 بیماری قلبش استفاده کند. این، راهِ کوتاه، هموار و نزدیکی است که انسان را به خدای بزرگ می رساند و بلکه بهترين روش برای تدبر در قرآن کریم می باشد[3].
از دیگر اموری که ایمان را تقویت می کند، شناخت احادیث پیامبر اکرم ص و آموزه هایی است که در احادیث ایشان، پیرامون ایمان و اعمال بیان شده است. از اینرو هرچه شناخت بنده نسبت به کتاب خدا و سنت پیامبرش بیشتر شود، ایمان و یقین او بیشتر خواهد شد و در علم و ایمانش به مقام یقین خواهد رسید.
شناخت پیامبر اکرم ص و اخلاق والا و اوصاف بزرگش، از دیگر زمینه های تقویت ایمان می باشد. کسی که پیامبر اکرم ص و صفات و اخلاق سترگش را بشناسد، در صداقت او و همچنین در درستی آنچه که ایشان از کتاب و سنت و دین حق آورده، هیچ شک و تردیدی نخواهد کرد.
از دیگر زمینه های افزایش ایمان، تفکر در جهان هستی و اندیشیدن در آفرینش آسمانها و زمین و مخلوقات متنوعی است که در جهان وجود دارد. همین طور اندیشیدن در وجود انسان و ویژگیهایی که دارد، انگیزه بزرگی برای ایمان آوردن است. زیرا اینها، موجودات بزرگی هستند که بر قدرت و عظمت آفریننده دلالت می کنند و زیبایی و نظم و کمال و دقت حیرت انگیزی در خود دارند که نشان دهنده گستردگی علم خدا و فراگیر بودن حکمت اوست. همچنین نگریستن به نیازمندی همه مخلوقات از هر جهت به پروردگارشان و اینکه به اندازه یک چشم به هم زدن نيز نمی توانند از خداوند عزّوجلّ بی نیاز باشند، باعث می شود تا بنده با کمال فروتنی و کثرت دعا و اظهار نیازمندی، پروردگارش را بخواند و از او بخواهد كه آنچه را به سود اوست، نصیب او نماید و آنچه را که در دین و دنیا به زیان اوست، از او دور بدارد.
همچنين اين حالت، توکل بنده را بر خدا قوی می گرداند و بدين سان سبب مي شود تا بنده، به نیکی و احسان خداوند متعال امیدوار گردد و بطور کامل به وعده الهی اعتماد نماید. بدين ترتيب ايمان، تحقق و قوت می یابد. اندیشیدن در کثرت نعمتهای خدا و توجه به اين موضوع که هیچ مخلوقی، یک لحظه هم از نعمتها و الطاف الهي بی نیاز نیست، باعث تقویت ایمان می شود.
خدا را به كثرت ياد كردن و دعا و زاري به درگاهش، از اسباب تقويت ايمان است. ذکر خدا نيز عبادتي است كه در هر حال، با زبان، با قلب و با عمل انجام می شود. از اينرو بهره بنده از ایمان به اندازه نصیبش از ذکر و ياد خداست.
شناخت خوبیهای اسلام نيز باعث تقويت ايمان مي شود. زیرا دین اسلام سراسر خوبی است و عقاید و باورهای اسلامی، صحیح ترین و راست ترین و مفیدترین عقاید و باورها هستند؛ اخلاق اسلامی نيز زیباترین شیوه رفتاری است و اعمال و احکام اسلامی، بهترین و منصفانه ترین دستورات و اعمال هستند. با این نگرش، خداوند متعال، ایمان را در قلب بنده آراسته می سازد و ایمان را محبوب او می گرداند.
یکی از بزرگترین عواملی که ایمان را تقویت می نماید، تلاش برای انجام نيك و شايسته عبادت خدا و نیکی کردن به بندگان و آفریده های الهي است.
بدين سان بنده در عبادت خدا می کوشد و او را چنان مي پرستد که گویا او را مشاهده می کند و اگر توانایی انجام عبادتي اين چنيني را نداشته باشد، همواره به خاطر دارد که خداوند، او را می بیند و بدين ترتيب در عمل و خوب انجام دادن آن می کوشد؛ همچنین همواره بنده با نفس خود مجاهده می کند تا اینکه ایمان و یقینش قوی می گردد و در این مورد به یقین راستین می رسد که بالاترین مراحل یقین است و آن وقت شیرینی عبادت را احساس می کند.
از جمله اموری که باعث تقویت ایمان می شود، دعوت دادن به سوي خدا و دین است. سفارش کردن یکدیگر به حق و بردباری نيز در اين موضوع داخل است. چنين رويكردي سبب مي شود تا بنده، خودش و دیگران را به کمال برساند.
دوری جستن از انواع مختلف كفر، نفاق و فسق و گناه، عامل افزايش و تقويت است. همچنين نزدیکی جستن به خدا با انجام نمازهای نفل بعد از فرائض و نیز مقدم داشتن حكم و رضاي خدا بر خواسته ها و امیال نفساني، در زماني كه بر انسان چيره مي شوند، ايمان را قوي و افزون مي گرداند. قسمت پایانی شب، هنگام نزول خداست؛ در اين زمان خلوت كردن با خدای خود و راز و نياز با او ،تلاوت قرآن و نشستن با حضور قلب و انجام ادب بندگی در پیشگاه پروردگار و نيز پایان دادن این کارها با طلب آمرزش از خداوند عزّوجلّ و توبه و انابت به درگاهش، از عواملی است که ایمان را قوی می نمايد.
همنشینی با علمای راستین و مخلص، ايمان بنده را قوت و فزوني مي بخشد. از اينرو بايد از سخنانشان، بهترين ميوه ها را چيد. همانطور که از درختان، بهترین میوه ها را مي چينيم. دوری جستن از هر چیزی که میان قلب بنده و میان خدا فاصله می اندازد، راهكار ديگري براي تقويت ايمان است[4].
شناخت نامهای نیک خداوند با مراحل سه گانه آن، از بزرگترین زمينه ها و عوامل تقويت ایمان مي باشد و بلکه شناخت خداوند با نامها و صفاتش، اصل ایمان است و ایمان به این اصل بزرگ برمی گردد.
پس با توجه به این مطلب و انگیزه های دیگری که وجود داشت، براي توضیح اسماي نيك الهي دست به قلم بردم و براي هر اسمي به ارائه دليل از قرآن و سنت پرداختم و سپس نوشته هايم در اين موضوع را به استاد علامه شيخ عبدالعزيز بن عبدالله عرضه داشتم؛ هر آنچه را که ايشان تأیید نمود، در اين كتاب آوردم و آنچه را كه درباره اش نظري نداد یا ردش كرد، از متن برداشتم و بدين ترتیب شرحي بر نود و نه نام نيك خدا، جمع آوري شد. در اين كتاب به شرح و توضيح مختصر اسماي الهي پرداخته و در مواردي چند، از حد اختصار، گذشته و به اقتضاي نياز، موضوع را بسط و شرح بيشتري داده ام. قابل يادآوري است كه بنده در شرح اسماي الهي، از منابع مورد اعتماد بويژه از آثار محققاني چون ابن تیمیه و شاگردش ابن قیم وهمچنين از نوشته هاي شیخ عبدالرحمن بن ناصر السعدی که بدون تردید یکی از علمایی بوده که خداوند، مردم را از دانش او بهره مند کرده، استفاده كرده ام.
مباحث كتاب
اين كتاب شامل مباحث زير مي باشد:
بخش اول: نامهای خداوند، توقیفی هستند.
بخش دوم: ارکان ایمان به اسمای حسنی.
بخش سوم: انواع آنچه خداوند با آن توصیف می شود.
بخش چهارم: دلالت سه گانه اسمای حسنی.
بخش پنجم: حقیقت الحاد در نامهای خدا.
بخش ششم: برشمردن و حفظ کردن اسمای حسنی اصل و اساس علم است.
بخش هفتم: همه نامهای خدا، خوب و نیکو هستند.
بخش هشتم: برخی از نامهای خدا، به تنهایی و نیز همراه با نامي دیگر بر او اطلاق می شوند. برخی از نامهای خدا به تنهایی بر او اطلاق نمی شوند؛ بلکه همراه با آنچه مقابل و مخالف آن است، بر خدا اطلاق مي گردند.
بخش نهم: برخی از نامهای نیک خداوند، بر چند صفت دلالت می نمایند.
بخش دهم: در بيان آن دسته از نامهای نیک خدا که همه اسماء و صفات به آنها بر می گردد.
بخش یازدهم: نامها و صفات خدا مختص او هستند. از اينرو بايد دانست كه اشتراك اسمي، بدين معنا نيست كه تمام آنچه بدين اسمها ناميده شده اند، شبيه و همسان يكديگر هستند.
بخش دوازدهم: آنچه باید دانست...
بخش سی