نّ  را  مقرّر  می‌دارد،  و.  اندیشه‌های  همگانی  مردمان  در بارۀ  ایشان  را  تصحیح  می‌کند،  و  دلها  را  از  ترس  و  هراس  از  ایشان  و  از  کرنش  بردن  در  برابر  سلطه  و  قدرت  موهومشان  می‌پالاید  و  می‌زداید:  جنّیان  وجود  دارند  و  یک  حقیقت  عملی  و  واقعی  بشمار  می‌آیند.  آنان  همان  ‌گو‌نه  هستند  که  خود  را  در  اینجا  معرّفی  می ‌کنند:

(وَأَنَّا مِنَّا الصَّالِحُونَ وَمِنَّا دُونَ ذَلِكَ كُنَّا طَرَائِقَ قِدَدًا) (١١)

برخی  از  ما  تسلیم  فرمان  خدا  و  پرهیزکارند،  و  بـعضی  از  ما  جز  این‌.  (‌یعنی  نافرمان  و  بی‌دین‌)‌.  اصلاً  ما  فرقه‌ها  و  گروههای  متفاوت  و  گوناگونی  هستیم‌.  (‌جن‌ّ/11)  

در  میان  ایشان  افراد  گمراه  و  گمراهساز،  و  در  میانشان  افراد  سادۀ  بیگناهی  هستند  که  ‌گو‌ل  می‌خورند:

(وَأَنَّهُ كَانَ يَقُولُ سَفِيهُنَا عَلَى اللَّهِ شَطَطًا (٤) وَأَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ تَقُولَ الإنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا) (٥)

نادانان  ما  در بارۀ  خداوند  سخنان  ناروائی  می‌گفته‌اند.  و  ما  (‌پیش  از  این‌)  چنین  می‌پپداشتیم  که  آدمیان  و  پریان  هرگز  بـر  خدا  دروغ  نمی‌بندند  (‌و  از  زبان  خدا  دروغ  نمی‌گویند  و  بدو  نسبتهای  ناروائی  -  ‌همچون  داشتن  زن  و  فرزند  -  ‌نمی‌دهند)‌.  (‌جنّ‌/4و5)  

جنّیان  قابل  هدایت  از  ضلالت  هستند.  آنان  می‌توانند  قرآن  را  بشنوند  و  بفهــند  و  درک‌  کنند  و  از  آن  متأثّر  شوند:

(قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقَالُوا إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا (١) يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَلَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنَا أَحَدًا (٢) وَأَنَّهُ تَعَالَى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَلا وَلَدًا (٣) وَأَنَّهُ كَانَ يَقُولُ سَفِيهُنَا عَلَى اللَّهِ شَطَطًا (٤) وَأَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ تَقُولَ الإنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا) (٥)

 (‌ای  محمّد  به  امّت  خود)  بگو:  به  من  وحی  شده  است  که  گروهی  از  پریان  (‌بـه  تلاوت  قرآن  من‌)  گوش  فراداده‌اند،  و  (‌پس  از  مراجعت  به  میان  قوم  خود،  بدیشان‌)  گفته‌اند:  ما  قرآن  زیبا  و  شگفتی  را  شنیده‌ایم‌.  همگان  را  بـه  راه  راست  رهنمود  می‌سازد،  و  ما  بدان  ایمان  آورده‌ایم  (‌و  دیگر  از  ایمان  خود  برنمی‌گردیـم  و  یکتاپرستی  را  در  پیش  می‌گیریم‌)  و  کسی  را  انباز  پروردگارمان  نمی‌سازیـم‌.  جلال  و  عظمت  پروردگار  ما  والا  است‌،  او  همسر  و  فرزندی  برنگرفته  است‌.  نادانان  ما  در بارۀ  خداوند  سخنان  ناروائی  می‌گفته‌اند.  و  ما  (‌پیش  از  این‌)  چنین  می‌پنداشتیم  که  آدمیان  و  پریان  هرگز  بر  خدا  دروغ  نمی‌بندند  (‌و  از  زبان  خدا  دروغ  نمی‌گویند  و  بدو  نسبتهای  ناروائی - همچون  داشتن  زن  و  فرزند - نمی‌دهند)‌.  (‌جن‌ّ/1-5)

جنّیان  با  خلقت  و  آفرینشی‌  که  دارند  قابلیّت  ‌کیفر  دیدن  و  پادافره  چشیدن‌،  و  پاداش  ایمان  و  پادافره  کفر  دریافت  داشتن  را  دارند:

(وَأَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدَى آمَنَّا بِهِ فَمَنْ يُؤْمِنْ بِرَبِّهِ فَلا يَخَافُ بَخْسًا وَلا رَهَقًا (١٣) وَأَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُونَ وَمِنَّا الْقَاسِطُونَ فَمَنْ أَسْلَمَ فَأُولَئِكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا (١٤) وَأَمَّا الْقَاسِطُونَ فَكَانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَبًا) (١٥)

ما  هنگامی  که  رهنمود  (‌قرآن  را)  شنیدیم‌،  بدان  ایمان  آوردیم‌.  هر  کس  که  به  پروردگارش  ایمان  بیاورد،  نه  از  کاستی  (‌پاداش‌)  می‌ترسد،  و  نه  از  ستم  (‌حاصل  از  افزودن  بر  بدیهایش‌)‌.  در  میان  ما،  فرمانبرداران‌،  و  منحرفان  و  بیدادگرانند.  آنان  که  فرمانبردارند،  هدایت  و  خیر  را  برگزیده‌اند.  و  امّا  آنان  که  ستمگر  و  بیدادگرند،  هیزم  و  هیمۀ  دوزخ  هستند. (‌جنّ/١٣‌-١٥)  

جنّیان  به  آدمیان  هیچ ‌گونه  سودی  نمی‌رسانند،  وقتی  ‌که  آدمیان  بدیشان  پناه  می‏‎برند.  بلکه  بر  گمراهی  و  سرکشی  آدمیان  می‌افزایند:

(وَأَنَّهُ كَانَ رِجَالٌ مِنَ الإنْسِ يَعُوذُونَ بِرِجَالٍ مِنَ الْجِنِّ فَزَادُوهُمْ رَهَقًا) (٦)

و  کسانی  از  انسانها  به  کسانی  از  پریها  پناه  می‌آوردند،  و  بدین  وسـیله  بر  گمراهی  و  سرکشی  ایشان  می‌افزودند.(جنّ/6) 

جنّیان  غیب  نمی‌دانند،  و  ارتباط  و  تماسی  با  آسمان  برایشان  نمانده  است‌:

(وَأَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاءَ فَوَجَدْنَاهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيدًا وَشُهُبًا (٨) وَأَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِ فَمَنْ يَسْتَمِعِ الآنَ يَجِدْ لَهُ شِهَابًا رَصَدًا (٩) وَأَنَّا لا نَدْرِي أَشَرٌّ أُرِيدَ بِمَنْ فِي الأرْضِ أَمْ أَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًا) (١٠)

ما  قصد  آسمان  کردیم‌،  و  همه  جای  آن  را  پر  از  محافظان  و  نگهبانان  نیرومند  (‌ملائکه‌)  و  شهابها(‌ی  سوزنده‌)  یافتیم‌.  ما  (‌پیش  از  این‌)  در  کوشه‌ها  و  کنارهای  آسمان  برای  استراق  سمع  می‌نشستیم  (‌و  کسب  خـبر  می‌کردیم‌)  ولی  اکنون  هر  کس  بخواهد  گوش  فرا دهد،  شهاب  آماده‌ای  را  در  کمین  خود  می‌یابد  که  به  سوی  او  نشانه  مـی‌رود.  ما  نمی‌دانیم  که  آیا  برای  ساکنان  زمین  شرّ  و  بـلا  درنظر  گرفته  شـده  است‌،  و  یـا  این  که  پروردگارشان  خیر  و  هدایت  ایشان  را  خواسته  است‌؟.‌ (جنّ/8-10)

میان  جنّیان  و  یزدان  سبحان  خویشاوندی  دامادی‌،  و  حسب  و  نسبی  در  میان  نمی‌باشد:

(وَأَنَّهُ تَعَالَى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَلا وَلَدًا) (٣)

جلال  و  عظمت  پروردگار  ما  والا  است‌،  او  همسر  و  فرزندی  برنگرفته  است‌.(جنّ/3)

جنّیان  در  برابر  قدرت  و  قوّت  خدا،  قدرت  و  قوّتی  ندارند،  و  راه  چاره‌ای  نمی‌شناسند:

(وَأَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ نُعجِزَ اللَّهَ فِي الأرْضِ وَلَنْ نُعْجِزَهُ هَرَبًا) (١٢)

ما  یقین  داریم  که  هرگز  نمی‌توانیم  بر  ارادۀ  خداوند  در  زمین  غالب  شویـم‌،  و  نمی‌توانیم  از  پنجۀ  قدرت  او  فرار  کنیم‌.  (‌بنا  بر  این‌،  وقتی  که  نه  راه  غلبه  وجود  دارد،  و  نه  راه  گریز،  چاره‌ای  جز  تسلیم  فرمان  دادگرانۀ  او  نیست‌)‌.  (‌جنّ/12)  

آنچه  در  این  سوره  در بارۀ  حنّیان  آمده  است‌،  به  اضافۀ  چیزهائی‌  که  در  قرآن  راجع  به  صفات  د‌یگر  جنّیان  بیان  شده  است‌،  از  قبیل  مسخّر کردن  و  به  زیر  فرمان  سلیمان  درآوردن  ‌گروهی  از  شیاطین -‌ آنها  هم  از  جنّیان  هستند - ‌و  شیاطین  جز  بعد  از  گذشت  مدّت  زمانی  ندانستند  سلیمان  مرده  است‌،  این  چیزها  دالّ  بر  این  است‌  که  جنّیان  غیب  نمی‌دانند:

(فلما قضينا عليه الموت ما دلهم على موته إلا دابة الأرض تأكل منسأته , فلما خر تبينت الجن أن لو كانوا يعلمون الغيب ما لبثوا في العذاب المهين).

زمانی  که  بر  سلیمان  (‌که  سمبول  قدرت  و  عظمت  بود)  مرگ  مقرّر  داشتیم