مِنَ الْصَّادِقِينَ (70) قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِن رَبِّكُمْ رِجْسٌ وَغَضَبٌ أَتُجَادِلُونَنِي فِي أَسْماءٍ سَمَّيْتُمُوهَا أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمْ مَا نَزَّلَ اللّهُ بِهَا مِن سُلْطَانٍ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ (71) فَأَنْجَيْنَاهُ وَالَّذِينَ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَمَا كَانُوا مُؤْمِنِينَ (72) وَإِلَى‏ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحاً قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّهَ مَا لَكُمْ مِن إِلهٍ غَيْرُهُ قَدْ جَاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبَّكُمْ هذِهِ نَاقَةُ اللّهِ لَكُمْ آيَةً فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللّهِ وَلاَ تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (73) وَاذْكُرُوا إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاءَ مِنْ بَعْدِ عَادٍ وَبَوَّأَكُمْ فِي الْأَرْضِ تَتَّخِذُونَ مِن سُهُولِهَا قُصُوراً وَتَنْحِتُونَ الْجِبَالَ بُيُوتاً فَاذْكُرُوا آلاَءَ اللّهِ وَلاَ تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ (74) قَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا مِن قَوْمِهِ لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِمَنْ آمَنَ مِنْهُمْ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ صَالِحاً مُرْسَلٌ مِن رَبِّهِ قَالُوا إِنَّا بِمَا أُرْسِلَ بِهِ مُؤْمِنُونَ (75) قَالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا بِالَّذِي آمَنْتُمْ بِهِ كَافِرُونَ (76) فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوا يَاصَالِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِن كُنتَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ (77) فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ (78) فَتَوَلَّى‏ عَنْهُمْ وَقَالَ يَاقَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّي وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلكِن لاَتُحِبُّونَ النَّاصِحِينَ (79) وَلُوطاً إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَاسَبَقَكُمْ بِهَا مِن أَحَدٍ مِنَ الْعَالَمِينَ (80) إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِن دُونِ النِّسَاءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ (81) وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَنْ قَالُوا أَخْرِجُوهُمْ مِن قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُنَاسٌ يَتَطَهَّرُونَ (82) فَأَنْجَيْنَاهُ وَأَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ (83) وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَطَراً فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ (84) وَإِلَى‏ مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْباً قَالَ يَاقَوْمِ اعْبُدُوا اللّهَ مَالَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ قَدْ جَاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ فَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيزَانَ وَلاَ تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلاَ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاَحِهَا ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ (85) وَلاَ تَقْعُدُوا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوعِدُونَ وَتَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللّهِ مَنْ آمَنَ بِهِ وَتَبْغُونَهَا عِوَجاً وَاذْكُرُوا إِذْ كُنْتُمْ قَلِيلاً فَكَثَّرَكُمْ وَانْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ (86) وَإِن كَانَ طَائِفَةٌ مِنْكُمْ آمَنُوا بِالَّذِي أُرْسِلْتُ بِهِ وَطَائِفَةٌ لَمْ يُؤْمِنُوا فَاصْبِرُوا حَتَّى‏ يَحْكُمَ اللّهُ بَيْنَنَا وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ (87) قَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لَنُخْرِجَنَّكَ يَاشُعَيْبُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَكَ مِن قَرْيَتِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا قَالَ أَوَلَوْ كُنَّا كَارِهِينَ (88) قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّهِ كَذِباً إِنْ عُدْنَا فِي مِلَّتِكُمْ بَعْدَ إِذْ نَجَّانَا اللّهُ مِنْهَا وَمَا يَكُونُ لَنَا أَنْ نَعُودَ فِيهَا إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللّهُ رَبُّنَا وَسِعَ رَبُّنا كُلَّ شَيْ‏ءٍ عِلْماً عَلَى اللّهِ تَوَكَّلْنَا رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَأَنْتَ خَيْرُ الْفَاتِحِينَ (89) وَقَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لَئِنْ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْباً إِنَّكُمْ إِذاً لَخَاسِرُونَ (90) فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ (91) الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْباً كَأَن لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْباً كَانُوا هُمُ الْخَاسِرِينَ (92) فَتَوَلَّى‏ عَنْهُمْ وَقَالَ يَا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَالاَتِ رَبِّي وَنَصَحْتُ لَكُمْ فَكَيْفَ آسَى‏ عَلَى‏ قَوْمٍ كَافِرِينَ (93) 

ما  با کاروان  ایمان  در  حرکت  هستیم  ...  این  پرچـم‌های  آن  است  ...  ایـن  نشـانه‌های  آن  است  ...  ایـن  علائم  راهنمائی  راه  آن  است  ...  این ‌کاروان  با  انسانها  در کوچ  دور  و  دراز  خود  بر  روی  این  ستارۀ  زمینی  رویاروی  می‌گردد  ...  با  انسانها  رویاروی  می‌شود  هر  زمان‌ که  راه  را کج ‌کنند  و  به ‌کژ راهه  روند،  و  هر  وقت ‌که  از  راه  راست  خدا  مـنحرف  شوند،  و  هرگاه‌ که  به  راه‌های  گوناگون  روند  و  پخش  و  پراکنده  شوند،  بر  اثر  فشـار  شهوات  و  هواها  و  هوسهائی ‌که  اهریمن  زمام  آنـان  را  می‌کشد  و  ایشان  را  می‌راند.  تلاش  می‌کند که  آتش‌ کینۀ  دیرینه‌اش  را  خاموش  و  خویشتن  را  خشنود گردانـد،  و  تهدید  خود  را  جامۀ  عمل  پوشاند،  و  با کشـیدن  زمام  شهوات  و  هواها  و  هوسها  آدمـیان  را  رهسـپار  دوزخ  گرداند.  در  ا‌ین  اوقات  است  که  کاروان  بزرگوار  ایـمان  هدایت  را  به  انسانها  ارمغان  می‌دارد  و  تلاش  می‌کند  دست  آنان  را  بگیرد  و  در  پرتو  نور  رهنمودشان  نماید  و  عطر  نسیم  بهشت  را  در  مشام  ایشان  خوشبو  و  خوشایند  گرداند.  از  دیگر  سو  آنـان  را  از  زبانۀ  آتش  سـوزان  دوزخ‌،  و  از  وسوسه‌های  اهریمن  رانده  شده‌،  یـعنی  دشمن  دیرین  ایشان‌،  برحذر  می‌دارد.

صحنۀ  زيبائی  و دلربائی  است  ...  صحنۀ  پیکار  سخت  در  میان  دریای  متلاطم  زندگی  در  طول  مسیر  راه‌.

تاریخ  بشریّت،  سخت  درهم  و  مبهم  و گره  خورده‌،  به  پیش  می‌رود.  این  پـدیدۀ  دو  بعدی  دارای  تـرکیب‌بند  شگرف  پیچاپیچ‌،  پدیده‌ای  که  هسـتی  او  از  دو  عنصر  كاملًا  دور  از  یکدیگر  فراهم  آمده  است‌،  و  تنها  قدرت  و  قوّت  یزدان  سبحان  و  قضا  و  قدر  خداوند  جهان  است‌ که  آن  دو  را  با  همدیگر  الفت  داده  است  و  آمیزۀ  یکدیگر  گردانده  است‌،  عنصری  از  آن  دو  خاک  ا‌ست ‌که  از  آن  پدید  آمده  است‌،  و  عنصر دیگر  نفخۀ  روح  متعلّق  به  خدا  است‌.  روحي كه  از  این  خاک  انسانی  را  ساخته  است  ...  این  پدیده  در  تاریخ  پیچیدۀ  خود  با  عوامل ‌كاملًا  درهم  تنیده‌ای  و  بسیار گره  خورده  و  دشواری‌،  به  پـیش  می‌رود  ...  با  این  سرشت  شگفتی ‌که  این  پدیده  دارد،  با  آن  آفاق  و  اقطار  و  جهانهائی  که  از  آنها  د