  از  خدا  و  پیغمبرش  اطاعت  نـمائید  و  (‌در  مـیان  خود  اختلاف  و)  کشمکش  مکنید،  و  (‌اگر  کشمکش  کنید)  درمانده  و  ناتوان  می‌شوید  و  شکوه  و  هیبت  شما  از  میان  می‌رود  (‌و  ترس  و  هراسی  از  شما  نمی‌شود)‌.  شکیبائی  کنید  که  خدا  بـا  شکیبایان  است‌.  و  مانند  کسانی  (‌از  قریشیان‌)  نباشید  که  بسـیار  مـغرورانـه  و  خودستایانه  و  بـرای  خودنمائی  کردن  در  برابر  مردم  (‌از  شهر  مکّه  به  سوی  میدان  بدر)  بیرون  آمدند  (‌و  با  نمایش  مال  و  منال  و  قدرت  و  قوّت  خود)  مردمان  را  از  راه  باز  می‌داشتند  (‌و  از  دخول  آنان  به  دیـن  اسـلام  بـا  تـمام  تـوان  جلوگیری  مـی‌نمودند)‌.  خداوند  از  آنچه  مـی‌کردند  آگاه  است  (‌و  کـیفر  آنـان  را  خواهد  داد)‌. (‌انفال / 45-47) 
(إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الَّذِينَ كَفَرُوا فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ (٥٥)الَّذِينَ عَاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ وَهُمْ لا يَتَّقُونَ (٥٦)فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ (٥٧)وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ عَلَى سَوَاءٍ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْخَائِنِينَ (٥٨)وَلا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَبَقُوا إِنَّهُمْ لا يُعْجِزُونَ (٥٩)وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ (٦٠)وَإِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ (٦١)وَإِنْ يُرِيدُوا أَنْ يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللَّهُ هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ) (٦٢)
بیگمان  بـدترین  انسـانها  در  پیشگاه  یـزدان‌،  کسـانی  هستند  که  کافرند  و  ایمان  نمی‌آورند.  کسانی  که  از  آنان  پیمان  گرفته‌ای  (‌که  مشرکان  را  کمک  و  یاری  نکنند)  ولی  آنان  هر  بار  پیمان  خود  را می‌شکنند  و  (‌از  خیانت  و  نقض  عـهد)  پرهیز  نـمی‌کنند.  اگر  آنـان  را  در  (‌مـیدان‌)  جـنگ  رویاروی  بیابی  و  بر  ایشان  پپروز  شوی‌،  آن  چنان  آنان  را  در  هم  بکوب  كه  کسانی  که  در  پشت  سر  ایشان  قـرار  دارند  (‌‌و  دوستان  و  یاران  ایشان  بشمارند)  پند  گیرند  (‌و  پراکنده  شوند  و  عرض  اندام  نکنند)‌.  هر  گـاه  (‌بـا  ظـهور  نشانه‌هائی‌)  از  خیانت  گروهی  بیـم  داشته  باشی  (‌که  عهد  خود  را  بشکنند  و  حـملۀ  غـافلگیرانـه  کنند،  تـو  آنـان  را  بیاگاهان  و)  هـمچون  ایشـان  پـیمانشان  را  لغـو  کـن  (‌و  بدون  اطّلاع  بدانان  حمله  مکن‌،  چرا  کـه  ایــن  کــار  خـلاف  مروّت  و  شریعت  است  و  خیانت  بشمار  است  و)  بیگمان  خداوند خیانتکاران  را  دوست  نمی‌دارد.  کـافران  تـصوّر  نکنند  كه  (‌بر  قدرت  ما)  پیشی  گرفته‌اند  و  (‌از  قلمرو  کیفر  ما)  بدر  رفته‌اند  (‌و  با  نجات  از  دست  مرگ  در  جنگ  بدر،  از  زیـر  دست  مـا  خـارج  شـده‌انـد)  آنـان  (‌هـرگز  مـا  را)  درمـانده  نـمی‌کنند  (‌و  مـا  جـزای  خـیانت  و  غـدرشان  را  خواهیم  داد)‌.  برای  (‌مبارزۀ  با)  آنان  تا آنجا  که  می‌توانید  نیروی‌  (‌مادی  و  معنوی‌)  و  (‌از  جمله‌)  اسـبـهای  ورزیـده  آماده  سازید،  تا  بدان  (‌آمـادگی  و  سـاز  و  بــرگ  جـنگی‌)  دشمن  خـدا  و  دشـمن  خـویش  را  بـترسانید،  و  کسـان  دیگری  جز  آنان  را  نیز  به  هراس  انـدازیـد  کـه  ایشـان  را  نمی‌شناسید  و  خدا  آنان  را  مـی‌شناسد.  هـر  آنـچه  را  در  راه  خدا  (‌از  جمله  تجهیزات  جنـگی  و  تقویت  بنیۀ  دفاعی  و  نظامـی‌  اسلامی‌)  صرف  کنید،  پاداش  آن  به  تمام  و  کمال  به  شما  داده  می‌شود  و  هیـچ گونه  ستمی  نـمی‌بینید.  اگر  آنان  به  صلح  گرایش  نشان  دادند،  تو  نیز  بدان  بگرای  (‌و  در  پذيرش  پیشنهاد  صلح  تردید  و  دودلی  مکن  و  شرائط  منظقی  و  عاقلانه  و  عـادلانه  را  بـپذیر)  و  بــر  خدا  تـوکّل  نمای  کـه  او  شـنوای  (‌گـفتار  و)  آگــاه  (‌از  رفـتار  هـمگان)  است‌.  و  اگر  بخواهند  تو  را  فریب  دهند  (‌و  منظورشان  از  گرایش  به  صلح‌،  مکر  و  کید  باشد،  باکی  نـداشـته  بـاش‌،  چرا  كه‌)  خدای  برای  تو  کافی  است‌.  او  همان  کسی  است  کـه  تو  را  بــا  یــاری  خـود  و  توسّط  مـؤمنان  (‌مـهاجر  و انصار)  تقویت  و  پشتیبانی  کرد. (‌انفال  /  55-62)  
(يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللَّهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ (٦٤)يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفًا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَفْقَهُونَ (٦٥)الآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمْ وَعَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفًا فَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ صَابِرَةٌ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُوا أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ) (٦٦)
ای  پیغمبری‌!  خدا  بـرای  تــو  و برای  مـؤمنانی  کـه  از  تـو  پیروی  کرده‌اند  کافی  و  بسنده  است  (‌و  ضامن  و  مراقب  همگی  شما  است‌)‌.  ای  پـیغمبر!  مـؤمنان  را  بـه  جـنگ  (‌بــا  دشمن  برای  اعلاء  فرمان  خدا)  بـرانگـیز.  هـر گاه  بـیست  نفر  شکیبا  (‌و  ورزیده  و  قویّ  الایمان‌)  از  شما  باشند  بـر  دویست  نفر  غلبه  می‌کنند.  و  اگر  از  شما  صد  نقر  بـاشند  بر  هزار  نفر  از  کـافران  غلبه  مـی‌کنند،  بــه  خـاطر  ایـن  کــه  کافران  گروهی  هستند  که  نمی‌فهمند  (‌برای  چه  چیزی  و  چـه  کـسـی  مـی‌جنگند،  و  اگـر  کشـته  شـدند  سـرنوشت  خانواده  و  سرانجام  خودشان  چه  خواهد  بود،  و  لذا  این  تاریکی  راه  و  ناآگاهی  از  هدف  و ندانستن  نتیجۀ  دنیوی  و  اخــروی  مــبارزه‌،  تـــاب  و  تـوانـی  بـرای  آنـان  بـاقی  نمی‌گذارد).  هم  اینک  خداوند  برای  شما  تخفیف  قائل  شد  و  دید  در  شـما  ضـعفی  است  (‌و  تـازه  کــار  و  نـاآزموده  می‌باشید،  در  ایـن  حــال‌)  اگـر  از  شــما  صـد  نـفر  شکیبا  باشند،  بر  دویست  نفر  غـلبه  مـی‌کنند،  و  اگر  هـزار  نـفر  باشند  بر  دو  هزار  نفر  -  بـا  مـدد  و  یـاری  الهی  -  پـیروز  می‌شوند،  و  (‌در  هر  حال  فـرامـوش  نکنید  کـه‌)  خـدا  بـا  شکیبایان  است  (‌و  یـاری  و  مـدد  او  تـنها  شــامل  ایشـان  است  )‌.(‌انفال  /  64-‌66)
(مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الأرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللَّهُ يُرِيدُ الآخِرَةَ وَا