،  و  قبول  و  اطاعت  و  پيروي ‌كاملاً  دقيق  ايشان  از  آنچه  از  جانب  او  بديشان  آيد  و  بر  ايشان  رود...  برای  شناخت  اين  خط  نيز  مثالهاي  چندی  از  سورۀ  خواهيم  آورد  تا  آنگاه ‌كه  مفصلاً  به  نصوص  قرآني  خواهيم  پرداخت‌:
(وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلا أُولُو الألْبَابِ (٧)
رَبَّنَا لا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ (٨)
رَبَّنَا إِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فِيهِ إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعَادَ) (٩)
و  ثابت  قدمان  در  دانش  ميگويند:  بدان  ايمان  داريم‌،  همه  از  سوي  پروردگارمان  است  -  و  جز  صاحبان  عقل  (‌سالم  ايـن  حقيقت  را  درك  نميكنند  و  آن  را)  متذكّر  نميشوند.  (‌چنين  فرزانگاني  ميگويند:‌)  پروردگارا!  دلهاي  ما  را  (‌از  حق‌)  منحرف  مگردان  بعد  از  آنكه  ما  را  رهنمود  كرده‌اي‌،  و  از  سوي  خدا  رحمتي  به  ما  عطا  فرما،  بيگمان  تو  بـخشايشگري‌.  پروردگارا!  بيگمان  تو  مـردمان  را  در  روزي  كه  تـرديدي  در  آن  نيست  جمع  خواهي  كرد  (‌تا  همگان  را  در  برابر  كارهائي  كه  كرده‌اند  پاداش  و  پادافره  دهي‌.  تو  بدان  وعده  داده‌اي  و)  شك  نيست  كه  خداوند  خلاف  وعده  نميكند...
(الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (١٦)
الصَّابِرِينَ وَالصَّادِقِينَ وَالْقَانِتِينَ وَالْمُنْفِقِينَ وَالْمُسْتَغْفِرِينَ بِالأسْحَارِ) (١٧)
همان  كساني  كه  ميگويند:  پروردگارا!  ايمان  آورده‌ايم  پس  گناهانمان  را  ببخش  و  ما  را  از  عذاب  آتش  (‌دوزخ‌)  محفوظ  بدار.  آنان  كه  بردبار  و  درستكار  و  پيوسته  بر  طاعت  و  عبادت  فروتنانه  ماندگار  و  بخشايشگرند  و  در  سحرگاهان  به  (‌نماز  و)  طلب  آمرزش  مشغولند....
(قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ آمَنَّا بِاللَّهِ وَاشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ (٥٢)
رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ) (٥٣)
مؤمنان  مخلص  گفتند:  ما  ياوران  (‌دين‌)  خدائيم‌،  به  خدا  ايمان  آورده‌ايـم  و  گواه  بـاش  كه  ما  مخلصانيم‌.  پروردگارا!  بدانچه  نازل  كرده‌اي  ايمان  آورده‌ايم  و  از  پيغمبر  پپروي  نموده‌ايم‌،  پس  ما  را  از  زمرۀ  گواهان  (‌بر  امر  تبليغ  پيغمبرت  و  سـركشي  و  نافرماني  قوم  او)  بشمار  آر  ...
(كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ )
شما  بهترين  امّت  هستيد  كه  به  سود  مـردمان  آفريده  شده‌ايد  (‌مادام  كه  مـردمان  را)  به  انجام  نيكي  فرمان  ميدهيد  و  (‌آنان  را)  از  بدي  باز  ميداريد  و  به  خدا  (‌صادقانه‌)  معتقد  ميباشيد...
(مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ (١١٣)
يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُولَئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ) (١١٤)
از  اهل  كتاب  گروه  راسترو  و  دادگري  هستند  كه  در  اوقات  شب  و  روز  آيه‌هاي  (‌كتاب  خدا)  را  ميخوانند  و  نماز  را  بجاي  ميآورند.  به  خدا  و  روز  رستاخيز  ايـمان  مياورند  و  به  نيكي  فرمان  می‌دهند  و  از  بدي  باز  ميدارند  و  در  انجام  نيكيها  بر  همديگر  سبقت  ميجوييد  و  آنان  (‌در  پيشگاه  خدا)  از  زمرۀ  صالحان  بشمارند...
(وَكَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَمَا وَهَنُوا لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَا ضَعُفُوا وَمَا اسْتَكَانُوا وَاللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ (١٤٦)
وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلا أَنْ قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ) (١٤٧)
و  چه  بسيار  پيغمبراني  كه  مردان  الهي  فراواني  به  همراه  آنان  جنگيده‌اند.  ايشان  هيچگاه  در  برابر  آنچه  در  راه  خدا  بدانان  رسيده  است  سست  نشده‌اند  و  ناتوان  نگرديده‌اند  و  تن  به  تسليم  نداده‌اند،  و  خداوند  استقامت  كنندگان  را  دوست  ميدارد.  گفتار  آنان  (‌به  هنگام  شدائد  جنگ  و  مصائب  روزگار)  جز  اين  نبوده  است  كه  گفته‌اند  :  پروردگارا!  گناهانمان  را  ببخش‌،  و  از  تندرويهايمان  در  كارهايمان  صرف‌ نظر  كن‌،  و  گامهايمان  را  (‌در  جنگ  با  دشمنان  دين  و  با  گرفتاريهاي  زندگي‌)  استوار  بدار،  و  ما  را  بر  جمعيّت  كافران  پيروز  بگردان‌...
(الَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِلَّهِ وَالرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ مَا أَصَابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ (١٧٢)
الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ) (١٧٣)
آنان  كه  دعوت  خدا  و  پيغمبر  را  (‌برای  از  سرگرفتن  جنگ‌)  پس  از  آن  همه  زخمهائي  كه  (‌در  جنگ  احد)  بديشان  رسيده  بود  اجابت  كردند،  برای  كسانی  كه  از  آنان  بدين‌ وسيله  نـيكي  كردن  و  تقوي  پيش  گرفتند، پاداش  بزرگي  است‌.  كساني  كه  مـردم  بـديشان  گفتند:  مردمان  برای  (‌جنگ  با)  شما  گرد  آمده‌اند،  پس  از  آنان  بترسيد،  اما  (‌ايـن  سخن  نه  تنها  ايشان  را  به  هـراس  نينداخت‌،  بلكه‌)  بر  ايمان  آنان  افزوده  و  گفتند:  خدا  ما  را  كافي  است‌،  و  او  بهترين  كسي  است  كـه  كارها  بدو  حواله  ميكردد...
(الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَى جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذَا بَاطِلا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (١٩١)
رَبَّنَا إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصَارٍ (١٩٢)
رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلإيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الأبْرَارِ (١٩٣)
رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدْتَنَا عَلَى رُسُلِكَ وَلا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ) (١٩٤)
همان  كساني  كه  خدا  را  در  حال  ايستاده  و  نشسته  و  بر  پهلوهايشان  افتاده  (‌و  در  همۀ  احوال  ديگر)  ياد  مي‏‎كنند  (‌و  عظمت  او  را  در  مدّ  نظر  ميدارند)  و  در  بارۀ  آفرينش  آسمانها  و  زمين  مي‌انديشند  (‌و  ميگويند:‌)  پروردگارا!  ا