 چنین  در  قرآن  آمده  است‌:

(وعنده مفاتيح الغيب لا يعلمها إلا هو , ويعلم ما في البر والبحر , وما تسقط من ورقة إلا يعلمها , ولا حبة في ظلمات الأرض ولا رطب ولا يابس إلا في كتاب مبين).

گنجینه‌های  غیب  و  کلید  آنها  در  دست  خدا  است  و  کسی  جز  او  از  آنها  آگاه  نیست‌.  و  خداوند  از  آنچه  در  خشکی  و  دریا  است  آگاه  است‌.  و  هیچ  برگی  (‌از  گیاهی  و  درختی‌)  فرونمی‌افتد  مگر  این  که  از  آن  خبر  دارد.  و  هیح  دانه‌ای  در  تاریکیهای  (‌درون‌)  زمین‌،  و  هیح  چیزتر  و  یا  خشکی  نیست  که  فروافتد،  مگر  این  که  (‌خدا  از  آن  آگاه  و  در  علم  خدا  پیدا  است  و)  در  لوح  محفوظ  ضبط  و  ثبت  است‌.  (‌انعام/59)

یا  مثل  این  تصویر:

(علم ما يلج في الأرض وما يخرج منها , وما ينزل من السماء وما يعرج فيها , وهو معكم أينما كنتم , والله بما تعملون بصير).

خدا  مـی‌داند  چه  چیز  به  زمین  نازل  و  از  آن  خارج  می‌شود،  و  چه  چیز  از  آسمان  پائین  می‌آید  و  بدان  بالا  می‌رود.  و  او  در  هر  کجا  که  باشید،  با  شما  است‌.  و  خدا   می بیند  هر  چیزی  که  می کنید. (حدید/4) 

یا  این  تصویر:

(ما تحمل من أنثى ولا تضع إلا بعلمه . وما يعمر من معمر ولا ينقص من عمره إلا في كتاب . إن ذلك على الله يسير).

هیح  زنی  باردار  نمی شود  مگر  که  خدا  می داند (‌جنین  او  پسر  یا  دختر  است  و  در  شکم  مادر  چه  احوالی  دارد  و  کی  به  دنیا  می‌آید)‌.  هیچ  شخص  پیری  عمر  درازی  بدو  داده  نمی‌شود  (‌و  زنده  نمی‌ماند  و  عمر  زیادی  نمی‌کند)‌،  و  هیچ  شخصی  از  عمرش  کاسته  نمی‌شود  (‌و  مرگ  زودرس  گریبانگیرش  نمی‌گردد)  مگر  این  که  در  کتاب  (‌لوح  محفوظ‌)  ثبت  و  ضبط  است‌.  این  برای  خدا  ساده  و  آسان  است‌. (‌فاطر/11) 

همچنین  هیچ  انسانی  د‌ر  گذشته  و  حال  نبوده  است  و  نخواهد  بود  که  این ‌گونه  ملتفت  قدرتی  شود  که  این  جهان  را  نگاه  می‌دارد  و  اداره  می ‌کند:

 (إن الله يمسك السماوات والأرض أن تزولا . ولئن زالتا إن أمسكهما من أحد من بعده...). 

خداوند  آسمانها  و  زمین  را  نگاهداری  می‏‎كند  و  نمی‏گذارد  (‌از  مسیر  خود)  خارج  و  نابود  شوند.  هر گاه  (‌هم  بخواهند  از  مسیر  خود)  خارج  و  نابود  شوند،  جز  خدا  هیچ  کس  نمی‌تواند  آنها  را  (‌در  مسیر  خود)  نگاه  و  محفوظ  دارد  ...  .  (‌فاطر/‌‌41)  

یا  این  نگرش  به  جوششهای  حیات  در  جهان‌،  از  دست  قدرت  هستی ‌بخش  ابداعگر  یزدان‌،  و  به  چیزهائی  که  حیات  را  احاطه  می‌کنند،  از  قبیل‌:  هماهنگیهای  کیهانی  سنجیدۀ  اندازه‌گیری  شده  و  حساب  شده‌:

(إن الله فالق الحب والنوى , يخرج الحي من الميت ومخرج الميت من الحي . ذلكم الله . فأنى تؤفكون . فالق الإصباح . وجعل الليل سكنا والشمس والقمر حسبانا , ذلك تقدير العزيز العليم . وهو الذي جعل لكم النجوم لتهتدوا بها في ظلمات البر والبحر , قد فصلنا الآيات لقوم يعلمون . وهو الذي أنشأكم من نفس واحدة فمستقر ومستودع , قد فصلنا الآيات لقوم يفقهون . وهو الذي أنزل من السماء ماء فأخرجنا به نبات كل شيء , فأخرجنا منه خضرا , نخرج منه حبا متراكبا , ومن النخل من طلعها قنوان دانية , وجنات من أعناب والزيتون والرمان مشتبها وغير متشابه . انظروا إلى ثمره إذا أثمر وينعه إن في ذلكم لآيات لقوم يؤمنون) .

این  خدا  است  که  دانه  و  هسته  را  می‌شکافد  (‌و  گیاه  و  درخت  از  آنها  می‌رویاند.  همو  است  که‌)  زنده  را  از  مرده‌،  و  مرده  را  از  زنده  بیرون  می‌اورد  (‌از  قبیل  آفریدن  انسان  از  خاک‌،  و.  تولید  شیر  از  حیوان‌)‌.  این  (‌چنین  قادر  توانائی‌)  خدای  شما  است‌.  پس  چگونه  (‌پس  از  این  بیان‌،  از  عبادت  یزدان  به  عبادت  دیگران  می‌گرائید،  و  از  حقّ‌)  منحرف  می‌شوید؟  او  است  که  صبح  (‌سیمین  را  از  شب  قیرین‌)  پدیدار  ساخته  است  (‌تا  زندگان  برای  گپ  معام،  به  تلاش  ایسـتند)  و  شب  را  مایۀ  آرامش  (‌و  آسایش  جسم  و  جان‌،‌)  و  خورشید  و  ماه  را  وسیلۀ  حساب  (‌مردمان  در  امور  روزمـرّۀ  عبادی  و  تجاری  خود)  کرده  است‌.  این  (‌نظم  بدیع  و  نظام  استوار)  سنجش  دقیق  و  تدبیر  محکم  (‌دادار  متعالی  است  که‌)  چیره  (‌بر  جهان  و)  ‌آگاه  (‌از  همه  چیز  آن‌)  است‌.  و  او  کسی  است  که  ستارگان  را  برای  شما  آفریده  است  تا  (‌در  شبهای  سفر)  در  تاریکیهای  خشکی  و  دریا  بدانها  رهنمود  شوید.  ما  آیات  (‌قـرانی  و  نشانه‌های  جـهانی  خود)  را  برای  کسانی  بیان،  داشته‌ایـم  که  (‌معانی  آیات  قرانی  و  نشانه‌های  جهانی  را)  می‌دانند.  و  او  کسی  است  که  شما  را  از  یک  شخص  آفریده  است  که  (‌آدم  است  و  او  هم  از  خاک  زمین  است  و  ،همین  هم  در  مدّت  حیات‌)  محلّ  استقرار  و  (‌پس  از  مرگ‌)  محلّ  تسـلیم  (‌به  خاک  شما)  است‌.  ما  آیات  (‌قرآنی  و  نشانه‌های  جهانی  خود)  را  برای  کسانی  بیان  داشته‌ایم  که  (‌آیات  قرآنی  و  نشانه‌های  جهانی  را  چنان  که  باید)  می فهمند.  و  او  کسی  است  که  از  (‌ابر)  آسمان‌،  آب  (‌بـاران‌)  فرو می‌فرستد،  و  ما  (‌که  خدائیم‌،  با  قدرت  سترگ  خود)  به  وسیلۀ  آن  آب‌،  همۀ  رستنیها  را  می‌رویانیم  و  از  رستنیها  سبزینه  بیرون  می‌آوریم‌،  و  از  آن  سبزینه‌،  دانه‌های  تنگاتنگ  یکدیگر،  و  از  شکوفه‌های  درخت  خرما  خوشه‌های  آویزان  نزدیک  به  هم  و  در  دسترس‌،  و  باغهای  انگور  و  زیتون  و  انار  پدید  می‌سازیم  که  (‌در  شکل  و  مزه  و  بو  و  سود)  همگون  و  یا  غیر همگونند.  بنگرید  به  میوۀ  نـارس  و  رسیدۀ  یکایک  آنها،  آن گاه  که  میوه  دارند‌.  بی‏گمان  در  این  (‌گوناگونی  درونی  و  بیرونی  و  تغییر  آغاز  و  انجام  میوه‌ها)  نشانه‌ها  و  دلائل  (‌خداشناسی‌)  است  برای  کسانی  که  (‌حقّ  را  می‌پذیرند  و  بدان‌)  ایمان  می‌آورند. (‌انعام‌/ 95-99)

این  نگرشهای  جهانی  در  قرآن  بسیارند،  آن  اندازه  بسیار  که  چشمگیر  و  پدیدارند.  قریحه‌ها  و  خاطره‌های  انسانها  هرگز  نمی‌توانند  از  همچون  معانی،  و  مفاهیـمی  تعبیر  کنند  و  به‌  رشتۀ  سخن  بکشند،  معانی  و  مفاهیمی‌  که  قرآن  از  آنها  تعبیر  می‌کند  و  به‌  رشتۀ  سخن،  می‌کشد ...  این  امر  به  تنهائی  برای  شناسائی  منبع  و  منشأ  این‌  کتاب  کافی  و  بسنده  است ...  اگر  هم  چشم‌پوشی‌  شود  از  همۀ  دلالتها  و  رسائیهای  دیگری‌که  در  متن  و  نهاد  این‌کتاف  است‌،  یا  چشم‌پوشی  شود  از  شرائط  و  ظروفی  ‌که  با  این  کتاب  همراه  و  همگام  بوده  است   ...

این  شبهه،  سست  و  پوچ  است‌.  حتّی  آن  زمان  ‌که  این  قرآن  هنوز  تکمیل  نگردیده  است‌،  و  از  آن  جز  سوره‌هائی  و  آیه‌هائی  نازل  نشده  است‌،‌ سوره‌ها  و  آیه‌هائی‌  که  قالب  و  نشان  ویژۀ  یزدانی  بر  آنها  بوده  است‌،  و  در  آنها  نوری  بوده  است‌  که  منبع  و  مصدر  منحصر  و  منفرد  آنها  را  پیام  داده  است  و  بدانها  اشـاره  نموده  است‌.

بزرگان  قریش  به  خویشتن  مـراجعه  می‌کردند  و  برمی‌گشتند،  و  گاه‌ گاه