 (القرآن الرابع) ص، 167. 
[6]- مقدمه تفسیر قمی، نوشته، طیب موسوی جزایر ص 14-16. 
[7]- الذريعة (4/302) 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:7.xml">اولاً - آن علمایشان که به تحریف قرآن تصریح کرده اند</a><a class="text" href="w:text:26.txt">ثانیا - علمای بزرگ شیعه می گویند: تحریف قرآن به تواتر ثابت شده است</a><a class="text" href="w:text:27.txt">ثالثاً - علماي بزرگ شيعه مي‌گويند: قايل بودن به تحريف از ضروريات مذهب شيعه است</a><a class="text" href="w:text:28.txt">رابعاً - بزرگان شيعه مي‌گويند: شيعه اجماع ‌دارند بر تحریف شدن قرآن </a><a class="folder" href="w:html:29.xml">خامساً- شيعه براي چه مي‌گويد قرآن تحريف شده است؟</a><a class="text" href="w:text:33.txt">سادساً - براي چه امام على در هنگام خلافتش قرآن صحيح را آشکار نکرد؟ </a><a class="text" href="w:text:34.txt">سابعاً - به اعتقاد شيعه قرآن صحيح کجاست؟ </a><a class="text" href="w:text:35.txt">ثامناً - اگر اين قرآن تحريف شده، پس براي چه شيعه آن را مي‌خواند؟</a><a class="text" href="w:text:36.txt">تاسعاً - تحریفی که شیعه ادعا می کند در لفظ و تفسیر می باشد</a><a class="text" href="w:text:37.txt">عاشراً - دو سوره ولايت و نورين</a><a class="text" href="w:text:38.txt">يازدهم- برخي از علماي شيعه بخاطر تقيه تحريف را انکار کرده‌اند</a></body></html>15- آيت الله العظمي امام خميني متولد سال 1320 هجري از مؤلفاتش:
* تحرير الوسيلة. 
* الحکومه الاسلاميه 
* کشف الاسرار 
* مصباح الهداية الي الخلافة و الولاية 
آقا بزرگ تهراني مي‌گويد: 
ايشان سيد آقا روح الله بن سيد مصطفي خميني، عالم، فاضل، در سال 1320 هجري متولد شدند، و بر دانش دوستي پرورشي يافت و در جستجوي آن کوشيد، و نزد عده‌اي از اهل فضل و دانش حاضر گرديد، در قم نزد شيخ عبدالکريم يزدي حائري و غيره حاضر شد، داراي آثار و مولفات مي‌باشد از آنها: 
سر الصلاة است که از آن بوي عرفان به مشام مي‌رسد[1].
و احمد فهري در تقديم کتاب مصباح الهداية مي‌نويسد: 
امام خميني، انقلابي بزرگ، سوخته شده براي تاريکي‌هاي قرن، دليل آه گويندگان در شب، و شير ميدان در روز، شمشير برهنه بر شيطان استکبار جهاني، آن کسي که با لبهايش نشانه نجات را زمزمه مي‌کند، و با دستش پرچم آزادي حمل مي‌کند، آزادي انسانيت از تمام بردگي‌ها و بندگي‌ها، و اين آن امام خميني شبيه علي (عليه السلام) در زمين با خصائص از امام غائب و نوري از چهره درخشانش، مي‌باشد که وي زمينه ساز حکومتش مهدي ارواحنا فداؤه مي‌باشد، ايشان از قلب امت، با تمام صفات انسان نمونه براي رهبري برخاست در حالي که درد و رنج امت را در قلب و آرزوهايشان را در فکر و انديشه‌اش حمل مي‌کرد[2].
آقا بزرگ تهراني مي‌گويد: 
کشف الاسرار، از حاج آقا روح الله بن سيد مصطفي خميني، فارسي مي‌باشد، در سال 1363 هجري در 428 صفحه در تهران به چاپ رسيده است[3].

16- شيخ محمد بن مرتضي، مدعو به مولي محسن کاشاني، متوفي سال 1091 هجري. از مولفاتش: تفسير صافي، و الوافي، و علم اليقين في اصول الدين مي‌باشد. 
حر عاملي مي‌گويد: 
مولاي جليل محمد بن مرتضي مدعو به محسن کاشاني، فاضل، عالم، ماهر، حکيم، متکلم، محدث، فقيه، شاعر، اديب، و صاحب تصانيف نيکو هستند. 
داراي کتابهايي است که از جمله: 
کتاب الوافي است، که در آن کتب چهارگانه همراه با شرح احاديث مشکل آن، .... و کتاب سفينة النجاة في طريق العمل، تفسير سه گانه: بزرگ، کوچک، و متوسط، و کتاب عين اليقين، و کتاب حق اليقين مي‌باشد[4].
اردبيلي مي‌گويد: محسن بن مرتضي کاشاني، علامه، محقق، مدقق، جليل القدر، عظيم، الشان، رفيع المنزل فاضل کامل، اديب متبحر در تمام علوم مي‌باشند، بيش از صد کتاب تاليف نموده، از آنها: تفسير صافي، کتاب علم اليقين مي‌باشد[5].
و خوانساري مي‌گويد: ايشان در فضل و دانش و تيز هوشي در فروع و اصول و احاطه ايشان به معقول و منقول، تأليف بسيار، مشهورتر از آن است که بر کسي پوشيده بماند، عمرش از حدود 80 گذشته بود، و وفاتش بعد از سال 1000 هجري بود[6]. 

17- ابوالحسن عاملي: 
خوانساري درباره وي مي‌گويد: 
او ابو الحسن عاملي ابن المولي محمد طاهر فتوني، از بزرگان فقهاي متاخر ما، و از عالمان متبحر ما مي‌باشد[7]. 
آقا بزرگ تهراني درباره او مي‌گويد: 
مرآة الانوار مشکاة الاسرار في تفسير القرآن، و گفته مي‌شود، مشکاة الانوار، تاليف المولي الشريف العدل، ابو الحسن بن شيخ محمد طاهر بن شيخ عبدالحميد بن موسي بن علي بن معتوق بن عبدالحميد فتوني نباطي عاملي اصفهاني العذوي ... و آن تفسير جليلي مي‌باشد.... و در اول مقدمات، سه مقاله است، در هر مقاله فصلهايي است، و در مقدمه دوم در چهار فصل درباره کم شدن قرآن مي‌باشد[8].
و محسن الامين درباره وي مي‌گويد: 
و گاهي وقتها با نام ابوالحسن عاملي خوانده مي‌شود، ابوالحسن كنيه وي است، و شريف نام ايشان است، و او از سادات نيست، و در برخي از کتب تراجم، به العدل نيز توصيف مي‌شود. و علامه محدث نوري درباره‌اش گفته است: أفقه المحدثين، و أکمل الربانيين الشريف العدل .... و بحر العلوم طباطبائي در اجازه نامه‌اش براي شيخ محمد اللاهيجي گفته است، شيخ اعظم رئيس محدثين در زمانش و اسوه فقهاء، المولي ابوالحسن فتوني، سپس مولفاتش را ذکر کرد: مرآة الانوار ومشکاة الاسرار[9]. يوسف بحراني، در لولوة البحرين وي را ستوده است[10].

--------------------
[1]- نقباء البشر فی القرن الرابع عشر 2/789. 
[2]- مقدمه مصباح الهدایه، بقلم احمد فهری. 
[3]- الذریعه 18/13. 
[4]- امل الامل 2/305. 
[5]- صاحب روضات الجنان 6/73 الدار الاسلامیه بیروت. 
[6]- روضات الجنات فرندگی تامه ابوالحسن عاملی. 
[7]- جامع الرواه 2/42. 
[8]- الذريعة ج، 2 ص، 264 دار الاضواء – بیروت 
[9]- أعیان الشیعه جلد هفتم ص، 342-343 دار التعارف بیروت
[10]- لولوه البحرین ص، 107 دار الاضواء بیروت 
18- محمد رضا مظفر، متوفي سال 1383 هجري، و از مؤلفاتش عقائد الاماميه. 
آقا بزرگ تهراني مي‌گويد: 
ايشان شيخ محمد رضا بن شيخ محمد بن شيخ عبدالله آل مظفر نجفي، عالمي بزرگوار، و اديبي معروف هستند. در 5 شعبان سال 1323 هجري در نجف متولد شد، شش ماه بعد از وفات پدرش، پس دو برادرش شيخ عبدالنبي و شيخ محمد حسن، کفالت وي را بعهده گرفتند، پس بر ايشان پرورش يافت و مبادي را آموخت او از افاضل اهل علم، و اشراف اهل فضل و ادب بود، داراي سيرت و سلوکي خوب مي‌باشد که وي را نزد کساني که فضل او را مي‌شناسند محبوب گردانيده است، و او از کساني بوده که در حرکت فکري نجف شريک بود، و در بسياري از مسائل ديني عامه نيز کار کرده است ..... داراي آثار علمي خوبي هستند: از آنها: 
السقيفة، در سال 1352 هجري تأليف نموده و دوبار چاپ شده است. المنطق، در سه جزء، که همچنين چاپ شده است و عقائد الشيعة در سال 1373 هجري چاپ شده است[1].

19- علامه آقا بزرگ تهراني متوفي سال 1389 هجري، از مؤلفاتش: الذريعة إلي تصانيف الشيعه، و نقباء البشر في القرن الرابع عشر و طبقات أعلام الشيعه (قرن چهارم) 
محمد حسين آل کاشف الغطاء در تقديم کتاب نقباء البشر مي‌گويد: 
خداوند مي‌فرمايد: 
﴿أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً ك