  که‌)  این  قرآن  به  من  وحی  شده  است  تا  شما  و  تمام  کسانی  را  که  این  قرآن  بدانـان  مـی‌رسد  بـدان  بـیم  دهم‌.  (‌قرآنی  کـه  هـیچـكس  و  هـيچ  گروهی  نـمی‌توانـد  سوره‌ای  همانند  آن  را  بسازد  و  ارائه  دهد)‌.  آیا  براسـتی  شما  گواهی  می‌دهید  که  خدایان  دیگری  با  خدایند؟‌!  بگو:  من  گواهی  نمی‌دهم  (‌و  هرگز  کسی  و  چیزی  را  انباز  خدا  نمی‌دانم  و  نمی‌کنم‌)‌.  بگو:  او  خدای  یگانۀ  یکتا  است‌،  و  من  از  بتان  (‌جاندار  و  بی‌جانی  که‌)  انباز  خدا  می‌کنید  بیزارم‌. 
 *  در  مورد  تهدید،  آنجائی‌ که  قدرت  یزدان  محیط  بر  بندگان  جلوه‌گر  می‌آید.  قدرتی‌ که  فطرت  در  برابرش  پالوده  و  زدوده  می‏‎گردد و  از  زیر  تو‌ده‌های  ناپاکیها  و  آلودگیها  لخت  و  عریان  بدر  می‌آید  و  رو  به  خداوند  راستین  یگانه  خود  می‌کند  و  همۀ  خدایـان  نـادرست  و  دروغین  را  فراموش  می‌نماید،  بدانگاه ‌که  هول  و  هراس  حاضر  و  آماده  است‌،  و  تکذیب ‌کنندگان  نـقش  زمین  می‌شوند  و  نابود  می‌گردند:
قُلْ أَرَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُ اللَّهِ أَوْ أَتَتْكُمُ السَّاعَةُ أَغَيْرَ اللَّهِ تَدْعُونَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ .بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُونَ إِلَيْهِ إِنْ شَاءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُونَ .وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَى أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَأَخَذْنَاهُمْ بِالْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ .فَلَوْلا إِذْ جَاءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوا وَلَكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ .فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ أَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا فَرِحُوا بِمَا أُوتُوا أَخَذْنَاهُمْ بَغْتَةً فَإِذَا هُمْ مُبْلِسُونَ .فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ .قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَخَذَ اللَّهُ سَمْعَكُمْ وَأَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلَى قُلُوبِكُمْ مَنْ إِلَهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِهِ انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الآيَاتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُونَ .قُلْ أَرَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُ اللَّهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ إِلا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ.)                                                                       (40-47)
بگو:  به  من  بگوئید  که  اگر  عذاب  خدا  شـما  را  فرا  گیرد  (‌همانگونه  که  قبلاً  ملّتهای  پیشین  را  فرا  گرفته  است‌)  بـا  این  که  قیامت  شما  (‌با  فرا  رسـیدن  مرگتان  و  یـا  از  هـم  پاشیدن  جهان‌)  فراز  آیـد،  آیـا  (‌بـرای  نـجات  از  عذاب  دنیوی  یا  أخروی‌)  غیر  خدا  را  به  یاری  می‌طلبید؟  (‌و  اگر  بطلبید  سودی  به  شما  می‌رسانند  و شما  را  می‌رهانند؟‌!)  اگر  شما  راستگوئید  (‌در  این  که  بـتها  و  انـبازها  سـودی  برای  شما  دارند  و  پرستش  را  سزاوارند؟‌!  نـه‌،  در  وقت  رخدادهای  بزرگ،  و  در  هنگامۀ  رستاخیز  به  کسی  جـز  خدا  متوسّل  نمی‌شوید  و  پناه  نمی‌برید  و)  بلکه  تنها  خدا  را  به  یـاری  می‌طلبید،  و  او اگر  خواست  آن  چیزی  را  برطرف  مـی‌سازد  که  وی  را  برای  رفع  آن  به  فریاد  می‌خوانید،  و  (‌دیگر  آن  روز)  چیزهائی  را  کـه  (‌امـروز)  شریک  خدا  می‌سازید  فرامـوش  مـی‌نمائید  (‌و  از  خـاطر  مـی‌زدائید.  ای  پـیغمبر!  نـاراحت  مـباش  کـه  پـیغمبران  زیادی  را)  ما  به  سوی  ملّتهائی  که  پیش  از  تو  بـوده‌انـد  گسیل  داشته‌ایم  (‌و  هنگامی  که  عَلَم  طغیان  برافراشته  و  سـرپیچی  ورزیده‌اند)‌آنـان  را  به  سختیها  و زیـانها  گرفتار  و  به  شدائـد  و  بـلایا  دچـار  سـاخته‌ایـم  تـا  بـلکه  خشوع  و  خضوع  نمایند  (‌و  توبه  کنند  و  به  سوی  خدای  خود  برگردند)‌.  آنان  چرا  نباید  هنگامی  که  به  عذاب  مـا  گرفتار  می‌آیند،  خشوع  و  خضوع  کنند  (‌و  بیدار  شوند  و  اندرز  گیرند  و  بـا  تـضرّع  و  زاری  دست  دعـا  بـه  سـوی  باری  بلند  کـنند  و  آمـرزش  خواهند؟‌)  ولی  دلهـایشان  سخت  شده  است  و  (‌نرود  میخ  آهنین  بر  سنگ!  و  علاوه  از  قســاوت  قـلب‌)  اهـریمن  (‌هـم‌)  اعمالی  را  کـه  انـجام  می‌دهند  برایشـان  آراسته  و  پیراسته  است‌.  هنگامی  کـه  آنان  فراموش  کردند  آنچه  را  که  بـدان  متذکّر  و متّعظ  شده  بودند  (‌و آزمون  ناداری  و  بیماری  کارگر  نیفتاد،  آزمون  دیگری  جـهت  بیداری  ایشـان  بکـار  بـردیم  و)  درهای  همه  چیز  (‌از  نعمتها)  را  به  رویشان  گشودیم  تـا  آنگاه  که  (‌کـاملاً  در  فراخی  نـعمت  غوطه‌ور  شدند  و)  بدانچه  بدیشان  داده  شد  شاد  و  مسرور  گشتند  (‌و  بادۀ  ثروت  و  قدرت  ایشان  را  گرفت  و  سـرمست  و  مـغرور  شدند  و  ناشکری  کردند  و)  ما  بناگاه  ایشان  را  بگرفتیم  (‌و  به  عذاب  خود  مبتلا  کردیم‌)  و  آنان  مأیوس  و  متحیّر  ماندند  (‌و  به  سوی  نجات  راه  نبردند.  بدین  ترتیب‌)  نسل  ستمکاران  ریشه  کن  شـد،  و  سـتایش  تنها  پروردگار  جهانیان  را  سزا  است  (‌که  با  نـقمت  و  نـعمت  مـردمان  را  تربیت  مـی‌کند،  و  روی  زمـین  را  از  فسـاد  ظـالمان  پـاک  می‌سازد)‌.  بگو: به  من  بگوئید  که  اگر  خداونـد  گوش  و  چشمهایتان  را  (‌از  شما  بـازپس‌)  بگیرد  و  بـر  دلهـایتان  مهر  نهد  (‌بدانگونه  که  نـه  چیزی  را  بشـنوید  و  بـبینید  و  بـفهمید)  غیر از  الله  خدائـی  هست  که  آنها  را  به  شما  برگرداند؟‌!  بنگر  که  مـا  چگونه  دلائل  و  بـراهین  را  بـه  گونه‌های  مختلف  ذکر  می‌کنیم  و  آنان  پس  (‌از  شنیدن‌،  بجای  پذیرفتن  و  راه  حقّ  گرفتن‌)  روی  می‏‎گردانند!  بگو:  به  من  بگوئید  که  اگر  عذاب  خدا  بناگاه  یا  این  كه  آشکـارا  (‌و  بدون  انتظار  قبلی  یا  با  انتظار  قبلی‌)  به  شما  در  رسد،  مگر  جز  گروه  ستمکاران  هلاک  مـی‌گردند؟‌!  (‌بگذار  عذاب  خدا  مشـرکان  و  گمراهان  چون  شـما  را  در  بـر  گیرد)‌.
*  در  مورد  شناسائی  احاطۀ  خدا  بر  پنهانیها  و  نهانیها  و  رازها  و رمزها،‌ و نفسها  و عمرها،  به  همراه  قدرت  و  سیطرۀ  در  خشكی  و  دريا  و  شب  و روز  و  دنیا  و  آخرت  و  حیات  و  ممات‌،  می‌خوانیم‌:
(وَعِنْدَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُهَا إِلا هُوَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلا يَعْلَمُهَا وَلا حَبَّةٍ فِي ظُلُمَاتِ الأرْضِ وَلا رَطْبٍ وَلا يَابِسٍ إِلا فِي كِتَابٍ مُبِينٍ .وَهُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ بِاللَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضَى أَجَلٌ مُسَمًّى ثُمَّ إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ .وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ وَيُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا وَهُم