وباش  نزدوده  باشند،  و  نگداخته  و  ذوب  نگشته  و  از  آلایش  نپالوده  و  پاکیزه  نشده  باشند.
ییرو  این  روگردانی  و  پشت ‌کردن‌،  چنين  است‌:
(وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ) (٢٤٦)
خداوند  از  ستمکاران  آگاه  است‌.
چنین  پیروی‌،  بیانگر  زشت  شـمردن ‌کـارشان  و  رخنه  گرفتن  از گروههای  بیشماری  است ‌که  ننگ  عار  را  به  خود  پـذیرفتند  و  از  ادای  این  فـریضه  - ‌گرچه  قبلاً  خودشان  آن  را  خواسته  بودند  - ‌تمرّد  و  سرپیچی‌ کردند،  و  پیش  از رویاروئی  با  جهاد  و درگیری  عملی  پیکار،  پا به  فرار گذاشتند،  این  پیرو  ننگ  و  عار  ستم  را  بر  ایشان  می‌گیرد  و  بدان  نکوهششان  می‌کند.  چه  آنان  به  خود،  و  به  پیغمبرشان‌،  و  به  حق  و  حقیقتی  ظلم  و  ستم‌ کرده‌اند که  آن  را  می‌شناخته‌اند  و  می‌دانسته‌اند که  این  همان  حق  و  حقیقتی  است  که  خود  می‌خواسته‌اند.  لیکن  هـم  اینک  باطل ‌گرایان  عالماً  و  عامداً  آن  را  خوار  می‌دارنـد  و  از  آن  دست‌ می‌کشند.
کسی‌ که  می‌داند  او  بر  حق  است  و  دشمنش  -  باطل  است  -‌ همانگونه ‌کـه  جمعیّت  بنی  اسرائـیل  این  را  می‌دانستند  و  از  پیغمبرشان  مـی‌خواستند که  شاهی  برایشان  گزیند  تا (‌در  راه  خدا)  بجنگند  - ‌سپس  چنین  کسی  بیاید  و  از جهاد  سرپیچی ‌کند  و  آماده  نباشد  جان  و  سر  و  مال  خویش  را  فدای  حقّ  و  حقیقتی‌ کند که  آن  را  شناخته  است  و  هم  اینک  چنین  حقّی  با  باطلی  رو  به  رو  شده  و  در  نبرد  است‌ که  آن  را  نیز  نمی‌شناسد،  چنین  شخصی  از  زمرۀ  ظالمان  و  ستمگران  است  و  جزاء  و  پادافره  ظلم  و  ستم  خویش  را  می‌گیرد...  (و  خداوند  از  ستمکاران  آگاه  است‌)‌...
*
(وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمَالِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ) (٢٤٧)
  پیغمبرشان  به  آنان  گفت‌:  خداوند  طـالوت  را  برای  زمامداری  شما  روانه  کرده  است‌.  (‌بزرگان  قوم‌)  گفتند:  چگونه  او  بر  ما  حکومت  داشته  باشد  با  اینکه  ما  از  او  برای  زمامداری  سزاوارتریم  و  او  کـه  مـال  و  دارائی  زیادی  ندارد.  گفت‌:  خدا  او  را  بر  شما  برگزیده  است  و  دانش  و  (‌قدرت‌)  جسم  او  را  وسعت  بخشیده  است‌،  و  خداوند  ملک  خود  را  به  هر  کس  که  بخواهد  می‌بخشد.  و  (‌احسان  و  تصرّف  و  قدرت‌)  خداونـد  فراخ  و  آگاه  (‌از  لیاقت  افراد  برای  منصبها)  است‌.
در  این  لجاجت  نشانه‌های  بنی‏اسرائیل  است  که  اشارات  زیادی  در  این  سوره  بدا‌ن  رفته  ا‌ست‌...  خواست  ایشان  این  بود که  شاهی  برای  آنان  باشد که  تحت  فرماندهی  و  در  زیر  پرچم  او  به  جنگ  خیزند  و کارزار کنند.  ایشان  بودند که  می‌گفتند:  تصمیم  و  خواست  آنان  این  است‌که  (‌در  راه  خدا)  بجنگند.  همین ‌كسانند  که  اینک  سرهایشان  را  به  زیر  می‌اندازند  و  سرپیچی  می‌کنند  و  گردنهایشان  را  بر  دوش  افکنده  سر  بر  می‌تابند،  و  در  گزینش  ربّانی  و  اختیار  سبحانی  برای  ایشان  همانگونه  که  پیغمبرشان  بدیشان  خبر  داد  برمی‌ستیزند  و  جدال  می‌ورزند،  و  از  اینکه  طالوت  -‌ آن‌ کسی ‌که  خداوند  او  را  برای  ایشان  روانه ‌کرده  بود  - ‌شاه  ایشـان  شود،  ناخشنودند  و  عـدم  رضایت  خود  را  آشکارا  اعـلام  می‌دارند.  به  خاطر  چه  چیز؟  به  گمان  اینکه  ایشان  برای  حکومت  از  او  از  نظر  ارثی  شایسته‌ترند!  او  از  نسل  شاهان  ایشان  نیست‌!  از  سوی  دیگر  از  مال  و  دارا‌ئی  فراوانی  هم  بهره‌ور  نمی‏باشد  تا  ا‌ز  عدم  حقّانیّت  ارثی  او  چشم  پو‌شی  شود!...  همۀ  اینها  جز  بداندیشی  و کوردلی  و  تیرگی  جهان بينی  بشمار  نمی‌آید،  و  اینها  همچنین  از  نشانه‌های  معروف  بنی  اسرائیل  است‌.
پیغمبرشان  حقّانیّت  و  استحقاق  ذاتی  طالوت  را  برای  ایشان  روشن  ساخت  و  پرده  از  حکمت  خدا  در گزینش  او  برداشت‌:
(قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ) (٢٤٧)
گفت‌:  خدا  او  را  بر  شما  برگزیده  است  و  دانش  و  (‌قدرت‌)  جسم  او  را  وسعت  بخشیده  است‌،  و  خداوند  ملک  خود  را  به  هر  کس  که  بخواهد  می‌بخشد.  و  (‌احسان  و  تصرّف  و  قدرت‌)  خداوند  فراح  است‌،  و  آگاه  (‌از  لیاقت  افراد  برای  منصبها)  است‌.
او  مردی  است‌ که  خداوند  وی  را  گزیده  است‌...  این  یکی  از  نشانه‌های  شایستگی  او  است‌.  و  در  دانش  و  جسم  بدو  فزونی  بخشید...  و  این  هم  نشانۀ  دیگر  لیاقت  و  استحقاق  او  است‌...  و  خداوند  (‌ملک  خود  را  به  هر  کس‌ که  بخواهد  می بخشد)‌...  چه  ملک  خود  او  است  و  او  می‌واند  بدان  دست  برد  و  در  آن  تصرّف ‌کند.  همو  است  هر که  را  از  بندگان  خـویش‌ که  بخواهد  بر  می‌گزیند...  (‌و  خداوند  (‌دارای  نعمت  و  قدرت  فـراوان  و)  فراخ  است  و  آگاه  (‌از  همه  چیز)  است‌)‌...  فضل  و کرم  او  را گنجوری‌،  و  عطاء  و  بخشش  او  را  اندازه  و  مرزی  نيست.  او  است‌ که  خوب  و  نیک  را  می داند،  و  می فهمد  چگونه  کارها  در  جای  حقیقی  خود گذاشه  می‌شوند  و  جای  هر  چیز کجا  است‌.
اینها  اموری  است‌ که  باید  جهان‌بینی  آشفته  را  تصحیح  کند  و  تاریکی  را  با  پرتو  خویش  از  آن  برهانند  و  بدور  دارند...  لیکن  سرشت  بنی‌اسرائیل  -‌ که  پیغمبرشان  بدان  آشنا  بود  -‌ تنها  این  حقائق  عالی  آن  را  نمی‌تواند  اصلاح  کند،  در  حالی ‌که  دارند  رو  به ‌کارزار  می‌روند  و  پذیرای  پیکار  می‌شوند.  بلکه  برای  آنان  مـعجزه  ظاهری  لازم  است  تـا  دلهـایشان  را  به  لرزه  درآورد  و  تار  و  پود  وجودشان  را  تکان  دهد  و  آنها  را  لبریز  از  آرامش  و  سكون كند  و  به  سوی  اطمینان  و  یقین  برگرداند:
(وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسَى وَآلُ هَارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلائِكَةُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ) (٢٤٨)
پپغمبرشان  به  آنان  گفت‌:  نشانۀ  حکومت  او  این  است  که  صـندوق  (‌عهد)  بـه  سـوی  شما  خواهد  آمد،  (‌همان  صندوق  عهدی  که  دلگرمی  و)  آرامشی  از  سوی  پروردگارتان  و  یادگارهای  خاندان  موسی  و  هارون  در  آن  است‌،  و  فرشتگان  آن  را  حمل  مـی‌کنند.  در  این  کار  بی‏گمان  نشانه‌ای  برای  شما  است  (‌و  چنین  رهـنمودی  شما  را  بر  آن  مـی‌دارد  که‌)  اگر  مؤمن  هستید  (‌بدو  بگروید  و  به  دنبال  حقّ  روان  شوید)‌.
دشمنانشان  ایشان  را  از  ارض  مقدّسه  بیرون  راندند  