ند  پاسخ  مثبت  دادند.  خداوند  داستان  ایشان  را  به  اطلاع  پیغمبر  صلی الله علیه و سلم    رساند.  خداوند  بزرگوار  در  این  راستا  فرموده  است‌:

(وإذ صرفنا إليك نفراً من الجن يستمعون القرآن...).

 (‌ای  پیغمبر!  خاطرنشان  ساز)  زمانی  را  که  گروهی  از  جنیان  را  به  سوی  تو  روانه  کردیم  تا  قرآن  را  بشنوند... (احقاف/29)   

 تا  می‌رسد  به این  فرموده‌ي  خداوند  بزرگوار:

( ويجركم من عذاب أليم).

و  شما  را  در  پناه  خویش  (‌محفوظ  و  مـصون  از  عذاب  سخت  آخرت‌)  دار.   (احقـاف/31)  

خداوند  بزرگوار  فرموده  است‌:

( قل : أوحي إليَّ أنه استمع نفر من الجن...). 

  (‌ای  محمّد!  به  امّت  خود)  بگو:  به  من  وحی  شده  است  که  گروهی  از  پریان‌،  بـه  (‌تلاوت  قرآن‌)  من  گوش  فراداده‌اند...  .    (‌جن/‌1)<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:121.txt">قسمت اول</a><a class="text" href="w:text:122.txt">قسمت دوم</a><a class="text" href="w:text:123.txt">قسمت سوم</a></body></html>سوره‌ي  ‌تغابن
سوره‌ي  ‌تغابن  مدنی  و  هيجده  آیه  است
بسم  الله  الرحمن  الرحيم  

(يُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأرْضِ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (١) هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ فَمِنْكُمْ كَافِرٌ وَمِنْكُمْ مُؤْمِنٌ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ (٢) خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضَ بِالْحَقِّ وَصَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ (٣) يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُسِرُّونَ وَمَا تُعْلِنُونَ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ (٤) أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَبْلُ فَذَاقُوا وَبَالَ أَمْرِهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (٥) ذَلِكَ بِأَنَّهُ كَانَتْ تَأْتِيهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالُوا أَبَشَرٌ يَهْدُونَنَا فَكَفَرُوا وَتَوَلَّوْا وَاسْتَغْنَى اللَّهُ وَاللَّهُ غَنِيٌّ حَمِيدٌ (٦) زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ لَنْ يُبْعَثُوا قُلْ بَلَى وَرَبِّي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلْتُمْ وَذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ (٧) فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالنُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنَا وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ (٨) يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (٩) وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ خَالِدِينَ فِيهَا وَبِئْسَ الْمَصِيرُ (١٠) مَا أَصَابَ مِنْ مُصِيبَةٍ إِلا بِإِذْنِ اللَّهِ وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ (١١) وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَإِنَّمَا عَلَى رَسُولِنَا الْبَلاغُ الْمُبِينُ (١٢) اللَّهُ لا إِلَهَ إِلا هُوَ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ (١٣) يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ وَأَوْلادِكُمْ عَدُوًّا لَكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ وَإِنْ تَعْفُوا وَتَصْفَحُوا وَتَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (١٤) إِنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ وَاللَّهُ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ (١٥) فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوا وَأَطِيعُوا وَأَنْفِقُوا خَيْرًا لأنْفُسِكُمْ وَمَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (١٦) إِنْ تُقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا يُضَاعِفْهُ لَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ شَكُورٌ حَلِيمٌ (١٧) عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ) (١٨)

این  سوره  از  همه  چیز  بیشتر  به  سوره‌های  مکّی  می‌ماند،  در  موضوع  و  روند  و  سایه‌روشنها  و  پیامهائی  که  دارد،  به  ویژه  بندهای  نخستین  آن‌.  به  گونه‌ای  ‌که  بای  مدنی  آن‌،  حز  در  بخشهای  واپسین  آن‌،  نزدیک  است  تشخیص  داده  نشود.

بخشهای  پیشین  آن  تا  آغاز  این  نداء‌:
(يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ...)
ای  مؤمنان! ‌...

هدف  آنـها  ساختن  پایه‌های  عقیده‌،  و  پدید  آوردن  جهان‌بینی  اسلامی  در  دلها  است‌،  با  شیوه‌ای  ‌که  سوره‌های  مکّی  دارند.  سوره‌های  مکّی  نخست  با  کفار  مشرک  رویاروی  می‌شدند،  و  با  این  جهان‌بینی  بسان  سخن  ‌گفتن  با  مبتدی  به  هنگا‌م  رویاروی  شدن  با  او،  با  ایشان  سخن  می‏‎گفتند.  سپس  این  بخشها  از  یک  سو  انگیزه‌های  جهانی  و  نفسانی  را  به  ‌کار  می‌گیرد.  و  از  دیگر  سو  فرجامها  و  سرنوشتهای  گذشتگان  تکذیب‌ کنندۀ  ییش  از  ایشان‌،  و  صحنه‌های  قیامت  را  برای  اثبات  رستاخیز،  بدانان  نشان  می‌دهد.  اثبات  رستاخیز  را  با  تأکید  سختی  مؤکّد  می‌دارد.  خود  این  تأکید  و  تأیید  می‌رساند  که  مخاطبان  آن  از  جملۀ  منکران  ملحد  بوده‌اند.

امّا  بخشهای  واپسین‌،  با  کسانی  سخن  می‌گوید  که  مؤمن  هستند  با  همان  چیزی‌  که  در  سوره‌های  مدنی  آنان  را  بدان  مخاطب  قرار  می‌دهد.  بدین  وسیله  ایشان  را  به  بذل  و  بخشش  تشویق  می‌کند،  و  آنان  را  از  آزمون  اموال  و  اولاد  می‌ترساند.  این  دعوتی  است‌  که  نظائر  آن  در  دوران  مدنی  به  سبب  مقتضیات  زندگی  اسلامی  نوخاسته  و  نوپای  آنجا  تکرار گردیده  است‌.  همچنین  در  این  بخشهای  واپسین  چیزی  است‌  که  مؤمنان  را  در  برابر  گرفتاریها  و  سختیهائی  دلداری  می‌دهد  که  متوجّه  ایشان  گردیده  است‌،  و  در  آن‌  کار  را  به  قضا  و  قدر  خدا  واگذار  نموده  است‌،  و  در  تثبیت  این  جهان‌ بینی  ‌کوشیده  است  ...  این  هم  چیزی  است  ‌که  در  سوره‌های  مدنی  مکرّر  می‏‎گردد،  به‌  ویژه  بعد  از  دستور  دادن  به  جهاد  و  فداکاریهائی  ‌که  جهاد  می‏طلبد  و  قربانیهائی  که  جهاد  به  دنبال  دارد.

روایتهانی  بیانگر  هستند  که  این  سوره  مکّی  است‌،  و  روایتهای  دیگری  این  سوره  را  مدنی  می‌دانند  و  مدنی  بودن  را  ترجیح  می‌دهند.  نزدیک  بود  به  مکّی  بودن  این  سوره  بگرایم‌،  با  متأثّر  شدن  از  شیوۀ  بخشهای  پیشین  این  شوره  و  فضائی‌  که  بر  آن  حاکم  است‌.  ولی  من  با  مدنی  بودنش  ماندم‌،  و  با  رأی  راجح  دربارۀ  آن  همراه  شدم‌.  زیرا  هیچ  مانعی  نیست‌  که  بخشهای  پیشین  خطاب  به‌  کفّار  بعد  از  هجرت  باشد،  چه  کفار  مکّه‌،  و  چه‌  کفّار  نزدیک  مدینه‌.  همچنین  هیح  مانـعی  نیست‌  که  قرآن  مدنی  در  برخی  از  اوقات  به  روشن‌  گرداندن  و  جلوه‌گر  ساختن  ارکان  و  اصول  عقیده‌،  و  به  روشنگری  جهان ‌بینی  اسلامی  بپردازد،  با  همان  شیوۀ  چیره  بر  شیوۀ  قرآن  مگی ... 