 در تورات‌کیفرزنا سنگسار است‌. پیغمبر (ص) دستورداد آن‌دو نفرسنـگسار شوند. آن زن‌ومـرد سنگسار شدند. دیدم‌که مرد بر روی زن خم می‌شود تا سنگها بدو نخورند و زن را ازآنـها مصو‌ن وبدور دارد!» (‌مسلم و بخاری آن را روایت‌کرده‌اند و واژه‌ها از بخاری است‌)‌. (يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ (٤٠) وَآمِنُوا بِمَا أَنْزَلْتُ مُصَدِّقًا لِمَا مَعَكُمْ وَلا تَكُونُوا أَوَّلَ كَافِرٍ بِهِ وَلا تَشْتَرُوا بِآيَاتِي ثَمَنًا قَلِيلا وَإِيَّايَ فَاتَّقُونِ (٤١) وَلا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (٤٢) وَأَقِيمُوا الصَّلاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ (٤٣) أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ وَأَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتَابَ أَفَلا تَعْقِلُونَ (٤٤) وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلاةِ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلا عَلَى الْخَاشِعِينَ (٤٥) الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُو رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَيْهِ رَاجِعُونَ) (٤٦)

ای بنی اسرائیل‌، بیاد آورید نعمتی را که بر شما ارزانی داشته‌ایم (‌با اندیشیدن در باره‌ي آن و ادای شکر لازم‌)‌، و به پیمان من (‌که ایمان و کردار نیک و باور به پیغمبرانی است که بعد از موسی آمده‌اند) وفا کنید تا به پیمان شما (‌که پاداش نیکو و بهشت برین است‌) وفا کنم‌، و تنها از من بترسید (‌نه از کس دیگری‌)‌. و ایمان آورید به آنچه فرو فرستاده‌ام (‌که قرآن است‌) و تصدیق کننده‌ي چیزی است که در پیش شما است (‌و آن کتابهای آسمانی و توحید و عبادت او و دادگری در میان مردمان است‌)‌، و نخستین کافران به آن نباشید (‌بجای اینکه نخستین مؤمنان به آن باشید)‌، و آیه‌های مرا به بهای ناچیز مفروشید (‌و آنها را پشت گوش نیندازید تا در برابر آن‌، بهای ناچیز دنیا را دریافت دارید)‌، و تنها از من بترسید (‌و راه مرا پیش گیرید و از عذابم بپرهیزید)‌. و حق را (‌که از جانب خدا فرو فرستاده شده است‌) با باطل (‌که خود آن را بهم بافته‌اید) نیامیزید و حق را (‌که از جمله‌ي آن‌، صدق محمد است‌) پپهان نکنید، حال آنکه می‌دانید (‌پیغمبری او راست است‌)‌. و نماز را بر پا دارید و زکات را بپردازید و با نمازگزاران (‌به صورت جماعت‌) نماز بخوانید. آیا مردم را به نیـوکاری فرمان می‌دهید (‌و از ایشان می‌خواهید که بیشتر به طاعت و عبادت و نیکیها بپردازند و از گناهان دست بردارند) و خود را فراموش می‌کنید (‌و به آنچه به دیگران میگوئید خودتان عمل نمی‌کنید)‌؟ در حالی که شما کتاب می‌خوانید (‌و تورات را در اختیار دارید و در آن تهدید خدا را در باره‌ي آنکه کردارش مخالف گفتار است‌، مطالعه می‌کنید)‌؟ آیا نمی‌فهمید (‌و عقل ندارید تا شما را از این کردار زشت باز دارد؟‌)‌. و از شکیبائی (‌و واداشتن نفس بر آنچه دوست ندارد، از جمله روزه‌) و نماز (‌که دل را پاکیزه و انسان را از گناهان و پلیدیها بدور می‌دارد) یاری جوئید، و نماز سخت دشوار و گران است‌، مگر برای فروتنان (‌دوستدار طاعت و عبادت‌)‌. آن کسانی که به یقین می‌دانند خدای خویش را (‌پس از زنده شدن‌) ملاقات خواهند کرد و اینکه ایشـان به سوی او باز خواهند گشت (‌تا حساب و کتاب پس بدهند و پاداش و پادافره خود را دریافت دارند)‌.

کسی‌که تاریخ بنی‏اسرائیل را ورق زند، از این همه نعمتی‌ که خدا بدیشان عطا کرده است‌، در شگفت خواهد ماند، و از اینکه در برابر این نعمتهای فراوان جز ناشکری و ناسپاسی نکرده‌اند و قدر نعمت الهی را ندانسته‌اند، انگشت تعجب به دندان خواهد گزید... خداوند در اینجا ایشان را به اختصارگوشزد می‌کند به نعمتهائی که بدیشان بخشیده است و در بخشهای بعدی، قسمتی را به تفصـیل بیان مـی‌فرماید. در اینجا ایشان را به یاد نعمتها می‌اندازد تا به دنبال آن آنان را به وفای به عهد و ییمانی‌که با خدا داشته‌اند فرا خواند و بدیشان تذکر دهد که اگر رعایت پیمان‌کنند، پروردگارشان نعمت خویش را بر آنان تکمیل می‌فرماید و در نعمتهای خود غوطه‌ورشان می‌سازد و آنها را از ایشان باز نمی‌دارد:

(يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ)

ای بنی اسرائیل بیاد آورید نعمتی را که به شما ارزانی داشته‌ام‌، و به پیمان من وفا کنید، تا به پیمان شما وفا کن .

آیا کدام پیمانی است که در اینجا بدان اشاره می‌شود؟ آیا پیمان نخستین است‌، پیمانی‌که خدا با آدم بسته بود؟

 (فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ (٣٨) وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ) (٣٩)

پس اگر رهنمود من به شما رسید (‌که حتماً خواهـد رسید)‌، کسانی که از رهنمود من پیروی کنند بیمی نخواهند داشت و اندوهگین نخواهند شد. و آنان که کفر ورزند و آیات مرا تکذیب کنند، چنین کسانی یاران دوزخند و در آنجا جاویدان می‌مانند.

و یا اینکه این پیمان‌، پیمان الستی و جهانی است‌که پیش از این پیمان خدا با آدم‌، بوده است‌ پیمانی‌که میان فطرت انسان و خالق او بسته شده است مبنی بر اینکه‌: خدا را بشناسد و تنها او را بپرستد و انبازی با او همراه نسازد. این پیمان نیازی به بیان و احتیاجی به استدلال و برهان ندارد؛ زیرا فطرت انسان خودبخود بوسیله شوق و علاقه‌ي خدادادی‌، به خالق خویش راه می‏‎یابد، و جز بزهکاری وگناهکاری و انحراف از جاده‌ي مستقیم الهی‌، او را از رسیدن بدو باز نمی‌دارد.

و یا اینکه این پیمان‌، پیمان ویژه‌ای است که خدا با ابراهیم‌، پدر بزرگ اسرائیل‌، بسته بود؟ پیمانی که در روند سوره خواهد آمد:

(وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي قَالَ لا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ) (١٢٤)

و (‌بیاد بیاورید) آنگاه را که خدای ابراهیم‌، ابراهیم را با تکالیف و وظائفی‌، امتحان کرد، و او به بهترین وجه آنها را به پایان برد. خدا گفت‌: من تو را پیشوای مردمان می‌سازم‌. ابراهیم گفت‌: آیا از نسل من هم (‌پیشوایانی را برای مردمان برمی‌گزینی‌)‌؟ گفت‌: پیمان من ستمگران را در برنمی‏گیرد. (‌بلکه از نسل تو خوبان و بدان خواهند بود)‌.

و یا اینکه‌، این پیمان‌، پیمان ویژه‌ای است‌که خداوند با بنی‏اسرائیل بسته بود؟ و برای اجرای آن‌، کوه طور را بالای سر آنان نگاه داشته بود، و بدیشان دستور می‌داد که آن را با قوّت هر چه بیشتر دریافت نمایند و مراعات دارند. و دراین چرخش بیان آن خو