ب وهم يعلمون . أعد الله لهم عذابا شديدا , إنهم ساء ما كانوا يعملون . اتخذوا أيمانهم جنة فصدوا عن سبيل الله فلهم عذاب مهين . لن تغني عنهم أموالهم ولا أولادهم من الله شيئا , أولئك أصحاب النار هم فيها خالدون . يوم يبعثهم الله جميعا فيحلفون له كما يحلفون لكم ويحسبون أنهم على شيء , ألا إنهم هم الكاذبون . استحوذ عليهم الشيطان فأنساهم ذكر الله , أولئك حزب الشيطان , ألا إن حزب الشيطان هم الخاسرون . إن الذين يحادون الله ورسوله أولئك في الأذلين , كتب الله لأغلبن أنا ورسلي , إن الله قوي عزيز . لا تجد قوما يؤمنون بالله واليوم الآخر يوادون من حاد الله ورسوله , ولو كانوا آباءهم أو أبناءهم أو إخوانهم أو عشيرتهم , أولئك كتب في قلوبهم الإيمان وأيدهم بروح منه , ويدخلهم جنات تجري من تحتها الأنهار خالدين فيها , رضي الله عنهم ورضوا عنه , أولئك حزب الله , ألا إن حزب الله هم المفلحون). 

آيا  آگاهي  از  كساني  كه  گروهي  را  به  دوستي  مي‏‎گيرند  كه  خدا  بر  آنان  خشمگين  است‌.  ايـنان  (‌مـنافقاني  بـيش  نبوده  و)  نه  از  شمايند  و  نه  از  آنانند.  چنين  كسـاني  بـه  گونۀ  آگاهانه  سوگند  دروغ  ياد  مي‌كنند!  خداونـد  عذاب  سختي  را  براي  ايشان  آماده  كرده  و  تـهيّه  ديـده  است‌.  آنـان  چـه  كـار  بـدي  مـي‌كنند!  آنـان  سـوگندهايشان  را  سپري  (‌براي  حفظ  جان  و  مال  خود)  ساخته‌اند  و  بـدين  وسيله  مردمان  را  از  راه  يزدان  بازداشته‌اند،  و  لذا  عذاب  خواركننده‌اي  دارند.  امـوالشــان  و  اولادشـان‌،  بـه  هـيچ  وجه  ايشان  را  از  دست  خدا  مصون  و  محفوظ  نمي‌دارد.  اينان  دوزخيانند  و  در  دوزخ  جاودانـه  مـي‌مانند.  روزي  خداوند  همۀ  آنان  را  زنده  مي‏‎گرداند.  آن  روز  براي  خدا  (‌به  دروغ‌)  سوگند  مي‌خورند  همانگونه  كه  (‌امـروز  بـه  دروغ‌)  براي  شما  سوگند  مي‌خورند،  و  گمان  مي‌برند  كـه  ايشان  داراي  چيزي  (‌از  هوش  و  زرنگي‌)  هسـتنذ!  (‌و  با  اين  سوگندهاي  دروغ‌،  خويشتن  را  مي‌رهانند  و  به  جائي  مي‌رسانند)‌.  هان‌!  ايشان  دروغگويانند  (‌و  گرفتار  خشم  و  عذاب  يزدانند)‌.  اهريمن  بر  آنان  چيره  گشته  است  (‌و  با  وسوسه‌هاي  خود  ايشان  را  از  راستاي  راه  به  در  كرده  است‌)  و  ياد  خدا  را  از  خاطرشان  برده  است‌.  اينان  حزب  اهريمن  هستند.  هـان‌!  قطعاً  حزب  اهـريمن  زيـانكار  و  زيانبارند.  مسلّماً  كساني  كه  با  خدا  و  پيغمبرش  دشمني  مي‌كنند،  از  زمـرۀ  پست‌تـرين  و  خوارتـرين  (‌مـردمان‌)  خواهند  بود.  خداوند  چنين  مقدّر  كرده  است  كـه  من  و  پــيغمبرانـم  قطعاً  پـيروز  مـي‌گرديم‌.  بيگمان  خداوند  نيرومند  چيره  است‌.  مردماني  را  نخواهي  يـافت  كه  بـه  خدا  و  روز  قيامت  ايمان  داشته  باشند،  ولي  كساني  را  به  دوستی  بگيرند  كه  با  خدا  و پيغمبرش  دشمنی  ورزيده باشند،  هر  چند  كه  آنان  پدران‌،  يا  پسران‌،  يا  بـرادران‌،  و  يا  قوم  و  قبيلۀ  ايشان  باشند.  چرا  كـه  مؤمنان‌،  خدا  بـر  دلهايشان  رقم  ايمان  زده  است‌،  و  با  نفخۀ  ربّـاني  خود  ياريشان  داده  است  و  تقويتشان  كرده  است‌،  و  ايشان  را  به  باغهاي  بهشتي  داخل  مي‏‎گرداند  كه  از  زير  (‌كاخها  و  درختان‌)  آنها  رودبارها  روان  است‌،  و  جاودانه  در  آنجا  می‌مانند.  خدا  از  آنـان  خشـنود،  و  ايشان  هـم  از  خدا  خشنودند.  اينان  حزب  يزدانند.  هان‌!  حزب  يزدان‌،  قطعاً  پيروز  و  رستگار  است‌.(‌مجادله  /14-22)

(يا أيها الذين آمنوا لا تتخذوا اليهود والنصارى أولياء , بعضهم أولياء بعض , ومن يتولهم منكم فإنه منهم , إن الله لا يهدي القوم الظالمين . فترى الذين في قلوبهم مرض يسارعون فيهم , يقولون:نخشى أن تصيبنا دائرة , فعسى الله أن يأتي بالفتح أو أمر من عنده , فيصبحوا على ما أسروا في أنفسهم نادمين . ويقول الذين آمنوا:أهؤلاء الذين أقسموا بالله جهد أيمانهم إنهم لمعكم ? حبطت أعمالهم فأصبحوا خاسرين). 

اي  مؤمنان‌!  يهوديان  و  مسيحيان  را  به  دوستي  نگيريد  (‌و  به  طريق  اولي  آنان  را  به  سرپرستي  نپذيريد)‌.  ايشان  برخـي  دوست  بـرخي  ديگرند  (‌و  در  دشمني  با  شما  يكسان  و  برابرند)‌.  هر  كس  از  شما  بـا  ايشـان  دوسـتي  ورزد  (‌و  آنان  را  بـه  سـرپرستي  بـپذيرد)  بيگمان  او  از  زمرۀ  ايشان  بشمار  است‌.  و  شكّ  نيست  كه  خداوند  افراد  ستمگر  را  (‌به  سـوي  ايمان‌)  هـدايت  نمي‏‎كند.  مـي‌بيني  كساني  كه  بيماري  (‌ضعف  و  شكّ  و  نقاق‌)  به  دل  دارند،  (‌در  دوستي  و  ياري  با  يهوديان  و  مسيحيان‌)  بر  يكديگر  سبقت  مي‏‎گيرند  و  مـي‌گويند:  مـي‌ترسيم  كـه  (‌روزگـار  برگردد  و)  بلائي  بر  سر  ما  آيد  (‌و  به  كمك  ايشان  نيازمند  شويم‌)‌.  اميد  است  كه  خداوند  فتح  (‌مكّه‌)  را  پيش  بياورد  يا  از  جانب  خود  كاري  كند  (‌و  دشمنان  اسلام  را  نابود  و  منافقان  را  رسوا  نمايد)  و  اين  دسته  از  آنـچه  در  دل  پنهان  داشته‌اند  پشيمان  گردند  (‌و  بـر  ضـعف  و  شكّ  و  نـفاق  خود  افسوس  خورند.  بدانگاه  كـه  فتح  و  پـيروزي  فرا  رسد)  مؤمنان  مي‌گويند:  آيا  اينان  همان  كساني  هستند  كه  با  شدّت  و  با  حدّت  بـه  خدا  سوگند  مـي‌خوردند  و  مي‏‎گفتند  ما  (‌بر  آئين  شمائيم  و  همچون  شما  مسـلمانيم  و)  با  شما  هستيم‌!  (‌دروغ  گفتند  و)  كردارشان  بيهوده  و  تباه  گشت  (‌و  رنجشان  بـر  بـاد  رفت  و  تـلاششان  هـدر  گرديد)  و  زيانكار  شدند  (‌و  هم  ايمان  و  هم  ياري  مؤمنان  را  از  دست  دادند)‌. (‌مائده /51-53)  

(يا أيها الذين آمنوا لا تتخذوا عدوي وعدوكم أولياء تلقون إليهم بالمودة وقد كفروا بما جاءكم من الحق , يخرجون الرسول وإياكم أن تؤمنوا بالله ربكم , إن كنتم خرجتم جهادا في سبيلي وابتغاء مرضاتي , تسرون إليهم بالمودة , وأنا أعلم بما أخفيتم وما أعلنتم , ومن يفعله منكم فقد ضل سواء السبيل . إن يثقفوكم يكونوا لكم أعداء , ويبسطوا إليكم أيديهم وألسنتهم بالسوء وودوا لو تكفرون . لن تنفعكم أرحامكم ولا أولادكم ,يوم القيامة يفصل بينكم , والله بما تعملون بصير . قد كانت لكم أسوة حسنة في إبراهيم والذين معه , إذ قالوا لقومهم:إنا برآء منكم ومما تعبدون من دون الله , كفرنا بكم وبدا بيننا وبينكم العداوة والبغضاء أبدا حتى تؤمنوا بالله وحده . إلا قول إبراهيم لأبيه:لأستغفرن لك وما أملك لك من الله من شيء , ربنا عليك توكلنا وإليك أنبنا وإليك المصير). 

اي  مـؤمنان‌!  دشـمنان  مــن  و  دشـمنان  خويش  را  بـه  دوستي  نگيريد.  شما  نسبت  بديشان  مـحبّت  مـي‌كنيد  و  مودّت  مي‌ورزيد،  در  حالي  كه  آنان  بـه  حقّ  و  حقيقتي  ايمان  ندارند  كه  براي  شما  آمده  است‌.  پيغمبر  و  شـما  را  به  خاطر  ايمان  آوردن  به  خدا  كه  پروردگارتان  است  (‌از  شهر  و  ديارتان‌)  بيرون  مي‌رانند.  اگر  شما  بـراي  جـهاد  در  راه  مـن  و  طـلب  خشـنوديم  (‌هجرت  كرده‌ايـد  و  از  زادگاه  خويشتن‌)  بيرون  آمـده‌ايـد  (‌بـا  ايشـان  پيوند  دوس