 نقصها  و  عیبها)  و  بدور  از  این  صـفاتی  است  کـه  او  را  بدانـها  توصیف  مـــی‌کنند.  خدا  کسـی  است  که  آسمانها  و  زمین  را  از  نــیستی  بـه  هسـتی  آورده  است‌.  چگونه  ممکن  است  فرزندی  داشته  باشد،  در  حالی  کـه  او  همسری  ندارد.  (‌همسر و  فرزند  باید  از  جنس  شوهر  باشد  و  خدا  یگانه  و  بی‌همتا  است‌)  و  همه  چیز  را  او  آفـریده  است  (‌از  جمله  اشخاص  و  اشیائی  را  که  شریک  او  می‌سازند)  و  او  آگاه  از  هر  چیز  است  (‌و  آنچه  گویند  و  کنند  از  چشــم  خدا  پوشیده  نمی‌ماند  و  بی‌پاداش  و  پادافره  نمی‌گردد)‌.  آن  (‌متّصف  به  صفات  کمال  است  که‌)  خدا  و  پروردگار  شما  است‌.  جز  او  خدائی  نیست‌؛  و  او  آفرینندۀ  همه  چیز  است‌.  پس  وی  را  باید  بپرستید  (‌و  بس‌؛  چرا  که  تنها  او  مستحقّ پرستش  است‌)  و  همو  حـافظ  و  مـدبّر  هـمه  چیز  است‌.  چشـمها  (‌کُنْهِ  ذات‌)  او  را  درنـمی‌یابند،  و  او  چشمها  را  درمی‌یابد  (‌و  به  همۀ  دقائق  و  رموز  آنها  آشنا  است‌)  و  او  دقیق  (‌است  و  با  علم  کامل  و  ارادۀ  شامل  خود  بـه  هـمۀ  ریزه‌کاریها  آشنا،  و  از  همۀ  چیزها)  آگاه  است‌.
*  در  پایان‌،  در  مورد  دعا  و  تضرّع  و  توبه  و  برگشت  به  درگاه  یزدان  یگانۀ  بی‌انباز،  و  در  جایگاهی‌ که  باید  نماز  و  همۀ  عبادات  دیگر  را،  و  زندگی  و  مرگ  را  خالصانه  از آن  خدا کرد،  و  جز  او  را  به  پروردگاری  برنگزید،  چه  تنها  او  پروردگار  هر  چیزی  است‌،  و  در  خلیفه‌گری  و  آزمون  جهان  همۀ کارها  را  بدو  برگرداند،  و كار  و  بار  حساب  و کتاب  و  سزا  و  جزا  را  در  آخرت  بدو واگذار  کرد ،‌گوش  می‌سپاریم  به  این  دعا  و  تضرّع  خاشعانه  و  توبه ‌کارانه‌ای  که  سوره  بدان  پایان  می‌پذیرد:
(قُلْ إِنَّنِي هَدَانِي رَبِّي إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ دِينًا قِيَمًا مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ .قُلْ إِنَّ صَلاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ .لا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ .قُلْ أَغَيْرَ اللَّهِ أَبْغِي رَبًّا وَهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ وَلا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ إِلا عَلَيْهَا وَلا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى ثُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ.وَهُوَ الَّذِي جَعَلَكُمْ خَلائِفَ الأرْضِ وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَبْلُوَكُمْ فِي مَا آتَاكُمْ إِنَّ رَبَّكَ سَرِيعُ الْعِقَابِ وَإِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ). (161-165)
بگو:  بیگمان  پروردگارم  (‌با  وحی  آسمانی  و  نشان  دادن  آیــات  قـرآنـی  و  گستردۀ  جهانی‌)  مـرا  به  راه  راست  رهـنمود  کـرده  است‌.  و  آن  دیـن  راست  و  اسـتوار  و  پا برجا،  یعنی  دین  ابراهیم  است‌.  همان  کسی  کـه  حقّگرا  (‌و  از  آئینهای  انحرافی  محیط  خود  رویگردان‌)  بود  و  از  زمرۀ  مشرکان  نبود.  بگو:  نماز  و  عـبادت  و  زیستن  و  مردن  من  از  آن  خدا  است  که  پروردگار  جـهانیان  است  (‌و  این  است  که  تنها  خدا  را  پرستش  مـی‌کنم  و  کارهای  این  جهان  خود  را  در  مسیر  رضایت  او  می‌انـدازم  و  بر  بذل  مال  و  جـان  در  راه  یـزدان  مـی‌کوشم  و  در  این  راه  می‌میرم‌، تـا  حیاتم  ذخیرۀ  مماتم  شـود)‌.  خدا  را  هیچ  شریکی  نیست،  و  به  همین  دستور  داده  شـده‌ام‌،  و  مـن  اوّلین  مسلمان  (‌در  میان  امّت  خود،  و  مخلص‌ترین  فرد  در  میان  همۀ  انسانها  برای  خدا)  هستم‌.  (‌ای  پیغمبر!  بـه  کسانی  که  تـو را  هـمچون  خـود  بـه  شـرک‌ورزی  می‌خوانند)  بگو:  آیا  (‌سزاوار  است  که‌)  پروردگاری  جز  خدا  را  بطلبم  (‌و  مـعبودی  جز  او  را  پرستش  و  عبادت  بکنم‌)  و  حال  آن  که  خدا  پروردگار  هـر  چیزی  است‌؟  هیچکسی  جز  برای  خود  کار  نمی‌کند،  و  هیچکسی  گناه  دیگری  را  بر  دوش  نمی‌کشد.  ســرانـجام  همۀ  شما  بـه  سوی  خدا  باز می‌گردید  و  شما  را  از  آنچه  در آن  اختلاف  می‌ورزید  آگاه  می‌سازد  (‌و  میانتان  دربارۀ  راه  و  روش  و  ادیان  و  عقائدتان  داوری  می‌کند)‌.  خدا  است  که  شما  را  جانشینان  (‌دیگران  برای  آبادانی  جهان  در  کرۀ‌)  زمین  گردانید،  و  (‌در  استعدادهای  ذاتی  و  مواهب  آسمانی  و  اموال  کسبی‌)  برخی  را  بر  برخی‌،  درجاتی  بالاتر  برد  (‌و  در  کمال  مادّی  و  معنوی  به  نسبت  اسـتفادۀ  شخص  از  اسباب  و  سنن  یزدان  و  گسترده  در  پهنۀ  جهان‌،  کسانی  را  بیشتر  از  کسانی  ترقّی  و تعالی  داد)  تا  شما  را  در  آنچه  به  شما  داده  است  بیازماید  (‌و  در  عمل  مشخّص  شـود  چه  کسی  به  شرائع  آسمانی  مؤمن  یا  کافر  و  در  نعمتهای  خـدادادی  سپاسگزار  و  یـا  ناسپاس  است‌)‌.  بیگمان  پروردگارت  زود رسانندۀ  عقاب  (‌به  مخالفان‌)  است  و  او  دارای  مغفرت  بیکران  و  رحمت  فراوان  (‌در  حقّ  پشیمان  شوندگان  از  گناهان  و  برگردندگان  بـه  آستان  یزدان‌)  است‌.
این  نمونه‌های  ششگانه‌ای‌ که  آنها  را  برگزیده‌ایـم‌،  جـز  نمونه‌هائی  بشمار  نمی‌آیند که  (زيبائی  دلربائی)  را  به  تصویر  می‌کشند که  روند  سوره  در  هر  موقعیّتی  و  در  هر  صحنه‌ای  و  در  هر  آوا  و  نوائی  و  در  هر  الهام  و  پیامی،  بیانگر  آن  است‌.
*به واپسین  صفحه  از  صفحات  اقوام  تکذیب‌کنندۀ  آن  دوره  از  تاریخ  می‌رسیم  ...  صفحۀ  مدین‌ که  شعیب ‌که  از  خودشان  است  به  پیش  ایشان  می‌آید:

(وَإِلَى‏ مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْباً قَالَ يَاقَوْمِ اعْبُدُوا اللّهَ مَالَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ قَدْ جَاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ فَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيزَانَ وَلاَ تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلاَ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاَحِهَا ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ. وَلاَ تَقْعُدُوا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوعِدُونَ وَتَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللّهِ مَنْ آمَنَ بِهِ وَتَبْغُونَهَا عِوَجاً وَاذْكُرُوا إِذْ كُنْتُمْ قَلِيلاً فَكَثَّرَكُمْ وَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ. وَإِن كَانَ طَائِفَةٌ مِنْكُمْ آمَنُوا بِالَّذِي أُرْسِلْتُ بِهِ وَطَائِفَةٌ لَمْ يُؤْمِنُوا فَاصْبِرُوا حَتَّى‏ يَحْكُمَ اللّهُ بَيْنَنَا وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ. قَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لَنُخْرِجَنَّكَ يَاشُعَيْبُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَكَ مِن قَرْيَتِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا قَالَ أَوَلَوْ كُنَّا كَارِهِينَ. قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّهِ كَذِباً إِنْ عُدْنَا فِي مِلَّتِكُمْ بَعْدَ إِذْ نَجَّانَا اللّهُ مِنْهَا وَمَا يَكُونُ لَنَا أَنْ نَعُودَ فِيهَا إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللّهُ رَبُّنَا وَسِعَ رَبُّنا كُلَّ شَيْ‏ءٍ عِلْماً عَلَى اللّهِ تَوَكَّلْ