ن  دل  شـما  بـدان  کـرد،  و گرنه  پیروزی  جز  از  سوی  خدا  نیست  (‌و  اراده  و  مشیّت  او  بالاتر  از  هـمۀ  ایـن  اسـبـاب  ظـاهری  و  بـاطنی  است‌)‌.  بیگمان  حداوند  (‌بر  هر  کـاری‌)  توانا  (‌و  كارهایش‌)  از  روی  حکمت  است‌.  (‌ای  مؤمنان‌!  به  یاد  آورید)  زمانی  را  کـه  (‌از  دشمنان  و  کم  آبی  به  هراس  افتادید  و  خداوند)  خواب  سبکی  بر  شما  افگند  تا  مایۀ  آرامش  و  امنیّت  (‌روح  و  جسم  شما)  از  ناحیۀ  خدا  گردد،  و  از  آسـمان  آب  بـر  شما  بـاراند  تا  بدان  شما  را  (‌از  پلیدی  جسمانی‌)  پـاکـیزه  دارد  و  کثافت  (‌‌وسوسـه‌های‌)  شیطانی  را  از  شـما  بـدور  سازد،  و  (‌با  این  نعمت‌)  دلهایتان  را  ثابت  (‌و  به  یاری  خدا  
واثق‌)  نماید،  و  گـــامها  را  (‌در  شـنزارهای  بـدر)  اسـتوار  دارد  (‌و  روحیۀ  شما  را  تقویت  و  بر  میزان  استقامت  شما  بـیفزایــد.  ای  مؤمنان!  بـــه  یـاد  آوریـد)  زمـانی  را  کــه  پروردگار  تو  به  فرشتگان  وحی  کـرد  که  من  با  شمایـم  (‌و  کــمک  و  یـاریتان  می‏نمایم.  شـما  با  الهـام  پـیروزی  و  بهروزی‌)  مؤمنان  را  تقویت  و  ثابت  قدم  بداریـد،  (‌و  مـن  هم‌)  به  دلهای  کافران  خوف  و  هراس  خواهم  انداخت‌.  (‌به  مؤمنان  الهـام  کـنید:‌)  سـرهای  آنـان  را  بـزنید  (‌و  از  هـم  بشکافید  که  بر  گردنهای  ناپاکشان  سنگینی  مـی‌کند)  و  دستهای  ایشـان  را  ببرید  (‌و  پـنجه‌هایشان  را  پـی  کـنید)‌.  این  (‌پشتیبانی  از  مؤمنان  و  رسوا  کردن  کافران‌)  بدان  خاطر  است  کـه  کـافران  بـا  خدا  و  پیغمبرش  بـه  سـتیز  برخاستند،  و  هر  که  بـا  خدا  و  پـیغمبرش  بسـتیزد،  (‌او  درخور  عذاب  است  و  هر  چه  زودتـر  خدا  او  را  گرفتار  مجازات  دردناک  در  دنیا  و  آخرت  خواهد  کرد)  چه  خدا  دارای  عقاب  شدید  است  (‌همان  گونه  کـه  دارای  رحمت  وسیع  است‌)‌.  این  (‌عذاب  و  عقاب  دنیوی‌،  یعنی  شکست  و  گریز  در  برابر  مؤمنان‌)  را  بــچشید  و  (‌بدانید  کـه‌)  عـذاب  دوزخ  برای  کافران  (‌به  جای  خود  باقی‌)  است‌.(‌انفال  /  9-14)  
بدین  منوال  روند  سوره  در  این  جولانگاه  ثبت  و  ضبط  می‌کند که  این‌ کارزار  بطور کلّی  ساختار  خدا  است‌،  و  با  اراده‌،  رهبری،  رهنمود،‌ کمک  و  یاری‌،  قضا  و  قدر  او  انجام  می‌پذیرد،  و  چنین  پیکاری  برای  او  و  در  راه  او  است  ...  بدین  خاطر  است‌ که  پیش  از  هر  چیز  دست  جنگجویان  از  غنائم  کوتاه  می‏‎گردد  و  بیان  می‌شود که  انفال  متعلّق  به  خدا  و  رسول  است‌.  حتّی  اگر  یزدان  غنائم  را  به  جنگجویان  برمی‌گردانـد،  در  پـرتو  بزرگواری  و  لطفی  است ‌که  در  حقّ  ایشان  روا  می‌دارد.  همچنین  خدا  جنگجویان  را  از  چشم  طمـع  دوختن  به  غنائم  نـاامـید  می‌گرداند،  تا  این  که  جهادشان  خـالصانه  برای  خدای  یگانه  و  در  راه  او  باشد  و  بس  ...  بدین  سبب  همچون  آیاتی  در  این  سوره  آمده  است‌:
(فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ رَمَى وَلِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلاءً حَسَنًا إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (١٧)ذَلِكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ كَيْدِ الْكَافِرِينَ) (١٨) 
(‌ای  مؤمنان‌!)  شما  کافران  را  (‌با  قوّت  و  قدرت  خود  در  نبرد  بدر)  نكشتید،  بلکه  خدا  (‌با  پیروز  نمودنتان  بر  آنان  و  افکندن  هراس  بـه  دلهایشان‌)  ایشـان  را  کشت‌.  و  (‌ای  پیغمبر!  بدان  گاه  که  مشتی  خاک  به  طرف  آنـان  پـرتاب  کردی  و  خاک  به  چشم  ایشان  فرو  رفت‌،  در  اصل‌)  این  تو  نبودی  که  (‌خاک  را  به  سوی  آنان‌)  پرتاب  کردی  (‌چرا  که  مشتی  خاک  از  حیث  کمیّت  و  کـیفیّت  آن  تـوانـائی  را  ندارد)  بـلکه  خداونـد  (‌آن  خـاک  را  تکـثیر  و  بـه  سـوی  ایشان‌)  پرتاپ  کرد  (‌و  به  چشمان  آنان  رساند)  تا  بـدین  وسیله  مؤمنان  را  خوب  بیازماید  (‌و  بـا  اعطاء  خوبیها  آزمایششان  نماید)‌.  بیگمان  خداونـد  شـنوای  (‌دعـا  و  استغاثۀ  مؤمنان  بوده  و  از  صدق  و  اخلاص  ایشان‌)  آگاه  است‌.  این  (‌پیروزی  مؤمنان  و  شکست  کافران‌،  حقّ  است  و  نمونۀ  آن  را  دیدید)  و  خداوند  (‌دام‌)  مکر  و  کید  کافران  را  سست  (‌و  بی  اثر)  می‌کند.  (‌انفال / 17و18) 
(وَاذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الأرْضِ تَخَافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآوَاكُمْ وَأَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهِ وَرَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ) (٢٦)
(ای مؤمنان‌!)  به  یاد  آوریـد  هنگامی  را  که  شما  گروه  اندک  و  ضعیفی  در  سررمین  (‌مکّه‌)  بودید  و  می‌ترسیدید  که  مردم  شما  را  بربایند،  ولی  خدا  شما  را  (‌در  سرزمین  مدینه‌)  پناه  و  مأوی  داد  و  با  معونت  و  یاری  خود  شما  را  (‌در  جنگ  بدر  پیروز  گرداند  و)  نیرو  بـخشید  و  غنائم  پاکیزه‌ای  بهرۀ  شما  کرد  تا  این  که  سپاسگزاری  بکنید  (‌و  در  راه  جهاد  به  جان  و  دل  بکوشید)‌. (‌انفال/  26) 
(وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (٤١)إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوَى وَالرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَلَوْ تَوَاعَدْتُمْ لاخْتَلَفْتُمْ فِي الْمِيعَادِ وَلَكِنْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولا لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَيَحْيَا مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ وَإِنَّ اللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ (٤٢)إِذْ يُرِيكَهُمُ اللَّهُ فِي مَنَامِكَ قَلِيلا وَلَوْ أَرَاكَهُمْ كَثِيرًا لَفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِي الأمْرِ وَلَكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ (٤٣)وَإِذْ يُرِيكُمُوهُمْ إِذِ الْتَقَيْتُمْ فِي أَعْيُنِكُمْ قَلِيلا وَيُقَلِّلُكُمْ فِي أَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْرًا كَانَ مَفْعُولا وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الأمُورُ) (٤٤)
 (‌ای  مسلمانان‌!)  بدانید  که  همۀ  غنائمی  را  که  فراچنگ  مــی‌آورید،  یک  پـنجم  آن  مـتعلّق  بـه  خدا  و  پیغمبر  و  خـــویشاوندان  (‌پـیغمبر)  و  یـتیمان  و  مسـتمندان  و واماندگان  در  راه  است‌.  (‌سهم  خدا  و  رسول  به  مـصالح  عامّه‌ای  اختصاص  دارد  کـه  پیغمبر  در  زمـان  حیات  خود  مقرّر  مــی‌دارد  یـا  پیشوای  مــؤمنان  بـعد  از  او  معیّن  می نماید.  بــقیّۀ  یک  پـنجم  هــم  صـرف  افـراد  مـذکور  می شود.  چـهار  پـنجم  بـاقیمانده  نیز  مـیان  رزمندگان  حا‌ضر  در  صحنه  تقسیم  می‌گردد.  باید  بـه  ایـن  دستور  عمل  شود)  اگر  به  خدا  و  بدانچه  بـر  بـندۀ  خـود  در  ر