ه ‌که  برای  ایـن  جهان‌بینی  و  همگامی  در  رکاب  فرشتگان  در  حدود  آن‌،  بسنده  و کافی  باشد.

فرشتگان  آفریدگانی  از  آفریدگان  یزدانند.  با  پـرستش  یزدان  و  اطاعت  مطلق  از  خدا  و کرنـش ‌کامل  در  برابر  ایـزد  والا،  دیـنداری  و  فرمانبرداری  خود  را  اظـهار  می‌دارند.  فرشتگان  به  خدا  نزدیکند.  ما  نمی‌دانیم  ایـن  نزدیکی  چگونه  است‌،  و  بطور  معیّن  و  مشخّص  چه  نوع  نزدیکی  و  قربتی  است‌:

(وقالوا:اتخذ الرحمن ولدا . سبحانه ! بل عباد مكرمون , لا يسبقونه بالقول وهم بأمره يعملون , يعلم ما بين أيديهم وما خلفهم ولا يشفعون إلا لمن ارتضى وهم من خشيته مشفقون). (‌انبیاء  ٢٦ -  ٢٨)  

(‌بـرخــی  از  کـفّار  عرب  مـی‌گویند:  خداوند  رحمان  فرزندانی  (‌برای  خود،  به  نام  فرشتگان‌)  برگزیده  است  (‌چرا  که  ملائکه  دختران  خدایند!)‌.  یزدان  سبحان  پـاک  و  مـنّزه ‌(‌از  این  گونه  نقصها  و  عیبها)  است‌.  (‌فرشتگان  فرزندان  خدا  نبوده  و)  بلکه  بندگان  گرامی  و  محترمی  هستند (‌به  هیچ  وجه  از  طاعت  و  عبادت  و  اجراء  فرمان  یـزدان  سـرپیچی  نـمی‌کنند)‌.  آنــان  (‌آنـقدر  مـؤدّب  و  فرمانبردار  یزدانـند  کـه  هـرگز)  در  سخن  گفتن  بـر  او  پیشی  نمی‏‎گیرند،  و  تنها  به  فرمان  او  کار  می‌کنند  (‌نه  به  فرمان  کس  دیگری‌)‌.  خداوند  اعمال  گذشته  و  حال  و  آینده  را  میداند (‌و  از  دنیا  و  آخرت  و  از  وجود  و  پس  از  وجود  و  بـعد  از  وجودشان  آگاه  است‌)  و  آنـان  هرگز  برای  کسی  شفاعت  نمی‏‎کنند  مگر  بـرای  آن  کسـی  کـه  (‌بدانند)  خدا  از  او  خشنود  است  و  (‌اجازۀ  شـفاعت  او  را  داده  است‌.  به  خاطر  همین  معرفت  و  آگاهی‌)  همیشه  از  خوف  (‌مقام  کبریائی‌)  خدا  ترسان  و  هراسانند.

(ومن عنده لا يستكبرون عن عبادته ولا يستحسرون , يسبحون الليل والنهار لا يفترون). (انبیاء  ١٩  و  .٢) 

 کسانی  کـه  در  پیشگاه  خدا  هسـتند  (‌و  مـقرّبان  درگاه  پـروردگارند،  یـعنی  فـرشتگان‌)  از  پرستش  او  سـربار  نمی‌زنند  و  خویشتن  را  بالاتر  از  عبادتش  نمی‌دانند  و  (‌از  بندگی  شبانه روزی  خود  هرگز)  خسته  نمی‌گردند.  شب  و  روز  (‌دائـماً  بـه  تـعظیم  و  تمجید  خدا  مشـغولند  و  پيوسته‌)  سرگرم  تسبيح  و  تقدیسند  و  سستی  بـه  خود  راه  نمی‌دهند.

فرشتگان  بر دارندگان  عرش  یزدان  مهربانند،  و  در  روز  قیامت  نیز پیرامون  آن  حلقه  می‌زنند  و  طواف  می‌کنند  و  می‌گردند،  ولی  ما  نـمی‌دانیم  چگونه‌.  مـا  از  دانش  و  آگاهی  بهره‌مند  نیستیم  مگر  بدان  اندازه‌ که  یزدان  برای  ما  آدمیزادگان  پرده  از  این  غیب  برداشته  است‌:

(وترى الملائكة حافين من حول العرش يسبحون بحمد ربهم , وقضى بينهم بالحق وقيل:الحمد لله رب العالمين) (زمر/75)

  (‌در  آن  روز،  ای  مخاطب‌)  فرشتگان  را  خواهـی  دیـد  کـه  گردا گرد  عرش  خدا  حلقه  زده‌اند  و  به  سپاس  و  ستایش  پروردگار  خود  مشغولند.  در  میان  (‌بندگان  خدا  داوری  مــی‌شود)  و  دادگرانه  و  واقـعی  در  میانشان  داوری  می‏‎گردد،  (‌و  از  سـوی  هـمۀ  هسـتی  فریاد  بـرآورده  مـی‌شود)  و  گفته  می‌شود:  حـمد  و  سپاس  خداوند  جهانیان  را  سزا  است‌!.

فرشتگان  متولّیان  بهشت  و  متولّیان  دوزخند.  با  درود  و  دعا  پذیرۀ  بهشتیان  می‌شوند،  و  با  بیم  و  تـهدید  به  استقبال  دوزخیان  می‌روند:

(وسيق الذين كفروا إلى جهنم زمرا , حتى إذا جاؤوها فتحت أبوابها , وقال لهم خزنتها:ألم يأتكم رسل منكم يتلون عليكم آيات ربكم وينذرونكم لقاء يومكم هذا ? قالوا:بلى ! ولكن حقت كلمة العذاب على الكافرين:قيل:ادخلوا أبواب جهنم خالدين فيها فبئس مثوى المتكبرين . وسيق الذين اتقوا ربهم إلى الجنة زمرا , حتى إذا جاؤوها وفتحت أبوابها , وقال لهم خزنتها:سلام عليكم , طبتم فادخلوها خالدين)  . (‌زمر/  ٧١-73‌) 

 کافران  به  سوی  دوزخ  گروه  گروه  رانده  مـی‌شوند  و  هنگامی  که  بـدانجا  رسیدند  درهـای  آن  بـه  رویشان  گشوده  می‏‎گردد  و  نگهبانان  دوزخ  بـدیشان  مـی‌گویند:  آیا  پیغمبرانی  از  جنس  خودتان  به  میانتان  نیامده‌اند  تا  آیه‌های  پروردگارتان  را  برای  شما  بخوانند  و  شما  را  از  رویـاروئی  چنین  روزی  بترسانند؟  مـی‌گویند:  آری‌،  (‌پیغمبران  برانگیخته  شدند  و  اوامر  و  نواهی  خدا  را  به  ما  رساندند  و  از  عذاب  آخرت  بیممان  دادند)  و لیکن  فرمان  عذاب  بر  کافران  ثابت  و  قـطعی  است  (‌و  مـا  راه  کـفر  در  پیش  گرفتیم  و  باید  هم  تـاوان  آن  را  بـپردازیـم  و  چنین  ســرنوشت  شـومی  داشـته  بـاشیم‌)‌.  بـدیشان  گفته  می‌شود:  از  درهای  دوزخ  داخل  شوید.  جاویدانه  در  آن  مــی‌مانید.  جایگاه  مـتکبّران  چه  بـد  جایگاهی  است‌.  و  کسانی  کــه  از  (‌عــذاب  و  خشـم‌)  پـروردگارشان  مـی‌پرهیزند،  گروه  گروه  بـه  سـوی  بهشت  رهنمود  می‌شوند  تا  بدانگاه  که  به  بهشت  می‌رسند،  بـهشتی  که  درهای  آن  (‌برای  احترامشـان  بـه  رویشـان‌)  بـاز  است‌.  بدین  هنگام  نگهبانان  بـهشت  بــدیشان  مـی‌گویند:  درود تان  باد.  خوب  بوده‌اید  و  به  نیکی  زیسته‌ایـد  پس  خوش  باشید  و  داخل  بهشت  شـوید  و  جـاودانـه  در  آن  بمانید.

(وما جعلنا أصحاب النار إلا ملائكة). (‌مدّثّر/  ا٣) 

 ما  مأموران  دوزخ  را  جز  از  میان  فرشتگان  برنگزیده‌ایم‌.  فرشتگان  به  عنوان  نگهبانان  مردمان  به  فرمان  یزدان  به  انجام  وظیفه  می‌پردازند.  ایشان  را  تعقیب  و  همراهـی  مـی‌نمایند  و  هـر چه  از  آنـان  سـرزند  مـی‌نگارند،  و  آدمیزادگان  را  به  هنگام  فرا  رسیدن  اجل  می‌میرانند:

(وهو القاهر فوق عباده , ويرسل عليكم حفظة ,حتى إذا جاء أحدكم الموت توفته رسلنا , وهم لا يفرطون).(انعام  /  ا٦)  

خداوند  بر  بندگان  خود  کاملاً  چیره  است‌.  او  مـراقبانی  (‌از  فرشتگان  را  برای  حسابرسی  و  نگارش  اعمال  شما)  بر شما  می‌فرستد  و  می‌گمارد  (‌و  آنان  بکار  خود  با  دقّت  تمام  تا  دم  مرگ  یکایک  شما،  مشغول  می‌گردند)  و  چون  مرگ ‌یکی  از  شما  فـرا  رسـید،  فرستادگان  مـا  (‌از  میان  فرشتگان  دیگر  بـه  سـراغ  او مـی‌آیند  و)  جان  او  را  می‏‎گیرند،  و  (‌فرشتگان  گروه  اول  و  فرشتگان  گروه  دوم  هیچکدام  در  مأموریّت  خود  کوتاهی  نمی‌کنند.

(له معقبات من بين يديه ومن خلفه يحفطونه . . من أمر الله . ) (رعد/  ١١)  

انسـان  دارای  فرشتگانی  است  کـه  بـه  (‌نـوبت  عوض  می‌شوند  و)  پیاپی  از  روبـرو  و  از  پشت سـر  (‌و  از  همۀ  جـوانب  دیگر،  او  را  مـی‌پایند  و)  بـه  فرمان  خدا  از  او  مراقبت  می‌نمایند.

 (ما يلفظ من قول إلا لديه رقيب عتيد). (‌ق/‌١٨) 

 انسان  هیچ  سخنی  را  بر  زبان  نمی‌رانـد  مگر  ایـن  کـه  فرشته‌ای‌،  مراقب  و  آماده  (‌برای  دریافت  و  نگارش‌)  آن  سخن  است‌.

فرشتگان  وحی  یزدان  به  پیغمبران  -  صلوات  الله  و  سلامه  علیهم  -  می‌رسانند.  خداوند  به  ما  خبر  داده  است  که  جبرئیل عليه السّلام   مأمور  انجام  ای