مونه‌ای  برای  زن  پاک  و  مؤمن  و  باورمند  و  فرمانبردار  اوامر  الهی  هستند.  خداوند  آن  دو  را  برای  همـسران  پیغمبر  صلّی الله علیه و اله و سلّم  ‌به  مناسبت  حادثه‌ای  ذکر  می‌فرماید  که  آیات  سرآغاز  این  سوره  در بارۀ  آن  نازل‌  گردیده  است‌.  بعد  از  همـسران  پیغمبر  صلّی الله علیه و اله و سلّم  ‌از  آن  دو  نفر  برای  همۀ  زنان  مؤمن  سخن  می‌رود،  زنان  مؤمنی‌  که  بعدها  در  میان  همۀ  ‌نسلها  به  دنیا  پای  می‏‎گذارند ...

*
در  پایان  باید  گفت  این  سوره  -‌  و  سراسر  این  جزء - پختن  زنده‌ای  ‌از  شرح‌ حال  زندگانی  ‌پیغمبر  صلّی الله علیه و اله و سلّم  است‌.  قرآن  آن  را  با  شیوه  الهامگرانۀ  خود  ترسیم  کند.  روایتهای  تاریخی  انسانها  در بارۀ  آن  دوره  نمی‌تواند  شرح  حال‌  زندگانی  ‌آن  بزرگوار  را  به  ‌تصویر  بکشند.  چه  تعبیر  قرآنی  از  الهام  و  بیام  بیشتری  برخوردار  است‌،  و  فاصله‌های  زمانی  و  مکانی  بیشتری  را  پیش‌  چشم  می‌دارد. قرآن  ‌حادثه‌ای  ‌را  برای  ‌به ‌تصویر  کشیدن  حقیقت  مجرّدی  به‌  کار  بگیرد،  حقیقتی  ‌که  در  فراسوی  حادثه  و  در  فـراسوی  زمان  و  مکان  باقی  می ماند ... همان ‌گونه  ‌که  شیوۀ  ‌کار  قرآن  است ...

*
پايان  جزء  بیست  ‌و  هشتم
------------------------------------------------------------
[1] ‌سیوطی این سخن ‌را در«‌الجامع الصغیر» از ابن سعدو ابن عساکر،‌   اواز عائشه‌، روایت‌کرده است.  
[2] ‌مراجعه شود به‌ فی ظلال القـرآن. جلد یازدهم‌. جزء بیست‌و دوم‌. صفحات342-352 
[3] ‌ابوداوود آن را استخراج‌ کرده است
[4]‌مسلم آن را استخراج‌ کرده است‌.
[5] مغافیر صمغی است شیرین ‌و دارای بوی بد. 
[6] ‌مراجعه شودبه فی ضلال القرآن‌،جزء بیست‌وهشتم‌، اوائل سورۀ صف‌.
[7] خیانت این دو همسر بدشگون‌، همکاری با دشمنان وگزارش اخبار و پخش اسرار خانواده ‌و مؤمنان‌ بود. خیانت ایشان انحراف از جادۀ عفّت نبود. زیرا هرگز همسر هیچ پیغمبری‌ آلوده‌ به بی‌عفّتی نشده است (‌نگا: تفسیر نمونه‌، جلد14،صفحۀ301 ).(‌مترجم‌) <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:136.txt">قسمت اول</a><a class="text" href="w:text:137.txt">قسمت دوم</a><a class="text" href="w:text:138.txt">قسمت سوم</a><a class="text" href="w:text:139.txt">قسمت چهارم</a><a class="text" href="w:text:140.txt">قسمت پنجم</a><a class="text" href="w:text:141.txt">قسمت ششم</a></body></html>جزء  بيست  و  نهم
سوره‌های  ملک‌،  قلم‌،  حاقّه‌،  معارج‌،  نوح‌،  جنّ‌،  مزّمّل‌،  مدّثّر،  قیامت‌،  انسان  و  مرسلات
بسم  الله  الرحمن  الرحيم
سورۀ  ‌ملک  مكّی  ‌و  30  آیه  است  

(تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (١) الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلا وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ (٢) الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا مَا تَرَى فِي خَلْقِ الرَّحْمَنِ مِنْ تَفَاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَى مِنْ فُطُورٍ (٣) ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئًا وَهُوَ حَسِيرٌ (٤) وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَجَعَلْنَاهَا رُجُومًا لِلشَّيَاطِينِ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيرِ (٥) وَلِلَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ (٦) إِذَا أُلْقُوا فِيهَا سَمِعُوا لَهَا شَهِيقًا وَهِيَ تَفُورُ (٧) تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ كُلَّمَا أُلْقِيَ فِيهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ (٨) قَالُوا بَلَى قَدْ جَاءَنَا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللَّهُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلا فِي ضَلالٍ كَبِيرٍ (٩) وَقَالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِي أَصْحَابِ السَّعِيرِ (١٠) فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقًا لأصْحَابِ السَّعِيرِ (١١) إِنَّ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ (١٢) وَأَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ (١٣) أَلا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ (١٤) هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الأرْضَ ذَلُولا فَامْشُوا فِي مَنَاكِبِهَا وَكُلُوا مِنْ رِزْقِهِ وَإِلَيْهِ النُّشُورُ (١٥) أَأَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّمَاءِ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمُ الأرْضَ فَإِذَا هِيَ تَمُورُ (١٦) أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّمَاءِ أَنْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا فَسَتَعْلَمُونَ كَيْفَ نَذِيرِ (١٧) وَلَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ (١٨) أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صَافَّاتٍ وَيَقْبِضْنَ مَا يُمْسِكُهُنَّ إِلا الرَّحْمَنُ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ بَصِيرٌ (١٩) أَمْ مَنْ هَذَا الَّذِي هُوَ جُنْدٌ لَكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِنْ دُونِ الرَّحْمَنِ إِنِ الْكَافِرُونَ إِلا فِي غُرُورٍ (٢٠) أَمْ مَنْ هَذَا الَّذِي يَرْزُقُكُمْ إِنْ أَمْسَكَ رِزْقَهُ بَلْ لَجُّوا فِي عُتُوٍّ وَنُفُورٍ (٢١) أَفَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلَى وَجْهِهِ أَهْدَى أَمْ مَنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ (٢٢) قُلْ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالأبْصَارَ وَالأفْئِدَةَ قَلِيلا مَا تَشْكُرُونَ (٢٣) قُلْ هُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الأرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ (٢٤) وَيَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (٢٥) قُلْ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ وَإِنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ (٢٦) فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ (٢٧) قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَهْلَكَنِيَ اللَّهُ وَمَنْ مَعِيَ أَوْ رَحِمَنَا فَمَنْ يُجِيرُ الْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ (٢٨) قُلْ هُوَ الرَّحْمَنُ آمَنَّا بِهِ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ (٢٩) قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ) (٣٠)

سراسر  این  جزء  از  سوره‌های  مکّی  فراهم  آمده  است‌.  همان ‌گونه  ‌که  سراسر  جزء  پیشین  از  سوره‌های  مدنی  تشکیل  یافته  بود.  هر  یک  از  این  دو  جزء  قالب  و  سیمای  جداگانه‌،‌  و  طعم  ‌‌و  مزۀ  ‌ویژۀ  خو‌د  را   دارد ... برخی‌ از  سرآغازهای  سوره‌ها  در  این  جزء  از  نخستین  چیزهائی  است‌  که  از  قرآن  نازل‌  گردیده  است‌،  بسان  سرآغاز  سورۀ  «‌مدّثّر»  و  سرآغاز  «‌مزّمّل‌»‌.  همچنین  در  این  جزء  سورهای  است‌  که  احتمال  می‌رود  حدود  سه  سال  بعد  از  بعثت  نازل  شده‌اند  همچو‌ن  سورۀ  ‌«‌قلم‌»‌، و  سوره‌هائی  ‌که  حدود  ده  سال  بعد  از  بعثت‌،  مانن