بسيار بود، و انديشه‌اش به عمق حقائق و اسرار علوم و فضايل نفوذ کرده و در الفاظ، نوشته‌هايش نمايان مي‌باشد، اما در خصوص خطبه (سخنراني) و ادب و بلاغت و فصاحت، پس از ياران همه جاگير است، بطوري که در اين مجال سهم بسياري بوده است، و مبالغه نکرده‌ام اگر بگويم که وي سخنرانترين سخنرانان شيعه مي‌باشد[4].

------------------------
[1]- نقباء البشر فی القرآن الرابع عشر 2/772-773. 
[2]- سوره ابراهیم آیه 24-25. 
[3]- مقدمه نقیاء البشر فی القرآن الرابع عشر. نوشته محمد حسین آل کاشف الغطاء ص، (ص.د.)
[4]- نقباء البشر 2/612-616. 
21- عبدالحسين شريف الدين موسوي، متوفي سال 1377 هجري مولف کتاب: المراجعات، و أجوبه مسائل جار الله.
آقا بزرگ تهراني مي‌گويد:
او سيد عبدالحسين بن سيد يوسف بن سيد جواب بن سيد اسماعيل بن سيد محمد بن سيد ابراهيم ملقب به شرف الدين موسوي عاملي، از علماي بزرگ مسلمين، و از فيلسوفان و نابغه‌هاي شيعه در عصر حاضر مي‌باشد. 
و براي اين قرن همين افتخار کافي است که شخصي مانند اين نابغه و فيلسوف در آن ظاهر شود. 
از آثار گرانبهاي وي: المراجعات است که در صيدا سال 1355 هجري به چاپ رسيده، و الفصول المهمة في تأليف الأمة، در صيدا سال 1330 هجري چاپ شده و در سال 1347 هجري تجديد چاپ رسيده است[1].
محسن الامين درباره وي مي‌گويد: 
در نجف و سامرا، بر دانشمندان مانند طباطبائي و خراساني و شيخ شريعت، و شيخ محمد طه نجف ... درس خوانده است. 
از مولفاتش، المراجعات و کتاب ابو هريره مي‌باشد[2].

22- حسين محمد تقي الدين نوري طبرسي، متوفي سال 1320 هجري، از مؤلفاتش: 
مستدرک الوسائل، و فصل الخطاب في إثبات تحريف کتاب رب الارباب، مي‌باشد. 
آقا بزرگ تهراني مي‌گويد: 
شيخ ميرزا حسين بن ميرزا محمد تقي بن شيخ ميرزا علي محمد تقي نوري طبرسي، امام ائمه حديث و رجال، در عصور متاخره، و از اعاظم علماي شيعه، و رجال کبار اسلام در اين قرن ....
شيخ نوري نمونه‌اي از سلف صالح بودند که در اين عصر مانند وي در نبوغ و دانش کم يافت مي‌شود، ايشان نشانه‌اي از نشانه‌هاي عجيب خداوند بودند در وي مواهبي غريب، و ملکه‌هاي شريفي نهفته بود تا اينکه وي را از طليعه‌داران علماي شيعه قرار دهد از کساني زندگيشان و عمرشان وقف خدمت دين و مذهب نموده‌اند، و زندگي وي صفحه‌اي روشن بر اعمال صالحه‌اش بوده، و از مؤلفاتش: 
فصل الخطاب في مسألة تحريف الکتاب .... مي‌باشد[3].
و محسن الامين درباره وي مي‌گويد: 
ايشان، عالم، فاضل، محدث، متبحر در علم حديث و رجال عارف به سير و تاريخ، پژوهشگر، زاهد، و عابد بودند، نماز شبش هرگز فوت نشد، و از نظر وسعت اطلاع و احاطه بر اخبار و آثار و کتب يکتاي زمانه‌اش بود[4].
و عباس قمي در بيوگرافي وي چنين مي‌گويد: 
شيخ الاسلام و المسلمين، مروج علوم الانبياء و المرسلين، ثقه، جليل، و عالم النبيل، المتبحر، الخبير، محدث الناقد، ناشر آثار و جامع الاخبار، صاحب تصانيف مشهور و بسيار که در آن علوم روايت و درايت در آن جمع شده است، و ايشان مشهورتر از آن است که ذکر شود و بالاتر از آن است که عبارتي درباره وي تعبير کنند. (الکني و الألقاب، عباس قمي، بيوگرافي نوري طبرسي).
* و براي نوري طبرسي کافي است که او صاحب کتاب «مستدرک الوسائل» مي‌باشد، که يکي از کتابهاي هشتگانه معتبر نزد شيعه مي‌باشد، و کافي است براي نوري طبرسي که نزد شيعه لقب خاتمه المحدثين دارد. 

23- محدث بزرگوار ابو النضر محمد بن مسعود بن عياش سلمي سمرقندي، معروف به عياشي، مؤلف تفسير عياشي. 
شيخ طوسي مي‌گويد: 
محمد بن مسعود بن محمد بن عياش سمرقندي، ابو النضر، بيشترين اهل مشرق در زمان خودش از نظر علم، و فضل و ادب و فهم، بيش از دويست کتاب تاليف نموده است[5].
و مجلسي مي‌گويد: 
محمد بن مسعود بن محمد بن عياش سلمي سمرقندي ابوالنضر معروف به عياشي، از نور چشمان اين طائفه و رئيسشان و بزرگشان، جليل القدر، عظيم الشان واسع الرواية، ناقد رجال، ياران ما وي را در کتب تراجم ذکر نموده‌اند و در ستودن و ثناء بر وي مبالغه نموده‌اند[6].
و محمد حسين طباطبايي در مقدمه تفسير عياشي مي‌گويد: 
از بهتري تفسيري که به ارث برده‌ام، تفسير منسوب به شيخ ما عياشي (رح) مي‌باشد و آن کتابي است قيم که امروز براي خوانندگان گرامي تقديم مي‌کنيم، و در حقيقت آن بهترين کتابي است که در اين زمينه در قديم تأليف شده است، و موثق‌ترين کتاب تفسير بالماثوري است که از مشايخ قدما به ارث برده‌ايم، و اما کتاب از سال (1000) هزار تا به امروز، که نزديک يازده قرن است، علما آن را پذيرفته‌اند، و کسي درباره آن عيبي ذکر نکرده‌ است[7]. 
و نجاشي درباره وي گفته است: 
ثقه، صدوق، چشمه‌اي از چشمه‌هاي اين طائفه مي‌باشد. [8]

-------------------------
[1]- نقباء البشر فی القرن الرابع عشر 3/1080-1086. 
[2]- اعیان الشیعه 7/457. 
[3]- نقباء البشر 2/543-545-549-550. 
[4]- اعیان شیعه ج، 2/143. 
[5]- رجال طوسی ص، 497. 
[6]- مقدمه بحار الانوار ص، 130، و رجال علامه حلی ص، 145. 
[7]- مقدمه تفسير عياشي، بقلم محمد حسين طباطبائي 1 / 4.
[8]- رجال نجاشي 2 / 247، دار الأضواء، بيروت.
24- محمد بن علي بن شهر آشوب، متوفي سال 588 هجري از مؤلفاتش: مناقب آل ابي طالب مي‌باشد.
اردبيلي مي‌گويد: محمد بن علي بن شهر آشوب مازندراني رشيد الدين شيخ و فقيه اين طايفه، و نيز شاعري بليغ بودند، .... داراي کتابهاي است. 
از آنها: کتاب الرجال، انساب آل ابي طالب (عليهم السلام)[1].
و يوسف بحراني مي‌گويد: 
زين الدين محمد بن علي بن شهر آشوب مازندراني، سروي، ايشان عالم، فاضل، محدث، محقق عارف به رجال و اخبار، اديب، شاعر، و داراي همه خوبيها، بودند. 
کتابهاي دارد، از آنان: مناقب آل ابي طالب، کتاب مثالب النواصب مي‌باشد[2].

25- ابو جعفر 