َا لَكُمْ أَلا تُنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ لا يَسْتَوِي مِنْكُمْ مَنْ أَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَ أُولَئِكَ أَعْظَمُ دَرَجَةً مِنَ الَّذِينَ أَنْفَقُوا مِنْ بَعْدُ وَقَاتَلُوا وَكُلا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ (١٠)مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضَاعِفَهُ لَهُ وَلَهُ أَجْرٌ كَرِيمٌ (١١)يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ يَسْعَى نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ بُشْرَاكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (١٢)يَوْمَ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ لِلَّذِينَ آمَنُوا انْظُرُونَا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ قِيلَ ارْجِعُوا وَرَاءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُورًا فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُورٍ لَهُ بَابٌ بَاطِنُهُ فِيهِ الرَّحْمَةُ وَظَاهِرُهُ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذَابُ (١٣)يُنَادُونَهُمْ أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ قَالُوا بَلَى وَلَكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ أَنْفُسَكُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ وَغَرَّتْكُمُ الأمَانِيُّ حَتَّى جَاءَ أَمْرُ اللَّهِ وَغَرَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ (١٤)فَالْيَوْمَ لا يُؤْخَذُ مِنْكُمْ فِدْيَةٌ وَلا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مَأْوَاكُمُ النَّارُ هِيَ مَوْلاكُمْ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ (١٥)

این  سوره  به  طورکلی‌گروه  مسلمانان  را  دعوت  می‌کند  حقیقت  ایمان  خود را در  خـویشتن  پیاده‌ کنند.  این  حقیقتی  که  با  آن  دلها  و  درونهای  مسلمانان  دربست  متعلق  به  دعوت  خدا  می‌گردد.  مسلمانان  نباید  در  راه  دعوت  به  سوی  خدا  از  چیزی  دریغ  بدارند،  و  نباید  در  راه  دعوت  به  سوی  خدا  تنگ چشمی‌کنند  وکوتاهی  ورزند  ...   باید  جان  و  مال  را  صرف  آن‌کنند.  دلهایشان  برای  آن  بتپد.  آنچه  در  درون  دارند،  و  آنچه  در  بیرون  دارند  باید  فدای  دعوت  به  سوی  خداگردد  ...   این  است  حقیقتی‌که  مسلمانان  هرچند  روی  زمین  زندگی  می‌کنند،  در  پرتو  آن  ربانی  می‌شوند  و  آسمانی  می‌گردند.  معیارها  و  مقیاسهایشان  معیارها  و  مقیاسهای  خدا  می‌شود،  ارزشهائی‌که  بدانها  می‌نازند  و  به  سوی  آنها  سبقت  می‌گیرند،  ارزشهائی  خواهد  بودکه  برابر  معیارها  و  مقیاسهای  خدا  ارج  و  بها  داشته  باشد.  این  همان  حقیقتی  است‌که  دلها  را  با  حقیقت  خدا  آشنا  می‌گرداند،  و  دلها  از  یاد  خدا کرنش  می‏‎برند  و  می‌لرزند  و  از  هر  سد  و  مانعی  و  از  هر  جاذبه  وکششی  می‌گریزندکه  آنها  را  از  گریختن  به  سوی  خدا  بازدارد.

براساس  این  حقیقت  بزرگ،  این  سوره‌ گروه  مسلمانان  را  به  بذل  و  بخشش  جان  و  مال  در  راه  خدا  دعوت    می‌کند:

( آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَأَنْفِقُوا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُسْتَخْلَفِينَ فِيهِ فَالَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَأَنْفَقُوا لَهُمْ أَجْرٌ كَبِيرٌ .وَمَا لَكُمْ لا تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ لِتُؤْمِنُوا بِرَبِّكُمْ وَقَدْ أَخَذَ مِيثَاقَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ .هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ عَلَى عَبْدِهِ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَإِنَّ اللَّهَ بِكُمْ لَرَءُوفٌ رَحِيمٌ .وَمَا لَكُمْ أَلا تُنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ لا يَسْتَوِي مِنْكُمْ مَنْ أَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَ أُولَئِكَ أَعْظَمُ دَرَجَةً مِنَ الَّذِينَ أَنْفَقُوا مِنْ بَعْدُ وَقَاتَلُوا وَكُلا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِ).

به  خدا  و  پـیغمبرش  ایمان  بیاورید،  و  از  چیزهائی  ببخشید  که  شما  را  در  آنها  نماینده  (‌خود  در  تصرف‌،  و  جانشین  ديگران  در  به  دست  گرفتن  اموال‌)  کرده  است‌.  زیرا  کساني  که  از  شما  ایمان  بیاورند  و  (‌در  راه  خدا)  بذل  و  بخشش  کنند،  پاداش  بزرگی  دارند.  چرا  نباید  به خدا ایمان  بیاورید؟  در  حالی  که  پیغمبر،  شما  را  (‌با دلائل قوی و معجز‌ات روشن‌)  برای  ایمان  به  پروردگارتان دعوت  میكند؟  و  (‌خداوند  هم‌)  از  شما  پیمان  (‌فـطری  و  کونی‌)  گرفته  است  (‌و  نشانه‌های  ایمان  آوردن  به  خود  را  در  درونتان  سرشته  است  و  در  بیرونتان  به  معرض  تماشا  گذاشته  شده  است‌)  اگر  خواهـان  ایمان  آوردن  هستید؟  ‌خدا  است  که  آیه‌های  واضح  و  روشن  را  بر  بنده  خود  نازل  می‏‎گرداند  تا  شما  را  از  تاریکیها(‌ی  جهالت  و  ضلالت  براهاند،  و)  به  نور  (‌ایمان  و  هدایت‌)  برساند.  چرا  که  خدا  نسبت  به  شما  بسیار  بامحبت  و  دارای  مهر  فراوان  است.  چرا  در  راه  خدا  نباید  ببخشید  و  خرج  کنید،  و  حال  این  که  (‌اموال  شما  امانتی  بیش  نیست  و  تا  آخر  در  دست  ،‌شـما  نمی‌ماند،  و  همه  چیزهای‌)  برجای  مانده  آسمـانها  و  زمین  به  خدا  می‌رسد؟  کسانی  از  شما  که  پيش  از  فتح)  (‌مکه‌،  به  سپاه  اسلام  کمک  کرده‌اند  و  از  اموال  خود)  بخشیده‌اند  و  (‌در  راه  خدا)  جنگیده‌اند،  (‌بـا  دیگران‌)  برابر  و  یکسان  نیستند.  آنـان  درجه  و  مقامشان  فراتر  و  برتر  از  درجه  و  مقام  کسانی  است  که  بعد  از  فتح  (‌مکه‌،  در  راه  اسلام‌)  بذل  و  بخشش  نموده‌اند  و  جنگیده‌اند.  امّا  به  هر  حال‌،  خداوند  به  همه‌،  وعده   پاداش  نیکو  می‌دهد،  و  او  آگاه  از  هرآن  چیزی  است  که  می‌کنید.  (‌حدید/7-10)  

این  سوره  براساس  این  حقیقت  بزرگ‌،‌گروه  مسلمانان  را  به  خشوع  و  خضـوع  در  برابر  یاد  خدا  و  در  برابر  حقی  فرامی‌خواندکه  خدا  آن  را  نازل‌کرده  است  تـا  بذل  و  بخشش  ثمره این  خشوع  و  خضـوع  خاسته  از  حقیقت  ایمانی  پیشین  گردد:

( أَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ وَلا يَكُونُوا كَالَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الأمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ ).

آیا  وقت  آن  برای  مومنان  فرانرسیده  است  که  دلهایشان  به  هنگام  یاد  خدا،  و  در  برابر  حق  و  حقیقتی  که  خدا  فرو فرستاده  است‌،  بلرزد  و  کرنش  برد؟  شما  همچون  کسانی  نشوید  که  برای  آنان  قبلاً  کتاب  فرستاده  شده  است  و  سپس  زمان  طولانی  بر  آنان  سپری  گشته  است‌،  و  دلهایشان  سخت  شده  است‌،  و  بیشترشان  فـاسق و خارج (‌از حدود دین خدا)  گشته‌اند.  (‌حدید/16) 

 همچنین  این  سوره  ارزشهای  دنیا  را  درکفه‌ای  از  ترازوی  حق‌،  و  ارزشهای  آخرت  را  در  کفه  دیگر  ترازوی  حق  می‌گذارد،  وگروه  مسلمانان  را  دعوت  می‌کند کفه  برتر  را  برگزینند،  و  به  سوی  ارزش  ماندگار  و  سر