ه  داشته  است  از  ابوراشد  حرّاني  روايت  كرده  است ‌كه‌ گفته  است‌:  (‌به  مقداد  پسر  اسـود  سوار  كار  پيغمبر  خـدا  صلّی الله عليه وآله وسلّم  رسـيدم  و  ديدم  بـالاي  تابوتي  از  تابوتهاي  صرّافها  نشسته  است‌،  و  بـه  سـبب  تنومندي  از  آن  بزرگتر  است‌.  با  اين  وجود  مي‌خواست  به  جنگ  برود.  بدو گفتم‌:  خدا  تو  را  معذور  داشته  است  و  از  جنگ  معاف  فرموده  است‌.  پاسخ  داد  و گفت‌:  سورۀ  بعوث‌[2] براي  ما  نازل  گرديده  است‌:

(انْفِرُوا خِفَافًا وَثِقَالا ).

اي  مؤمنان‌!  هر گاه  منادي  جهاد،  شما  را  به  جهاد  ندا  در  داد  فـوراً)  بــه  سـوي  جهاد  حـركت  كـنيد،  سـبكبار  يا  سنگين‌بار،  (‌جوان  يا  پير،  مجرّد  يا  متأهّل‌،  كم  ‌عـائله  يـا  پرعائله‌،  غني  يا  فقير،  فارغ  البال  يـا  گرفتار،  مسلّح  به  اسلحۀ  سبك  يـا  سنگين،  پـياده  يـا  سـواره‌،  و...  در  هـر  صوت  و  در  هر  حال‌،  )‌.  

ابن  جرير  همحنين  با  اسنادي‌ كه  دارد  از  حيان  ببر  زيد  شرعبي  روا‌يت  كرده  است  و گفته  است‌:  با  صفوان  پسر  عمرو كه  والي  حمص  از  سوي  أفسوس  بود،  رهسـپار  جراجمه  براي  جنگ  شديم‌.  پير  مـرد ‌كهنسال  با  وقاري  را  ديدم ‌كه  ابروهايش  بر  بالاي  چشمانش  فروهشته  بود  و  اهل  دمشق  بود.  سوار  بر  مركب  خود  بـا كساني  راه  افتاده  بود  كه  مي‌خواستند  بر  دشمنان  بـتازند.  بدو  رو  كردم  و گفتم‌:  اي  عمو!  خدا كه  تو  را  معذور  دا‌شته  است  و  از  جنگ  معاف  فرموده  است‌.  ابـروها  را  بـالا  برد  و  گفت‌:  برادر  زاده‌ام‌!  خدا  ما  را  به  جهاد  خوانده  ا‌ست  چه  سبكبار  باشيم  و  چه  سنگين‌بار،  پير  يا  جوان‌،  و  ...  هان‌!  يزدان  سبحان  كسي  را كه  دوست  داشته  باشد  به  فـوز  شهادت  مـي‌رساند.  سـپس  او  را  زنـده  مـي‌گردانـد  و  جاودان  مي‌نمايد.  خدا  تنها  كسي  را  از  ميان  بندگانش  به  فوز  شهادت  مي‌رساند كه  سپاسگزاري  و  شكيبائي  و  ياد  خدا  كند  و  جز  خداوندگار  بزرگوار  را  نپرستد.

اسلام  با  همچون  جـدّي  دريـافت  داشـتن  فـرموده‌هاي  يزدان‌،  در  زمين  حركت  كرد  و  مــردمان  را  از  پـرستش  بندگان  بيرون  آورد  و  به  پرستش  يـزدان  يگانۀ  جـهان  رساند،  و  همچون  معجزه‌اي  در  تاريخ  فـتوحات  آزادي  بخش  صورت  مي‌پذيرد.
--------------------------------------------------------------------------------
[1] (اثّاقَلْتُمْ‌) قرائت حفص است و در كار تصويرگري رساتر از قـرائـتهائي است ‌كه در آنها بجاي آن  (‌تثاقلتم‌) آمده است‌. 
[2] صفات زيادي دربارۀ سورۀ برائت نقل گرديده است و آن را به نــامهاي گوناگوني خوانده است‌.  از جمله (‌فاضحه‌) ناميده شده است چون رازهاي منافقان را بـر مـلا كـرده است و ايشـان را  رسـوا نـموده است‌. هـمچنين‌: ‌(‌منفره‌)‌، (معبره‌)‌، (‌مبعثره‌)‌، (‌مثيره‌) و (‌بعوث‌) با فتح باء  نام ‌گرفته است‌، چون اين سوره دربارۀ لشكركشي سخن مي‌راند، و از رازهاي نهان در دلها  تعبير مي‌كند، ‌و اسرار پنهان را پخش مي‌نمايد و مجاهداني را برمي‌انگيزد. همچنين اين  سوره را (‌مدمدمه‌) ‌و (‌مخزيه‌) و (‌منكّله‌) و (‌مشرّده‌) نـيز مي‏‎گويند.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:252.txt">قسمت اول</a><a class="text" href="w:text:253.txt">قسمت دوم</a><a class="text" href="w:text:254.txt">قسمت سوم</a><a class="text" href="w:text:255.txt">قسمت چهارم</a><a class="text" href="w:text:256.txt">قسمت پنجم</a><a class="text" href="w:text:257.txt">قسمت ششم</a><a class="text" href="w:text:258.txt">قسمت هفتم</a><a class="text" href="w:text:259.txt">قسمت هشتم</a><a class="text" href="w:text:260.txt">قسمت نهم</a></body></html>سوره‌ي توبه آيه‌ي 92-42

(لَوْ كَانَ عَرَضًا قَرِيبًا وَسَفَرًا قَاصِدًا لاتَّبَعُوكَ وَلَكِنْ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُ وَسَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَوِ اسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْ يُهْلِكُونَ أَنْفُسَهُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ (٤٢)عَفَا اللَّهُ عَنْكَ لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَتَعْلَمَ الْكَاذِبِينَ (٤٣)لا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ يُجَاهِدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ (٤٤)إِنَّمَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَارْتَابَتْ قُلُوبُهُمْ فَهُمْ فِي رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُونَ (٤٥)وَلَوْ أَرَادُوا الْخُرُوجَ لأعَدُّوا لَهُ عُدَّةً وَلَكِنْ كَرِهَ اللَّهُ انْبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقَاعِدِينَ (٤٦)لَوْ خَرَجُوا فِيكُمْ مَا زَادُوكُمْ إِلا خَبَالا وَلأوْضَعُوا خِلالَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَفِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ (٤٧)لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ مِنْ قَبْلُ وَقَلَّبُوا لَكَ الأمُورَ حَتَّى جَاءَ الْحَقُّ وَظَهَرَ أَمْرُ اللَّهِ وَهُمْ كَارِهُونَ (٤٨)وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ ائْذَنْ لِي وَلا تَفْتِنِّي أَلا فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكَافِرِينَ (٤٩)إِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِنْ تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنَا أَمْرَنَا مِنْ قَبْلُ وَيَتَوَلَّوْا وَهُمْ فَرِحُونَ (٥٠)قُلْ لَنْ يُصِيبَنَا إِلا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلانَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ (٥١)قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ وَنَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَنْ يُصِيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذَابٍ مِنْ عِنْدِهِ أَوْ بِأَيْدِينَا فَتَرَبَّصُوا إِنَّا مَعَكُمْ مُتَرَبِّصُونَ (٥٢)قُلْ أَنْفِقُوا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا لَنْ يُتَقَبَّلَ مِنْكُمْ إِنَّكُمْ كُنْتُمْ قَوْمًا فَاسِقِينَ (٥٣)وَمَا مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقَاتُهُمْ إِلا أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَبِرَسُولِهِ وَلا يَأْتُونَ الصَّلاةَ إِلا وَهُمْ كُسَالَى وَلا يُنْفِقُونَ إِلا وَهُمْ كَارِهُونَ (٥٤)فَلا تُعْجِبْكَ أَمْوَالُهُمْ وَلا أَوْلادُهُمْ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِهَا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كَافِرُونَ (٥٥)وَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنَّهُمْ لَمِنْكُمْ وَمَا هُمْ مِنْكُمْ وَلَكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَفْرَقُونَ (٥٦)لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغَارَاتٍ أَوْ مُدَّخَلا لَوَلَّوْا إِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُونَ (٥٧)وَمِنْهُمْ مَنْ يَلْمِزُكَ فِي الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُوا مِنْهَا رَضُوا وَإِنْ لَمْ يُعْطَوْا مِنْهَا إِذَا هُمْ يَسْخَطُونَ (٥٨)وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا مَا آتَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَيُؤْتِينَا اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ إِنَّا إِلَى اللَّه