ازیچه‌اش  شـمرده‌انـد  دامنگیرشان  شده  است‌)‌.  بگو:  در  زمین  بگردید  و  سپس  بنگرید  و  دقّت  کنید  که  سرانجام  آنان  که  (‌پیغمبران  خود  را)  تکذیب  می‏کرده‌اند  چه  شده  است‌؟‌!.
از اینجا  به  بعد  موج  سومی  در آشنائی  با  حقیقت  الوهیّت  در می‌گیرد،  الوهیّتی‌ که  جلوه‌گر  در  مالکیّت  خداونـد  بزرگ  در  هر  آن  چیزی  است‌ که  در  آسمانها  و  در  زمین  است‌،  و  در  هر آن  چیزی  است‌ که  در  شب  و  روز  زندگی  می‌کند  و  می‌آرامد.  الوهیّتی ‌که  جلوه‌گر  در  روزی  رسـانی  یزدان  است‌.  روزی  رسـاننده‌ای  که  غذا  و  خوراک  می‌دهد  و  غذا  و  خوراک  داده  نمی‌شود.  بدین  سبب  خدا  سرپرستی  است ‌که  سرپرستی  جز  او  نـیست‌.  خدائی ‌که  بندگان  باید  خویشتن  را  تنها  تسلیم  او کنند  و  بس.  تنها  او  است ‌که  در  آخرت  سركشان  و  بزهکاران  را  عذاب  می‌دهد.  او  است ‌که  می‌تواند  ضرر  و  زیـان  برساند  و  خیر  و  خوبی  نصیب  مردمان ‌گرداند.  او  بر  هر  چیزی  توانا  است‌،  و  چیره  بر  بندگان  خود  است‌.  او  بس  کاربجا  و  آگاه  است‌.  پس  از  این  مقدّمات‌،  موج  به  اوج  خود  می‌رسد  در گواهی‌ گرفتن  و  داوری  نـمودن  میان  پیغمبر  صلیّ الله عليه وآله وسّلم   و  میان  قوم‌،  و  بيم  دادنشان  و  بیزاری  جستن  از  انبازشان‌،  و  اعلام  یگانه  پرستی  در  برا‌برشان  با  فریاد  بلند  روشن  قاطعانه‌ای‌:
(قُلْ لِمَنْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ قُلْ لِلَّهِ كَتَبَ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لا رَيْبَ فِيهِ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ .وَلَهُ مَا سَكَنَ فِي اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ .قُلْ أَغَيْرَ اللَّهِ أَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلا يُطْعَمُ قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ وَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ .قُلْ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ .مَنْ يُصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمَهُ وَذَلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ.        وَإِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلا كَاشِفَ لَهُ إِلا هُوَ وَإِنْ يَمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ .وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ .قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهَادَةً قُلِ اللَّهُ شَهِيدٌ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَأُوحِيَ إِلَيَّ هَذَا الْقُرْآنُ لأنْذِرَكُمْ بِهِ وَمَنْ بَلَغَ أَئِنَّكُمْ لَتَشْهَدُونَ أَنَّ مَعَ اللَّهِ آلِهَةً أُخْرَى قُلْ لا أَشْهَدُ قُلْ إِنَّمَا هُوَ إِلَهٌ وَاحِدٌ وَإِنَّنِي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ).(‌١٢-١٩)
  بگو:  آنچه  در  آسمانها  و  زمـین  است  از  آن  کـیست‌؟  (‌از  زبان  فطرت  آنان‌)  بگو:  از  آن  خدا  است‌.  (‌هـمو  از  روی  تفضّل  و  تلطّف‌)  رحمت  (‌به  بندگان  را)  بـر  عـهدۀ  خود  گرفته  است  (‌و  هر  که  از  روی  ایمان  دست  دعا  به  سوی  رحمان  بردارد  از  آستان  یـزدان  نـاامـید  برنمی‌گردد)‌.  بدون  هیچگونه  شکّ  و  گمانی  شما  را  در  روز  قیامت  گرد  می‌آورد  (‌و  آنگاه  پاداش  و  پادافره  همگان  را  مـی‌دهد)‌.  تنها  کسانی  که  (‌سرمایۀ‌)  وجود  خود  را  از  دست  داده‌اند  (‌و  هستی  خویشتن  را  باخته‌اند)  ایمان  نمی‌آورند.  از  آن  او  است  آنچه  در  شب  و  روز  قرار  دارد  (‌یعنی  همان  گونه  که  هر  چه  در  هر  مکانی  است  از  آن  خدا  است‌،  هر  چه  در  هر  زمانی  هم  که  باشد  مـتعلّق  بـدو  است‌)  و  او  شـنوای  (‌همۀ  اصوات  و)  آگاه  (‌از  همۀ  موجودات‌)  است‌.  بگو:  آیا  غیر  خدا  را  معبود  و  یاور  خود  بگیرم‌؟‌!  در  صورتی  کـه  او  آفرینندۀ  آسمانها  و  زمین  است  و  او  روزی  می‌دهد  (‌و  رازق  همگان  او  است  و  هـمه  بـدو  نـیازمندند)  و  بـه  او  روزی  داده  نمی‌شود  (‌و  نیازمند  کسی  نیست‌)‌.  بگو:  بـه  من  دستور  داده  شده  است  که  نخستین  کسی  باشم  که  (‌از  این  امّت‌،  خویشتن  را  خالصانه  تسلیم  فرمان  خدا  کند  و)  مسلمان  باشد  (‌و  نیز  خداوند  به  من  دستور  داده  است  که‌)  از  زمرۀ  مشرکان  مباش‌.  بگو:  من  (‌هم  مـانند  سـائر  انسانهای  مآل  اندیش‌)  اگر  نافرمانی  پروردگارم  کنم  از  عذاب  روز  بزرگ  (‌قیامت‌)  می‌ترسم‌.  کسی  کـه  (‌چنین  عذابی‌)  بدان  هنگام  از  او  بدور  داشته  شود،  بـه  حقیقت  خدا  بدو  رحم  کرده  است‌،  و  این  پیروزی  آشکاری  است‌.  اگر  خداونـد  زیـانی  بـه  تـو  بـرساند،  هـیچکس  جز  او  نمی‌توانـد  آن  را  برطرف  سـازد،  و  اگر  خیری  بـه  تـو  برساند  (‌هیچکس  نمی‌تواند  از  آن  جلوگیری  کند)‌،  چرا  که  او  بر  هر  چیزی  توانا  است‌.  او  بر  سـر  بندگان  خود  مسـلّط  است  و  او  حکـیم  (‌است  و  کـارهایش  را  از  روی  حکمت  انجام  می‌دهد،  و  از  احوال  و  اوضـاع‌)  بس  آگاه  است‌.  (‌ای  پیغمبر،  به  کسانی  که  بر  رسالت  تـو  گواهی  می‌خواهند)  بگو:  بالاترین  گواهی،  گواهی  کیست  (‌تـا  او  بر  صدق  نبوّت  من  گواهی  دهد؟‌)  بگو:  خدا  مـیان  من  و  شما  گواه  است‌!  (‌بهترین  دلیل  آن  این  است  که‌)  این  قرآن  به  من  وحی  شده  است  تا  شما  و  تمام  کسانی  را  که  ایـن  قرآن  بدانها  می‌رسد  بدان  بیم  دهم‌.  (‌قرآنی  که  هیچکس  و  هیچ  گروهی  نمی‌تواند  سوره‌ای  همانند  آن  را  بسازد  و  ارائه  دهد)‌.  آیا  براستی  شما  گواهی  می‌دهید  که  خدایـان  دیگری  با  خدایند؟‌!  بگو:  من  گواهی  نـمی‌دهم  (‌و  هرگز  کسی  و  چیزی  را  انباز  خدا  نمی‌دانم  و  نمی‌کنم‌)‌.  بگو:  او  خدای  یگانۀ  یکتا  است‌،  و  من  از  بتان  (‌جاندار  و  بی‌جانی  که‌)  انباز  خدا  می‌کنید  بیزارم‌.
موج  چهارمی  می‌آغازد  و  از  آشنائی  اهل‌ کتاب  با  این  کتاب  تازه‌ای  سخن  می‌گوید که  مشرکان  آن  را  دروغ  می‌دانند  و  نمی‌پذیرند.  این  چنین  شرکی  را  بزرگ‌ترین  ستم  می‌شمارد،  و  مشرکان  را  در  برابر  صحنه‌ای  نگاه  می‌دارد که  روز  قیامت  ایشان  را  در  آن  نگاه  می‌دارند  و  از  آنان  دربارۀ  انبازهایشان  پرسش  می‌گردد  و  ایشان  هم  منکر  شرک  ورزیدن  خود  می‌شوند  و  پرده  از  تهمت  و  افتراء  آنان‌ کنار  می‌افتد.  این  موج  حالشان  را  به  تصویر  می‌زند  بدانگاه‌ که  دستگاههای‌ گیرندۀ  سرشتشان  بیکاره  و  بیفائده  مانده  است  و  از  آنها  سود  جسته  نمی‌شود  و  با  آنها  الهامها  و  پیامهای  ایمان  دریافت  نمی‌گردد  و  به  فرمانهای  آسمانی  پاسخ  گفته  نـمی‌شود.  دلهـایشان  در  پرده  است  و  دلائل  ایمان  را  دریـافت  نـمی‌دارد.  آنـان  ادّعاء  می‌کنند  که  این  قرآن  افسانه‌های  گذشتگان  است‌!  این  موج  بدیشان  می‌گوید:  ایشان  خود  را  به  مـهلکه  می‌اندازند،  بدانگاه‌ که  دیگران  را  از  هدایت  باز می‌دارند  و  خودشان  نیز  از  آن  دوری  می‌گزینند.  س