 که  جز  خدا  را  نپرستید.  بیگمان  من  از  سوی  خدا  بـیم‌دهندۀ  (‌کافران  بـه  عذاب  دوزخ‌)  و  مژده‌  دهندۀ  (‌مؤمنان  به  نعمت  بهشت‌)  هستم‌،  و  این  که  از  پروردگارتان  طلب  آمرزش  کنید  و  به  سوی  او  برگردید  که  خداوند  (‌به  سبب  استغفار  صادقانه  و  توبۀ مخلصانه‌)  شما  را  تا  دم  مرگ  به  طرز  نیکوئی  (‌از  مواهب  زندگی  این  جهان‌)  بهره‌مند  می‌سازد،  و  (‌در  آخرت  برابر  عدل  و  داد  خود)  بـه  هـر  صـاحب  فضیلت  و  احسـانی  (‌پاداش‌)  فضیلت  و  احسانش  را  مـی‌دهد.  اگر  هـم  پشت  بکنید  (‌و  از  ایمان  به  یزدان  و  طاعت  و  عبادت  خداونـد  رحمان  روی  بگردانید،  بر  رسولان  پیام  باشد  و  بس‌)  من  بر  شـما  از  عذاب  روز  بزرگی  (‌کـه  روز  قیامت  است‌)  بیمناکم‌.  برگشت  شما  بـه  سوی  خدا  است‌،  و  خدا  بر  هـر  چیزی  توانا  است‌.  (‌او  است  که  به  شما  زندگی  می‌بخشد  و  شما  را  می‌میراند  و  دوباره  جان  به  پیکرتان  می‌دواند  و  برای  حساب  و  کتاب  در  قیامت  جمعتان  می‏‎گرداند  و  به  دوزخ  یا  بهشتتان  می‌رسـاند.(‌هود/2-4 )

  این  دعوت‌،  دعوت  نوین  و  سخن  بدون  سابقه‌ای  نیست  ...  پیشتر  نیز  از  سوی  نوح  و  هود  و  صالح  و  شـعیب  و  موسی  و  جز  آنان‌،  همچون  دعوتی  صورت گرفته  است  و  همچون  سخنی‌ گفته  شده  است‌:

(وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ (٢٥) أَنْ لا تَعْبُدُوا إِلا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ أَلِيمٍ) (٢٦)

 (‌هـمان ‌گونه  کـه  تو  را  بـه  پـیش  قـومت  فرستاده‌ایـم  و  گروهی  به  دشمنانگی  و  سرکشی  پرداخـته‌انــد)  نـوح  را  (‌هم‌)  به  پیش  قومش  فرستادیم  (‌و  او  بدیشان  گفت‌:‌)  من  بیم‌دهندۀ  (‌شما  از  عذاب  خدا  و)  بیانگر  (‌راه  نجات‌)  برای  شما  می‌باشم‌.  (‌همچنین  بدیشان  گفت‌:‌)  جز  الله  (‌یـعنی  خدای  واحد  یکتا)  را  نپرستید.  بیگمان  من  از  عذاب  روز  پررنج  (‌قیامت‌)  بر  شما  می‌ترسـم‌.(‌هود/25و26) 

(وَإِلَى عَادٍ أَخَاهُمْ هُودًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلا مُفْتَرُونَ (٥٠) يَا قَوْمِ لا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِنْ أَجْرِيَ إِلا عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي أَفَلا تَعْقِلُونَ (٥١) وَيَا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَيْكُمْ مِدْرَارًا وَيَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلَى قُوَّتِكُمْ وَلا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِينَ) (٥٢)

 (‌مــا  بــه  عــنوان  پـیغمبر)  هـود  را  بـه  سـوی  قوم  عـاد  فرستادیم  که  از  خودشان  بود.  (‌هود  بدیشان‌)  گفت‌:  ای  قوم  من‌!  خدا  را  بپرستید  كه  جز  او  معبودی  ندارید.  شما  (‌کـه  بـه  خدایــان  مـتعددی  مـعتقدید،  در  ادعای  خـود)  دروغگویانی  بیش  نیستید.  ای  قوم  من‌!  در  برابر  (‌تـبلیغ  رسالت  و  بـیان‌)  آن‌،  من  از  شـما  پـاداشـی  درخواست  نمی‌کنم‌.  پاداش  من  تنها  بر  آن  کسی  است  که  مرا  آفریده  است‌.  آیا  نمی‌فهمید؟  (‌و  نمی‌دانید  که  چه  کسی  خیرخواه  و  چه  کسی  بدخواه  شما  است‌،  و  چـه  چیز  بـرای  شـما  سـودمند  و  چـه  چیز  زیـانمند  است‌؟‌)‌.  ای  قـوم  مـن‌!  از  پـروردگارتان  آمـرزش  (گناهان  و  لغزشهایتان‌)  را  بطلبید  و  بـه  سـوی  او  بـرگردید  تـا  آسـمان  را  بـر  شما  ریزنده  و  بارنده  کند  (‌و  بـاران  و  برکات  آن  را  بـر  شـما  پیاپی  و  فراوان گرداند)  و  نیروئی  بر  نیرویتان  (‌و  عزّت  و  شکوهی  بر  عزّت  و  شکوهتان‌)  بیفزاید.  (‌ای  قوم  من‌!  از  حقّ  و  حقیقت‌)‌،  بـزهکارانـه  روی  بـرنتابید  (‌و  بـر  گناه  مصمّم  و  مصرّ  نشوید)‌.(‌هود/ 50-52)(وَإِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الأرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ) (٦١)

و  به  سوی  قوم  ثمود  یکـی  از  خودشان  را  (‌به  عنوان  پیغمبر)  فرستادیم  که  صالح  نام  داشت‌.  (‌به  آنان‌)  گفت‌:  ای  قوم  من‌!  خدا  را  بپرستید  کـه  مـعبودی  جز  او  برای  شما  وجود  ندارد  (‌و  کسی  غیر  او  مسـتحقّ  پـرستیدن  نمی‌باشد)‌.  او  است  که  شما  را  از  زمین  آفـریده  است  و  آبادانی  آن  را  بـه  شـما  واگذار  نموده  است  (‌و  نیروی  بهره‌وری  و  بهره‌برداری  از  آن  را  بـه  شما  عطاء  و  در  شما  پدید  آورده  است‌)‌.  بس،  از  او  طلب  آمرزش  (‌گناهان  خویش‌)  را  بنمائید  و  به  سوی  او  برگردید  (‌و  بـا  انجام  عبادات  و  دوری  از  منکرات،  مغفرت  و  مرحمت  او  را  بخواهید  و  بدانید  که  اگر  در  ایـن  کار  صادق  با‌شید،  خداوند  شما  را  درمـی‌یاپد  و  دعـای  شـما  را  مـی پذیرد)‌.  بیگمان  خداوند  (‌به  بندگانش‌)  نزدیک  (‌است  و  استغفار  و  انگـیزۀ  اسـتغفارشان  را  مـی‌دانـد)  و  پذیرندۀ(‌دعـای  کسانی‌)  است  (‌که  او  را  مخلصانه  به  زاری  می‌خوانـند  و  به  یاریش  می‌طلبند)‌.(هود/61 )

(وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ وَلا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ إِنِّي أَرَاكُمْ بِخَيْرٍ وَإِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُحِيطٍ (٨٤) وَيَا قَوْمِ أَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ وَلا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلا تَعْثَوْا فِي الأرْضِ مُفْسِدِينَ (٨٥) بَقِيَّةُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِحَفِيظٍ) (٨٦)

شعیب  را  (‌نیز)  به  سوی  قوم  مدین  فرستادیم  که  از  خود  آنان  بود.  (‌شعیب  بـدیشان‌)  گفت‌:  ای  قوم  مـن‌!  خـدا  را  بپرستید  (‌و  بدانید  که‌)  جز  او  معبودی  ندارید.  و  از  پیمانه  و  ترازو  مکاهید.  من  شما  را  خوب  و  بی‌نیاز  (‌از  كاستن  از  مقادیر  و  اوزان‌)  مـی‌بینم  (‌و  شـایسته  نـیست  کـه  بـا  وجــود  ثــروتمندی  از  چــیزهای  مــردم  بـدزدید  و  کم‌فروشی  بکنید.  اگر  ایمان  نـیاورید  و  شکـر  نعمت  را  نگزارید)  من  بر  شما  از  عذاب  روز  فراگیر  می‌ترسم‌.  ای  قوم  من‌!  پیمانه  و  ترازو  را  از  روی  عدل  و  داد،  به  تمام  و  کمال  بسنجید  و  بپردارید  و  از  چیزهای  مردم  نكا‌هید  و  در  زمین  تباهکارانه  تباهی  نکنید.  (‌ای  قوم  من‌!)  چیزی  را  که  خداوند  (‌از  مال  حلال‌)  بـرایـتان  بــاقی  میگذ‌ارد  (‌از  چـیزی  کــه  از  مـال  حرام  گرد  مـی‌آورید  و  روی  هـم  می‌اندوزید)  بهتر  است‌،  اگر مومن  باشید  (‌و  حرف  مرا  و  وعدۀ  خدا  را  باور  می‌دارید.)  من  تنها  مبلّغ  اوامر  خدایـم  و)  محافظ  (‌اقوال  و  افعال‌)  شما  نمی‌باشم  (‌و  توانائی  جزا  و  سزای  رفتار  و  کردار  و  گفتارتان  را  ندارم‌)‌.(‌هود  /‌84-86)  

پس  همۀ آنان  این  سخن  یگانه  ر