  و  زاریش  بخوانید)  تا  (‌در  دنیا)  پیروز  و  (‌در  آخرت‌)  رستگار  شوید.  و  از  خدا  و  پپغمبرش  اطاعت  نـمائید  و  (‌در  میان  خود  اختلاف  و)  کشمکش  مکنید،  و  (‌اکر  کشمکش  کنید)  درمانده  و  ناتوان  می‌شوید  و  شکوه  و  هیبت  شما  از  میان  می‌رود  (‌و  ترس  و  هراسی  از  شما  نمی‌شود)‌.  شکیبائی  کنید  کـه  خدا  با  شکیبایان  است‌.  و  مانند  کسانی  (‌از  قریشیان‌)  نباشید  که  بسـیار  مـغرورانـه  و  خودستایانه  و  بـرای  خودنمائی  کردن  در  برابر  مردم  (‌از  شهر  مکّه  به  سوی  میدان  بدر)  بیرون  آمدند  (‌و  با  نمایش  مال  و  منال  و  قدرت  و  قـوّت  خود)  مردمان  را  از  راه  باز  می‌داشتند  (‌و  از  دخول  آنان  به  دیـن  اســلام  بـا  تـمام  تـوان  جلوگیری  مــی‌نمودند)‌.  خداوند  از  آنچه  مـی‌کردند  آگاه  است  (‌و  کـیفر  آنـان  را  خواهد  داد)‌. (‌انفال‌/  45-47‌)(وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ) (٦٠)
برای  (‌مبارزۀ  با)  آنـان  تـا  آنجا  که  مـی‌توانـید  نیروی  (‌مادی  و  معنوی‌)  و  (‌از  جمله‌)  اسـبهای  ورزیـده  آماده  سازید،  تا  بدان  (‌آمادگی  و  ساز  و  برگ  جنگی‌)  دشمن  خدا  و  دشمن  خویش  را  بترسانید،  و  کسان  دیگری  جز  آنان  را  نیز  به  هراس  اندازید  که  ایشان  را  نمی‌شناسید  و  خدا  آنان  را  می‌شناسد.  هر  آنچه  را  در  راه  خدا  (‌از  جمله  تـجهیزات  جنگی  و  تقویت  بنیۀ  دفاعی  و  نظامی  اسلامی‌)  صرف  کنید،  پاداش  آن  بـه  تـمام  و  کـمال  بـه  شـما  داده  می‌شود  و  هیچ‌گونه  ستمی  نمی‌ببنید.(‌انفال  / 60)
(يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفًا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَفْقَهُونَ) (٦٥)
ای  پیغمبر!  مؤمنان  را  بـه  جـنگ  (‌بـا  دشـمن  بـرای  اعـلاء  فرمان  خدا)  برانگیز.  هرگاه  بیست  نفر  شکیبا  (‌و  ورزیده  و  قــوی  الایـمان‌)  از  شـما  بــاشند  بـر  دویست  نـفر  غـلبه  می‌کنند،  و اگر از  شما  صـد  نـفر  بـاشند  بـر  هـزار  نـفر  از  کافران  غلبـه  می‌کنند،  به  خاطر  این  کـه  کـافران  گـروهی  هسـتند  کــه  نـمی‌فهمند  (‌بـرای  چـه  چـیزی  و  چـه  کسـی  مــی‌جنگند،  و  اگـر  کشـته  شـدند  سـرنوشت  خـانواده  و  سرانجام  خودشان  چه  خواهد  بود،  و  لذا  این  تاریکی  راه  و  ناآگاهـی  از  هدف  و ندانستن  نتیجۀ  دنـیوی  و  اخـروی  مبارزه‌،  تاب  و  توانی  برای  آنان  باقی  نمی‌گذارد).(انفال/65)
  در  همان  زمان  که  برای  پایداری  در  جنگ  اوامر  پیاپی  صادر  می‌گردد،  روند  قرآنی  به  روشـنگری  نشـانه‌های  عقیده‌،  و  ژرفا  بخشیدن  آن‌،  و  برگرداندن  هرکاری  و  هر  حکمی  و  هر  رهنمودی  بدان‌،  می‌گرایـد.  بـدین  وسـیله  اوامر  آویزان  در  فضا  نمی‌مانند،  و  بلکه  بـر  آن  اسـاس  اصیل  و  واضـح  و  ثـابت  و  عـمیق‌،  مـتمرکز  و  اسـتوار  میگردد :
الف  -  در  مسألۀ  غنائم‌،  به  پرهیزگاری  و  ترس  از  خدا،  و  به  هراس  افتادن  به  هنگام  یاد  خدا،  و  پیوند  دادن  ایمان  به  اطاعت  از  یزدان  و  اطاعت  از  پیغمبر  خداوند  سـبحان‌،  برگردانده  می‌شوند:
(يَسْأَلُونَكَ عَنِ الأنْفَالِ قُلِ الأنْفَالُ لِلَّهِ وَالرَّسُولِ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَصْلِحُوا ذَاتَ بَيْنِكُمْ وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ (١)إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ (٢)الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ (٣)أُولَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ دَرَجَاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ) (٤)
از  تو  دربارۀ  غـنائم  مـی‌پرسند  (‌و  می‏‎گویند  که  غـنائم  جنگ  بدر  چگونه  تقسیم  می‌گردد  و  به  چه  کسانـی  تعلّق  مــی‌گیرد؟‌)  بگو:  غنائم  از  آن  خـدا  و  پـیغمبر  است  (‌و  پیغمبر  به  فرمـان  خدا  تقسیم  آن  را  بـه  عـهده  مـی‌گیرد)‌.  پس  از  خدا  بترسید  و  (‌اختلاف  را  کنار  بگـذاریـد  و)  در  میان  خود  صلح  و  صفا  به  راه  اندازید،  و  اگر  مسلمانید  از  خدا  و  پیغمبرش  فرمانبرداری  کنید.  مؤمنان  تنها  کسانی  هسـتند  که  هـر  وقت  نـام  خـدا  بـرده  شـود،  دلهـایشان  هراسان  می‏‎گردد  (‌و  در  انجام  نیکیها  و  خوبیها  بـیشتر  می‌کوشند)  و  هنگامی  که  آیات  او  بر  آنان  خوانده  شود،  بر  ایمانشان  مـی‌افـزایـد،  و  بـر  پـروردگـار  خـود  تـوكّل  می‌کنند  (‌و  خـویشتن  را  در  پـناه  او  مـی‌دارنـد  و  هسـتی  خویش  را  بدو  مـی‌سپارند)‌.  آنـان  کسـانیند  که  نـماز  را  چنانکه  باید  می‌خوانند  و  از  آنچه  بدیشان  عطاء  کرده‌ایم  (‌مقداری  را  به  نیازمندان‌)  مـی‌بخشند.  آنان  واقعاً  مـؤمن  هستند  و  دارای  درجات  عـالـی‌،  مـغفرت  الهـی‌،  و  روزی  پاک  و  فراوان‌،  در  پیشگاه  خدای  خود  می‌باشند  ...  .  (انفال/1-4)
ب  -  در  خط  سیر  پیکار،  به  قضا  و  قدر  خدا،  و  اراده  و  تدبیر  او،  و  چرخاندن  و  اداره  کردن  همۀ  مراحل  کـارزار  توسّط  خداوند  دادار،  برگردانده  می‌شوند:
(إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوَى وَالرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَلَوْ تَوَاعَدْتُمْ لاخْتَلَفْتُمْ فِي الْمِيعَادِ وَلَكِنْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولا).
  (‌به  یاد  آورید)  زمانی  را  که  شما  در  طرف  نـزدیکتر  (‌بـه  مدینۀ  منوّره‌)  بودید  (‌و  باران  فقط  در  آنجا  بارید  و  زمین  را  سـفت  گـردانـید)  و  آنـان  (‌یعنی  دشـمنان‌)  در  طـرف  دورتر  مستقرّ  بودند  (‌و  آب  در  اختیار  نداشتند  و  زمـین  آنجا  سست  بود  و  بارانی  هم  به  خود  بدید،  و  لذا  قـدمها  بدان  فرو  می‌رفت‌)  و  کاروان  (‌قریشیان  بـه  سـرپرستی  ابوسفیان  کــــه  شــما  در  تـعقیب  آن  بـودید)  در  مکـان  پائین‌تری  از  شما  قرار  داشت‌.                         (‌انفال / 42 ‌)
  ج  -  در  حوادث  و  وقـائع  جـنگی‌،  بـه  رهـبری  یـزدان  سبحان‌،  و  کمک  و  یاری  ایزد  منّان  در  آن‌،  بـرگردانـده  می‌شوند:
(فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ رَمَى وَلِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلاءً حَسَنًا). 
(‌ای  مؤمنان‌!)  شما  کافران  را  (‌با  قوّت  و  قـدرت  خـود  در نبرد بدر) نكشتيد ، بلكه خدا ( با پيروز ن