یشان  را  در کارهائی  که  می‌کنند،  مردود  می‌دارد،  برمی‏گردد  تا  برایشان  بیان  دارد که  پروردگارشان  عملًا  چه  چیزهائی  را  بر  آنـان  حرام  فرموده  است‌:

(قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَاظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَن تُشْرِكُوا بِاللّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَاناً وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى اللّهِ مَا لاَتَعْلَمُونَ). 

بگو:  خداوند  حرام  کرده  است  کارهای  نابهنجار  (‌چـون  زنا)  را،  خواه  آن  چیزی  که  آشکارا  انجام  پذیرد  و  ظاهر  گردد،  و  خواه  آن  چیزی  که  پوشیده  انجام  گیرد  و  پنهان  ماند،  و  (‌هر  نوع‌)  بزهکاری  را  و  ستمگری  (‌بر  مـردم‌)  را  که  به  هيچ  وجه  درست  نیست‌،  و  این  که  چیزی  را  شریک  خدا  کنید  بدون  دلیل  و  برهانی  که  از  سوی  خدا  مبنی  بر  حقّانیت  آن  چیز  در  دست  باشد،  و  این  که  بـه  دروغ  از  زبان  خدا  چیزی  را  (‌دربـارۀ  تحلیل  و  تحریم  و  غیره‌)  بیان  دارید  که  (‌صحّت  و  سقم  آن  را)  نمی‌دانید.

همان‌گونه ‌که  قبلًا  نیز  حقیقت  چیزی  را  برای  آنان  بیان  داشته  بود که  از  لباس  و  خوراک  بدان  امر کرده  بود  -  نه  چیزی‌ که  آنان  خودشان  ادّعاء  می‌کنند  و  آن  را  به  خدا  نسبت  می‌دهند - :

(يَا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلاَ تُسْرِفُوا إِنَّهُ لاَيُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ). 

ای  آدمیزادگان!  در  هر  نمازگاه  و  عبادتگاهی‌،  خود  را  (با  لباس  مــادی  كه  عورت  شما  را  بـپوشاند،  و  بــا  لبـاس  معنوی  که  تقوا  نام  دارد)  بیارائید،  و  بخورید  و  بنوشید  ولی  اسراف  و  زیاده‌روی  مکنید  که  خداوند  مسـرفان  و  زیاده  روی  کنندگان  را  دوست  نمی‌دارد.

در  هر  دو  رویاروئی‌،  مسأله  را کلًّا  به  مسألۀ  ایـمان  و  شرک  پیوند  دا‌ده  است‌.  چرا کـه  مسأله  در  اصـل  خود  مسألۀ  حاکمیّت  است‌،  و  چه‌ کسی  است‌ که  در  زندگی  انسانها  حاکمیّت  و  فرمانروائی  را  می‌تواند  به  دست  بگیرد،  و  مسألۀ  عبودیّت  و  بندگی  است  و  عبودیّت  و  بندگی  برای  چه  کسی  انجام  می‌پذیرد.

خـود هـمان  مسأله  است‌،  و  خود  هـمان  برنامه  در  رویاروئی  با  آن  است‌،  و  همان‌ گامها  برداشته  می‌شود...  خداوند  بزرگوار  راست  فرموده  است‌:

(وَ لَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلًافًا كَثِيْرًا).

اگر  (‌ایـن  قرآن‌)  از  سـوی  غیر  خدا  آمده  بـود  در  آن  تناقضات  و  اختلافات  فراوانی  پیدا  می‌کردند. (‌نساء/82)  

این  وحدت  در  برنامه،  اهمّیّت  آن  وقتی  جلوه‌گر  می‌آید  و  نمایانتر  و  آشکارتر  می‌گردد که  سـرشت  سـوره‌های  انعام  و  اعراف‌،  و  جولانگاه‌های‌ گو‌ناگون  آن  دو  را  به یاو  آوریم  و  مـتوجّه باشیم‌ که  هـر دو  سوره  در  هر دو  جولانگاه  به  مسأله‌ای  می‌پردازنـد  و  مسأله‌ای  را که  چاره‌جوئی  می‌کنند...  اختلاف  و گوناگونی  جولانگاه‌ها،  وحدت  برنامه  را  در رویاروئی  با جاهليّت  در  مسـائل  اساسی  و بنیادين  به  هم  نمی‌زند  و  شیرازۀ  یگانۀ  برنامه  را  از  هم  نمی‌گسلد...  والامقام  یزدان  سبحان  است‌ که  فرستندۀ  این  قرآن  است!
--------------------------------------------------------------------------------
1- ‌کسانی‌ که  در  دین  یا  در  جنگ  شدّت  و  حدّت  بکار  برند.  تقریباً  معادل:  پارسایان  ...  پرهیزگاران  ...  (‌مترجم‌)
2- مراجعه  شود  به  کتاب‌:  «‌التصویر  الفنی  فی  القرآن‌»‌،  فصل‌:  ‌«‌القـصة  فـی  القرآن‌».
3- مراجعه  شود  به  کتاب‌:  «‌خصائص  التصور  الاسلامی  و  مقوّماته‌»  فصل‌:  «‌تیه  و  رکام‌».<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:118.txt">قسمت اول</a><a class="text" href="w:text:119.txt">قسمت دوم</a><a class="text" href="w:text:120.txt">قسمت سوم</a></body></html>سوره‌ي اعراف آيه‌ي 53-35

يَا بَنِي آدَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي فَمَنِ اتَّقَى‏ وَأَصْلَحَ فَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ (35) وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا أُولئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (36) فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى‏ عَلَى اللّهِ كَذِباً أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ أُوْلئِكَ يَنَالُهُمْ نَصِيبُهُم مِنَ الْكِتَابِ حَتَّى‏ إِذَا جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ قَالُوا أَيْنَ مَاكُنتُمْ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ قَالُوا ضَلُّوا عَنَّا وَشَهِدُوا عَلَى‏ أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ (37) قَالَ ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُم مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ فِي النَّارِ كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَعَنَتْ أُخْتَهَا حَتَّى‏ إِذَا ادَّارَكُوا فِيهَا جَمِيعاً قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لِأُولاَهُمْ رَبَّنَا هَؤُلاَءِ أَضَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَابَاً ضِعْفاً مِنَ النَّارِ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلكِن لاَتَعْلَمُونَ (38) وَقَالَتْ أُولاَهُمْ لِأُخْرَاهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْسِبُونَ (39) إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا لاَتُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلاَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى‏ يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ وَكَذلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ (40) لَهُم مِن جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَمِن فَوْقِهِمْ غَوَاشٍ وَكَذلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ (41) وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لاَنُكَلِّفُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَهَا أُولئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (42) وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِنْ غِلٍّ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي هَدَانَا لِهذَا وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلاَ أَنْ هَدَانَا اللّهُ لَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّ وَنُودُوا أَن تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (43) وَنَادَى‏ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابَ النَّارِ أَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَاوَعَدَنَا رَبُّنَا حَقّاً فَهَلْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقّاً قَالُوا نَعَمْ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَن لَعْنَةُ اللّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ (44) الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللّهِ وَيَبْغَونَهَا عِوَجاً وَهُم بِالآخِرَةِ كَافِرُونَ (45) وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ وَعَلَى الْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلّاً بِسِيَماهُمْ وَنَادَوا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَن سَلاَمٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ (46) وَإِذَا صُرِفَتْ أَبْصَارُهُمْ تِلْقَاءَ أَصْحَابِ النَّارِ قَالُوا رَبَّنَا لاَتَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظ