  خواهد  شد که  وقوع  طلاق  باید  در  زمان  پاکی  باشد و  در آن ‌مدت  نزدیکی  زناشوئی  انجام  نگرفته  باشد. این  امر  موجب  خواهد  شد که  در  اغلب  احوال  مهلتی  میان  تصمیم  طلاق  و  وقوع  آن  بوجود  آید و  فرصتی  دست  دهد که  در  آن  شوهر  انتظار  بکشد  تا  زمان  پاکی  فرا  رسد  سپس‌ طلاق  را  به  مرحلۀ  اجراء  درآورد.  و  چیزهای  دیگری‌...  (‌مؤلف‌)
[7] خویشتن  را  نیز تبرئه  نمی‌کنم‌ و  من  هم  چنین  تعبیری  را  دربـرخی  از  نوشته‌هایم  بکار  برده‌ام ‌و  اینک  نادرستی  آن  را  ترجیح  می‌دهم‌.  (‌مؤلف‌)  
[8] ‌بَیْنُونۀ  صُغْری‌:  جدائی  و  مفارقتی  است ‌که  بر  اثر  طلاق  اوّل  یا  دوم  حاصل  می‌شود.  بَیْنُونةۀ کُبْری‌:  جدائی  و  مفارقتی  است ‌که  بر  اثر  طلاق  سوم  حاصل  می‌‌شود.  (‌مترجم‌)
[9] باغی  را  مهریّۀ  او کرده  بود.
[10] خواهر  دینی ‌و ‌گو‌هر  اصل  ...و  مگرنه  این  است‌ که  همگان  زادگان  آدم ‌و  حوّ ایند؟‌!(‌متر‌جم‌)  
[11] بخاری  آن  را  روایت  نموده  است‌.
[12] ‌وُسْطی  را  به  معنی  بهترین‌،  و  هر  یک  از  نمازهای  صبح‌،  ظهر،  مغرب‌ و  عشاء  نیز  تعبیر  و  تفسیر کرده‌اند.  (‌مترجم‌)
[13] مسلم آن را روايت نموده است.
[14] با  توجّه  به  احکام‌ گذشته‌،  زنان  مطلّقه  چهار گرو‌هند:
١  -‌زن  مطلّقه‌ای ‌که  با  او  آمیزش  جنسی  شده  است ‌و  مهریّه‌ای  برای  و‌ی  معلوم‌ گشته  است‌.  چنين  زنی  عدّه  نگاه  می‌دارد  و  مهریّۀ  خود  را  به  تمام  و  کمال  در‌یافت  می‌نماید.
٢  -‌زن  مطلّقه‌ای ‌که  با  او،  آمیزش  جنسی  شده  است‌،  مهریّه‌ای  برای  وی  معلوم  نگشته  است‌.  چنين  زنی  عدّۀ  نگاه  می‌دارد و  مهریّه‌ای  مثل  مهریّۀ  خویشاوندان‌ و  زنان  خانوادۀ  خویش  دریافت  می‌نماید.  یعنی  مهرالمثل  بدو  تعلّق  می‏‎گیرد.
٣-‌زن  مطلّقه‌ای ‌که  با  او  آمیزش  جنسی  نشده  اسبت‌،‌،  مهریّه  برای ‌او،  معلوم  گشته  است.  چنین  ز‌نی  نصف  مهریّۀ  خو‌د  را  دریافت  می‌دارد.  و  عدّه‌ای  ندارد.
٤  -  زن  مطلّقه‌ای که  با  او،  آمیزش  جنسی  نشده  است  و  مهریّه‌ای  هم  برای  وی ‌معلوم  نگشته  است‌.  چنين  زنی  و‌جوباً  حق  متاع ‌به  اندازۀ  قدرت  و  توانائی  مالی  شوهر  دریافت  می‌دار‌د.  و  عدّه‌ای  ندارد.
یادآو‌ری :‌  دادن  حق  متاع  به  زنان  گرو‌ههای  یکم  و  دو‌م  و  سوم‌،  مستحبّ  است‌.  لیکن  پرداخت  آن  به  زنان ‌گرو‌ه  چهارم‌،  واجب  است‌.  (‌رجوع  شو‌د  به  :  تفسير  المراغی‌،  جزء  دو‌م‌،  صفحات‌:  ١٩٧  و  ٢٠٥)‌.  (‌متر‌جم‌)<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:98.txt">قسمت اول</a><a class="text" href="w:text:99.txt">قسمت دوم</a><a class="text" href="w:text:100.txt">قسمت سوم</a></body></html>سوره‌ي بقره آيه‌ي 252-243

*
 (أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقَالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْيَاهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَشْكُرُونَ (٢٤٣) وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (٢٤٤) مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافًا كَثِيرَةً وَاللَّهُ يَقْبِضُ وَيَبْسُطُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ (٢٤٥) أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلإ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَى إِذْ قَالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ أَلا تُقَاتِلُوا قَالُوا وَمَا لَنَا أَلا نُقَاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَأَبْنَائِنَا فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا إِلا قَلِيلا مِنْهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ (٢٤٦) وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمَالِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ (٢٤٧) وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسَى وَآلُ هَارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلائِكَةُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ (٢٤٨) فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلا قَلِيلا مِنْهُمْ فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ قَالُوا لا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُو اللَّهِ كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ (٢٤٩) وَلَمَّا بَرَزُوا لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالُوا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ (٢٥٠) فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُدُ جَالُوتَ وَآتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشَاءُ وَلَوْلا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الأرْضُ وَلَكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ (٢٥١) تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ) (٢٥٢)

ارزش  این  درس  و  آنچه  را که  از  تـجارب ‌گروههای  پیشین  و  ملّتهای  گذشته  در بر  دارد،  وقتی  درک  می‌کنیم  که  در  نظر  داشته  باشیم ‌که  قرآن ‌کتاب  زنده  و  جاوید  این  ملّت  است‌،  و  همو  دیدبان  و  رهبر  اندرزگوی  و  مدرسۀ  ایشان  است‌،  و  مسلمانان  دروس  زندگی  خود  را  در  این  مدرسه  می‌آموزند.  و  بدانیم‌ که  قرآن  همان  چیزی  است  که  خداوند  بزرگوار  با  آن‌،‌ گروه  مؤمنان  نـخستین  را  پرورش  داده  مؤمنانی ‌که  خداوند  پا  بر  جایی  برنامه  ربّانی  خویش  را  در  زمین  نصیبشان ‌کرد.  و  بعد  از  آنکه  با  این  قرآن ‌کریم  آنان  را  آماده  ساخت‌،  اجراء  چنین  نقش  بزرگی  را  بدیشان  واگذارد.  پروردگار  متعال  خواست ‌که  این  قرآن‌،  رهبر  زنده‌ای  باشد  و  بعد  از  وفات  رسول  خدا صلّی الله عليه وآله وسلّم   باقی  بماند  تا  پیشوائی  نسلها  و گـروههای  این  ملّت  را  به  عهده  بگیرد  و  آنان  را  تربیت  نماید  و  برای  اجراء  نقش  پیشوائی  مـترقّیانه‌ای  آمـاده ‌کند که  خداوند  