  با  وجود  آن  همۀ  بارهای  سنگینی ‌که  بر  دوش  می‌کشید،  و  با  وجود  آن  همه  رنج  و  زحمتی‌ که  از بارهای  سنگین  می‌دید  .  .  .

*
--------------------------------------------------
[1]مسلم آن را از حدیث قتاده استخراج‌ کرده است . . . احادیث زیادی و  اقوال متعددی دربارۀ نماز پیغمبر صلّی الله علیه وآله وسلّم ‌در شب‌، ‌و در  بارۀ نماز وتر او نقل‌ گردیده است‌. گونه‌های ‌گوناگونی دربارۀ این چنین  نمازی به صحّت رسیده است . . . مراجعه شود به «‌زادالمعاد» تألیف  ابـن قیّم‌ که د بارۀ رهنمود پیغمبر صلّی الله علیه وآله وسلّم‌ د‌ربارۀ  شب زنده‌ داری‌ و نماز شب‌ است‌.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:178.txt">قسمت اول</a><a class="text" href="w:text:179.txt">قسمت دوم</a><a class="text" href="w:text:180.txt">قسمت سوم</a><a class="text" href="w:text:181.txt">قسمت چهارم</a><a class="text" href="w:text:182.txt">قسمت پنجم</a></body></html>سورۀ  مدّثّر  مکّی ‌و  56  آیه  است
بسم  الله  الرحمن  الرحيم  

(يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ (١)قُمْ فَأَنْذِرْ (٢)وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ (٣)وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ (٤)وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ (٥)وَلا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ (٦)وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْ (٧)فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ (٨)فَذَلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ (٩)عَلَى الْكَافِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ (١٠)ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا (١١)وَجَعَلْتُ لَهُ مَالا مَمْدُودًا (١٢)وَبَنِينَ شُهُودًا (١٣)وَمَهَّدْتُ لَهُ تَمْهِيدًا (١٤)ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ (١٥)كَلا إِنَّهُ كَانَ لآيَاتِنَا عَنِيدًا (١٦)سَأُرْهِقُهُ صَعُودًا (١٧)إِنَّهُ فَكَّرَ وَقَدَّرَ (١٨)فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ (١٩)ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ (٢٠)ثُمَّ نَظَرَ (٢١)ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ (٢٢)ثُمَّ أَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَ (٢٣)فَقَالَ إِنْ هَذَا إِلا سِحْرٌ يُؤْثَرُ (٢٤)إِنْ هَذَا إِلا قَوْلُ الْبَشَرِ (٢٥)سَأُصْلِيهِ سَقَرَ (٢٦)وَمَا أَدْرَاكَ مَا سَقَرُ (٢٧)لا تُبْقِي وَلا تَذَرُ (٢٨)لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ (٢٩)عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ (٣٠)وَمَا جَعَلْنَا أَصْحَابَ النَّارِ إِلا مَلائِكَةً وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَيَزْدَادَ الَّذِينَ آمَنُوا إِيمَانًا وَلا يَرْتَابَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَالْمُؤْمِنُونَ وَلِيَقُولَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْكَافِرُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَذَا مَثَلا كَذَلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلا هُوَ وَمَا هِيَ إِلا ذِكْرَى لِلْبَشَرِ (٣١)كَلا وَالْقَمَرِ (٣٢)وَاللَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ (٣٣)وَالصُّبْحِ إِذَا أَسْفَرَ (٣٤)إِنَّهَا لإحْدَى الْكُبَرِ (٣٥)نَذِيرًا لِلْبَشَرِ (٣٦)لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ (٣٧)كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ (٣٨)إِلا أَصْحَابَ الْيَمِينِ (٣٩)فِي جَنَّاتٍ يَتَسَاءَلُونَ (٤٠)عَنِ الْمُجْرِمِينَ (٤١)مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ (٤٢)قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ (٤٣)وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ (٤٤)وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ (٤٥)وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ (٤٦)حَتَّى أَتَانَا الْيَقِينُ (٤٧)فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ (٤٨)فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ (٤٩)كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ (٥٠)فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ (٥١)بَلْ يُرِيدُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُؤْتَى صُحُفًا مُنَشَّرَةً (٥٢)كَلا بَلْ لا يَخَافُونَ الآخِرَةَ (٥٣)كَلا إِنَّهُ تَذْكِرَةٌ (٥٤)فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ (٥٥)وَمَا يَذْكُرُونَ إِلا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ هُوَ أَهْلُ التَّقْوَى وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ) (٥٦)

آنچه  قبلاً  در  بارۀ  سورۀ  «‌مزّمّل‌» ‌گفته  شد،  از  نظر  سبب  نزول‌،  و  زمان  نزول‌،  بر  این  سوره  هم  منطبق  است‌.  در  بارۀ  سورۀ  مزّمّل  روایتهائی  است ‌که  اوّلین  چیزی ‌که  بعد  از  سورۀ  «‌علق‌»  نازل ‌گرد‌یده  است‌،  سورۀ  مزّمّل  بوده  است‌.  روایت  دیگری  هم  می‏‎گوید  سورۀ  مزّمّل  بعد  از  آشکارا گردیدن  دعوت‌،  و  شروع  اذیّت  و  آزار  پیغمبر صلّی الله ‌علیه وآله وسلّم  توسّط  مشرکان‌،  نازل  شده  است‌.

بخاری ‌گفته  است‌:  یحیی  از  وکیع‌،  وکیع  از  علی  پسـر  مبارک،  و  او  از  پسر  ابوکثیر  برایمان  روایت ‌کرده  است  و گفته  است‌:  از  ابوسلمه  پسر  عبد‌الرحمن  در  بارۀ  نخستین  چیزی‌ که  از  قرآن  نازل ‌گردیده  است  پرسیدم‌.  گفت  (يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ) است  .  .  .گفتم‌:  می‌گویند:  (اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ) بوده  است‌.  ابوسلمه  گـفت‌:  از  جابر  پسر  عبدالله  در  این  باره  پرسیدم‌.  همان  چیزی ‌که  تو  به  من‌ گفتی‌،  من  بدو گفتم‌.  جابر گفت‌:  برای  تو  نمی‌گویم‌،  مگر  آنچه  را که  پیغمبر  خدا  صلّی الله علیه وآله وسلّم برایمان  بیان  داشته  است‌.  پیغمبر  خدا  صلّی الله علیه وآله وسلّم  فرموده  است‌:

(جاورت بحراء فلما قضيت جواري هبطت فنوديت , فنظرت عن يميني فلم أر شيئا , ونظرت عن شمالي فلم أر شيئا , ونظرت أمامي فلم أر شيئا , ونظرت خلفي فلم أر شيئا , فرفعت رأسي فرأيت شيئا . فأتيت خديجة فقلت:" دثروني وصبوا علي ماءا باردا " قال:فدثروني وصبوا علي ماءا باردا . قال:فنزلت: (يا أيها المدثر . قم فأنذر . وربك فكبر) . 

‌به  حراء  پناه  بردم  و  ماندم‌.  هنگامی‌ که  پناه  بردن  و  ماندنم  را  تمام‌ کردم  پائین  آمدم‌.  فریادم  زدند.  به  راست  خود  نگا‌ه‌ کردم  چیزی  ندیدم‌.  به  چپ  خود  نگاه‌ کردم  چیزی  ندیدم‌.  به  جلو  خود  نگاه‌ کردم  چیزی  ندیدم‌.  به  پشت  سر  خود  نگاه‌ کردم  چیز‌ی  ندیدم‌.  پس  سرم  را  بلند  کردم‌،  چیزی  را  دیدم‌.  به  پیش  خدیجه  رفتم  و گفتم‌:  مرا  بپوشانید  و  آب  سرد  بر  من  بریزید  .  .  .  فرمود:  مرا  پوشاندند  و  آب  سرد  بر  من  ریختند  .  .  .  فرمود:  آن گاه  

(يا أيها المدثر . قم فأنذر . وربك فكبر) نازل  گردید»‌.

مسلم  این  حدیث  را  نقل‌ کرده  است  از  عقیل‌،  و  او  از  ابن  شهاب،  و  او  از  ابوسلمه‌ که ‌گفته  است‌:  جابر  پسر  عبدالله  به  من  اطّلاع  داده  است  و گفته  است‌:  او  از  پیغمبر  خدا  صلّی الله علیه وآله وسلّم  ‌شنیده  است  وقتی ‌که  در  بارۀ  دوران  وحی  صحبت  فرموده  است‌.  پیغمبر  صلّی الله علیه واله وسلّم  در  لابلاهای  فرموده‌هایش  گفت‌:

(فبينا أنا أمشي إذ سمعت صوتا من السماء , فرفعت بصري قبل السماء , فإذا الملك الذي جاءني بحراء , قاعد على كرسي بين السماء والأرض , فجثيت منه حتى هويت إلى الأرض فجئت إلى أهلي فقلت زملوني , فدثروني , فأنزل الله تعالى: يا أيها المدثر . قم فأنذر . . . - إلى - والرجز فاهجر).

‌« وقتی  از  اوقات ‌که  من  راه  می‌رف