يشۀ  چيز  ديگري  نيستند،  و  لذا)  اگر  بدانــان  چـيزي  از  غنائم  داده  شود  خشنود  مي‌شوند،  و  اگر  چيزي  از آن  بديشان  داده  نشود  هر  چه  زودتر  خشم  مي‏‎گيرند  (‌و  اخم  و  تخم  مي‌كنند)‌.  اگر  آنان  بدانچه  خدا  و  پپغمبرش  بديشان  داده  است  (و  قسمت  ايشان  كرده  است)  راضي  مي‌شدند  و  مي‌گفتند:  (‌دستور)  خدا  ما  را  بسنده  است  و  خداوند  از  فضل  و  احسان  خود  به  ما  مي‌دهد  و  پيغمبرش  (‌بيش  از  آنچه  به  ما  داده  است  اين  بار  به  ما  عطاء  مي‌كند)  و  ما  (‌به  فضل  و  بخشايش  پروردگار  خود  چشم  دوخته  و)  تنها  رضاي  خـدا  را  مــي‌جوئيم‌،  (‌اگر  چنين  مي‏‎گفتند  و  مي‌كردند،  به  سود  آنان  بود)‌.(توبه  / 56-  59) 

(وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (٦١)يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَقُّ أَنْ يُرْضُوهُ إِنْ كَانُوا مُؤْمِنِينَ (٦٢)أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّهُ مَنْ يُحَادِدِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَأَنَّ لَهُ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدًا فِيهَا ذَلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيمُ (٦٣)يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِئُوا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ مَا تَحْذَرُونَ (٦٤)وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ (٦٥)لا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ إِنْ نَعْفُ عَنْ طَائِفَةٍ مِنْكُمْ نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ (٦٦)الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمُنْكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَيَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ هُمُ الْفَاسِقُونَ (٦٧)وَعَدَ اللَّهُ الْمُنَافِقِينَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا هِيَ حَسْبُهُمْ وَلَعَنَهُمُ اللَّهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُقِيمٌ) (٦٨)

در  ميان  منافقان  كساني  هستند  كـه  پيغمبر  را  مي آزارنـد  و  مي‌گويند:  او  سراپـا  گـوش  است  (‌و  راست  و  دروغ  را  مي‌شنود  و  همه  چيز  را  باور  مي‌كند)‌.  بگو:  (‌او  در  نهايت  لطف  و  محبّت  به  سـخنان  خوب  و  بد  گوش  فرامـي‌دهد،  ولي  به  سخن  خوب  عمل  مي‏‎كند  و  سـخن  بـد  را  نـاديده  مي‏‎گيرد  و  بدان  عمل  نمي‌كند،  و  اين‌)  سراپا گوش  بـودن  او  به  نفع  شما  است‌.  او  بـه  خدا  ايـمان  دارد  (‌و  هـر  چـه  بگويند  باور  مـي‌كند،  چـون  معتقد  بـه  اخلاص  ايشان  است‌)  و  او  بـراي  كسـاني  از  شـما  كـه  ايـمان  آورده‌اند  رحمت  است  (‌زيرا  ايشـان  را  بـه  راسـتاي  خداشـناسي  آورده  است  و  راه  بهشت را بدانان  نموده  است‌)‌.  كساني  كه  فرستادۀ  خدا  را  مي‌آزار‌ند،  عذاب  دردنـاكـي  دارند.  براي  شما،  بـه  خدا  سوگندها  مــي‌خورند  (‌كه  دربـارۀ  پيغمبر  چيز  بدي  نگفته‌اند و  به  دروغ  از  شركت  در  جهاد  واپس  نكشيده‌اند)  تا  با  سوگندهاي  خود  شما  را  راضي  كـنند.  در  حـالی كه  شـايسته‌تر  ايـن  است  كـه  خدا  و  پيغمبرش  را  (‌با  عبادت  و  طاعت  و  فرمانبرداري‌)  راضي  كنند،  اگر  واقعاً  ايمان  دارند.  آيا  ندانسته‌اند  كه  هر  كس  با  خدا  و  پيغمبرش  دشمني  و  مخالفت  كند،  سـزاي  او  آتش  دوزخ  است  و  جـاودانه  در  آن  مـي‌ماند؟  ايـن  (‌گرفتار  آمــدن  بــه  دوزخ‌)  رسوائي  و  خواري  بزرگي  است‌.  (‌منافقان‌،  خدا  و  آيات  و  پيغمبر  او  را  در  ميان  خود  بـه  مسخره  مي‏‎گيرند  و)  مـي‌ترسند  كه  سـوره‌اي  دربـارۀ  ايشان  نازل  شود  (‌و  علاوه  از  آنچه  مـي‌گويند)  آنـچه  را  (‌هم  كه‌)  در  دل  دارند  به  رويشـان  بـياورد  و  آشكـارش  سازد.  بگو:  هر  انذازه  مي‌خواهيد  مسخره  كنيد،  بيگمان  خداوند  آنچه  را  كه  از  آن  بيم  داريد  (‌و  در  پنهان  داشتنش  مـي‌كوشيد)  آشكــار  و  هويدا  مـي‌سازد.  اگر  از  آنـان  (‌دربارۀ  سخنان  ناروا  و  كردارهاي  نـاهنجارشـان‌)  بـاز  خواست  كني‌،  مي‌گويند:  (‌مراد  ما  طعن  و  مسخره  نبوده  و  بلكه  با  همديگر)  بازي  و  شو‌خي  مي‌كرديم‌.  بكو:  آيا  به  خدا  و  آيـات  او  و  پيغمبرش  مـي‌توان  پـازي  و  شـوخي  كرد؟‌!  (‌بگو:  با  چنين  معذرتهاي  بـيهوده‌)  عذرخواهـي  نكنيد.  شما  پس  از  ايمان  آوردن‌،  كافر  شده‌ايد.  اگر  هــم  برخي  از  شما  را  (‌به  سبب  توبۀ  مجدّد  و  انجام  كـارهاي  شايسته‌)  بـبخشيم‌،  بـرخـي  ديگر  را  نـمي‌بخشيم‌.  زيـرا  آنان  (‌بر  كفر  و  نفاق  خود  ماندگارند  و  در  حقّ  پيغمبر  و  مؤمنان‌)  به  بزهكاري  خود  ادامه  مي‌دهند.  مردان  منافق  و  زنان  مناقق  همه  از  يك  گـروه  (‌و  يك  قماش‌)  هسـتند.  آ‌نان  همديگر  را  به  كار  رشت  فـرا  مـي‌خوانـند  و  از  كار  خوب  باز  مي‌دارند  و  (‌از  بذل  و  بـخشش  در  راه  خير)  دست  مي‌كشند.  خدا  را  فراموش  كرده‌اند  (‌و  از  پرستش  او  روي  گردان  شده‌اند)‌،  خد‌ا  هـم  ايشـان  را  فرامـوش  كرده  است  (‌و  رحمت  خود  را  از  ايشان  بـريده  و  هـدايت  خويش  را  از  آنـان  دريـغ  داشـته  است‌)‌.  واقعاً  مـنافقان  فرمان  ناپذير  (‌و  سركش  و  گناهكار)  هستند.  خداوند  به  مردان  و  زنا‌ن  منافق،  و  به  همۀ  كافران  وعدۀ  آتش  دوزخ  داده  كه  جاودانه  در  آن  مي‌مانند،  و  دوزخ  براي  (‌عقاب  و  عذاب‌)  ايشان  كافي  است‌.  (‌عـلاوه  از  آن‌)  خدا  آنـان  را  نفرين  و  از  رحمت  خود  بدور  داشـته  و  داراي  عذاب  هميشگي  خواهند  بود. (‌توبه/61-68)

(يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ (٧٣)يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ مَا قَالُوا وَلَقَدْ قَالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُوا بَعْدَ إِسْلامِهِمْ وَهَمُّوا بِمَا لَمْ يَنَالُوا وَمَا نَقَمُوا إِلا أَنْ أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ فَإِنْ يَتُوبُوا يَكُ خَيْرًا لَهُمْ وَإِنْ يَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذَابًا أَلِيمًا فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَمَا لَهُمْ فِي الأرْضِ مِنْ وَلِيٍّ وَلا نَصِيرٍ (٧٤)وَمِنْهُمْ مَنْ عَاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ آتَانَا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ (٧٥)فَلَمَّا آتَاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ بَخِلُوا بِهِ وَتَوَلَّوْا وَهُمْ مُعْرِضُونَ (٧٦)فَأَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِي قُلُوبِهِمْ إِلَى يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ بِمَا أَخْلَفُوا اللّ