ید. (بقره/111) 

 خدا  مومنان  را  دعوت  می‌کند  مستحق  رحمت  و  بهشت  و  عطاء  و  آمرزش  او  شوند،  تا  اهل‌کتاب  بدانندکه  آنان  نمی‌توانند  چیزی  از  قبل  و  لطف  خدا  را  ازکسی  بازدارند  و  آن  را  تنها  محدود  و  منحصر  به  خو‌دکنند.  فضل  و  لطف  خدا  دردست  خدا  است‌.  آن  را  به  هرکس  که  خودش  بخواهد  عطاء  می‌فرماید.  فضل  و  لطف  خدا  محدود  و  منحصر  به  قومی  و گروهی  نیست‌.  به  طائفه‌ای  اختصاص  ندارد.  فضل  و  لطف  خدا  نه  محدود  و  منحصر  است‌،  و  نه كم  و کاست  دارد:

(وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ )  .

خداوند  دارای  فضل  و  عطاء  فراوان  و  بزرگ  است‌. 

 این  دعوتی  است‌که  در  آن  تشویق  وترغیب  و  بر  سر  شور آوردن  برای  سبقت‌گرفتن  به  سوی  بهشت  و  رحمت  است‌.  این  سوره  با  آن  خاتمه  می‏‎یابد،  خاتمه‌ای  که  با  روند  سراسری  سوره،  و  با  ندای  مکرری‌که  درآن  آمده  است  و  دلها  را  فریاد  می‌دارد  تا  ایمان  خود  را  تحقق  بخشند  و  در  برابر پروردگار  خود کرنش  ببرند  و  فروتنی‌کنند  و  با  اخلاص  و  از  خو‌د گذ‌شتگی  وظائف  و  تکالیف  ایمان  در  اموال  و  ارواح  را  پاسخ  بگو‌یند.

  *
گذشته  از  اینها  این  سوره  نمونه‌ای  از  نمـونه‌های  روشن  قرآنی  درخطاب  قراردادن ‌دلهای  بشری،  و  به  جوش  و  خروش  انداختن  دلها  با  شيوه  سخت  موثری  است‌.  این  سوره  در  سرآغاز،  روند،  پایان‌،  آهنگها،  تصویرها،  سایه‌روشنهایش‌،  و  در  شيوه  پرداختن  به  موضوع  و  پیشرفت  در  آن‌،‌گشت  وگذاری  به  دنبال‌گشت  و  گذاری  و  مرحله‌ای  پس  از  مرحله‌ای  است  ...   این  سوره  در  همه  اینها  درس  زیبائی  برای  پیروان  این  دعوت  است‌.  بدیشان  یاد  می‌دهد  و  مي آموزد  چگو‌نه  با  مردم  سخن  بگو‌یند  و  ایشان  را  مخاطب  قرار  بدهند،  و  چگونه  فطرت  را  بیدار گردانند،  و  چگونه  دلها  را  زنده  نمایند!

این  سوره  یک  درس  خدائی  است‌.  درس  خدا  است‌که  سازنده  دلها  است‌،  و  نازل‌کننده  قرآن  است‌،  و  آفریدگار  هر  چیزی  به  اندازه  لازم  است‌.  در  این  مدرسه  الهـی  شاگردانی  فارغ‌التحصیل  می‌گردند  که  دعوت‌کنندگان  موفق  هستند  و  مردمان  به  سخنانشان‌ گوش  می‌دهند  و  سخنانشان  را  می‌پذیرند  ... 

*
پايا‌ن  جزء  بیست و هفتم
به  دنبال  آن  جزء  بیست‌وهشتم  می‌آید که  با  سوره  مجادله  آغاز  می‏‎گردد.
-----------------------------------------------
[1]   مسلم و بخاری ازقول مالک این حدیث را  استخراج‌ کرده‌اند.   
[2]این  حديث  در  فی  ظلال  القر‌آن  جلد او‌ل  صفحه   388 به  شكل  مفصل‌تری  آمده  است‌.(‌مترجم)   
[3] ‌مراجعه  شود به  تفسیر این‌ فرموده  خداوند  بزرگوار:‌ «‌و ما خلقت ‌الجن ‌و  الانس ‌الا لیعبدون»...  در سوره  ذاریات  در  همین‌ جزء‌.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:92.txt">قسمت اول</a><a class="text" href="w:text:93.txt">قسمت دوم</a><a class="text" href="w:text:94.txt">قسمت سوم</a><a class="text" href="w:text:95.txt">قسمت چهارم</a></body></html>سوره‌ي مجادله آيه‌ي 22-1
جزء  بيست  و  هشتم
سوره  مجادله  مدنی  و  بيست‌ودو  آیه  است  

بسم  الله  الرحمن  الرحيم

قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِي تُجَادِلُكَ فِي زَوْجِهَا وَتَشْتَكِي إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ يَسْمَعُ تَحَاوُرَكُمَا إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ (١)الَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنْكُمْ مِنْ نِسَائِهِمْ مَا هُنَّ أُمَّهَاتِهِمْ إِنْ أُمَّهَاتُهُمْ إِلا اللائِي وَلَدْنَهُمْ وَإِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنْكَرًا مِنَ الْقَوْلِ وَزُورًا وَإِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ (٢)وَالَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنْ نِسَائِهِمْ ثُمَّ يَعُودُونَ لِمَا قَالُوا فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَتَمَاسَّا ذَلِكُمْ تُوعَظُونَ بِهِ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ (٣)فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَتَمَاسَّا فَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَإِطْعَامُ سِتِّينَ مِسْكِينًا ذَلِكَ لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ (٤)إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ كُبِتُوا كَمَا كُبِتَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَقَدْ أَنْزَلْنَا آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ مُهِينٌ (٥)يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوا أَحْصَاهُ اللَّهُ وَنَسُوهُ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ (٦)أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأرْضِ مَا يَكُونُ مِنْ نَجْوَى ثَلاثَةٍ إِلا هُوَ رَابِعُهُمْ وَلا خَمْسَةٍ إِلا هُوَ سَادِسُهُمْ وَلا أَدْنَى مِنْ ذَلِكَ وَلا أَكْثَرَ إِلا هُوَ مَعَهُمْ أَيْنَ مَا كَانُوا ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ (٧)أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نُهُوا عَنِ النَّجْوَى ثُمَّ يَعُودُونَ لِمَا نُهُوا عَنْهُ وَيَتَنَاجَوْنَ بِالإثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَةِ الرَّسُولِ وَإِذَا جَاءُوكَ حَيَّوْكَ بِمَا لَمْ يُحَيِّكَ بِهِ اللَّهُ وَيَقُولُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ لَوْلا يُعَذِّبُنَا اللَّهُ بِمَا نَقُولُ حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُ يَصْلَوْنَهَا فَبِئْسَ الْمَصِيرُ (٨)يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَنَاجَيْتُمْ فَلا تَتَنَاجَوْا بِالإثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَةِ الرَّسُولِ وَتَنَاجَوْا بِالْبِرِّ وَالتَّقْوَى وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ (٩)إِنَّمَا النَّجْوَى مِنَ الشَّيْطَانِ لِيَحْزُنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَلَيْسَ بِضَارِّهِمْ شَيْئًا إِلا بِإِذْنِ اللَّهِ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ (١٠)يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا قِيلَ لَكُمْ تَفَسَّحُوا فِي الْمَجَالِسِ فَافْسَحُوا يَفْسَحِ اللَّهُ لَكُمْ وَإِذَا قِيلَ انْشُزُوا فَانْشُزُوا يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَالَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ (١١)يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاكُمْ صَدَقَةً ذَلِكَ خَيْرٌ لَكُمْ وَأَطْهَرُ فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (١٢)أَأَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاكُمْ صَدَقَاتٍ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَتَابَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ (١٣)أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ تَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مَا هُمْ مِنْكُمْ وَلا مِنْهُمْ وَيَحْلِفُونَ عَلَى الْكَذِبِ وَهُمْ يَعْلَمُونَ (١