لی  به  اندازۀ  موئی  از  برنامه  و  شریعت  و  راه  استوار  خو‌د  در کار  دادگری  مـنحرف  شود،  و  از  انحرافات  دیگران  و  هواها  و  هوسها  و  خواستها  و  آرزوهای  مردمان  متأثّر گردد،  و  نباید  جز  خدا  را  در  نظر  بگیرد،  و  نباید  مرادش  جز  هراس  از  خشم  و  شکنجۀ  آفریدگار  هستی  باشد:

وَلاَ يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ أَن صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ أَن تَعْتَدُواْ وَتَعَاوَنُواْ عَلَى الْبرِّ وَالتَّقْوَى وَلاَ تَعَاوَنُواْ عَلَى الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ  خَبيرٌ بما تَعْمَلُونَ).

دشمنانگی  قومی  كه  شما را  از آمدن  به  مسجدالحرام  باز  داشته‌اند،  شما  را  بر  آن  ندارد  که  تـعدّی  و  تـجاوز  کـنید.  در  راه  نـیکی  و  پـرهیزگاری  همدیگر  را  یـاری  و  پشـــتیبانی  نـــمائید،  و  همدیگر  را  در  راه  تـجاوز  و  ستمکاری  یـاری  و  پشـتیبانی  مکـنید.  از  خدا  بـترسید.  بیگمان  خداوند  دارای  مجازات  شدیدی  است‌. (‌مائده  /  2) 

(يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُونُواْ قَوَّامِينَ لِلّهِ شُهَدَاء بِالْقِسْطِ وَلاَ يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلاَّ تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ )(8)

(‌ای  مؤمنان‌!)  بـر  ادای  واجبات  خدا  مـواظبت  داشـته  باشید  و  از  روی  دادگری  گواهـی  دهـید،  و  دشـمنانگی  قومی  شما  را  بر  آن  ندارد  که  (‌با  ایشان‌)  دادگری  نکنید.  دادگری  کـنید  کـه  دادگری  (‌بـویژه  بـا  دشـمنان‌)  بـه  پرهیزگاری  نزدیکتر  (‌و  کوتاه‌ترین  راه  به  تقوا  و  بهترین  وسیله  برای  دوری  از  خشم  خدا)  است‌.  از  خدا  بـترسید  که  خـدا  آگاه  از  هـر  آن  چـیزی  است  که  انـجام  می‌دهید. (مائده  / ‌٨)  

(وَأَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِناً عَلَيْهِ فَاحْكُم بَيْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ عَمَّا جَاءكَ مِنَ الْحَقِّ ).

بر  تو  (‌ای  پیغمبر)  کتاب  (‌کامل  و  شـامل  قرآن‌)  را  نـازل  کردیم  که  (‌در  همۀ  احکام  و  اخبار  خود)  مـلازم  حقّ‌،  و  موافق  و  مصدّق  کتاب‌های  پیشین  (‌آسمانی‌)‌،  و  شاهد  (‌بر  صحّت  و سقم‌)  و  حافظ  (‌اصول  مسائل‌)  آنها  است‌.  پس  (‌اگر  اهل  کتاب  از  تو  داوری  خواستند)  میان  آنان  بر  طبق  چیزی  داوری  کن  که  خدا بر  تو  نازل  کـرده  است‌،  و  بـه  خاطر  پیروی  از  امـیال  و  آرزوهـای  ایشـان‌،  از  حقّ  و  حقیقتی  که  برای  تو  آمده  است‌،  روی  مگردان.  (‌مائده  /  48) 

(وَأَنِ احْكُم بَيْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ وَاحْذَرْهُمْ أَن يَفْتِنُوكَ عَن بَعْضِ مَا أَنزَلَ اللّهُ إِلَيْكَ فَإِن تَوَلَّوْاْ فَاعْلَمْ أَنَّمَا يُرِيدُ اللّهُ أَن يُصِيبَهُم بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ وَإِنَّ كَثِيراً مِّنَ النَّاسِ لَفَاسِقُونَ) (49) 

به  تو  ای  پیعمبر  فرمان  می‌دهیم  به  این  که‌)  در  میان  آنان  طبق  چیزی  حکم  کن  که  خدا  بر  تو  نازل  کرده  است‌،  و  از  امیال  و آرزوهای  ایشان  پيروی  مکن‌،  و  از  آنان  بر  حذر  باش  که  (‌با  کذب  و  حقّ  پوشی  و  خیانت  و  غرض‌ورزی‌)  تو  را  از  برخی  چیزهائی  که  خدا  بر  تو  نازل  کرده  است  بدور  و  منحرف  نکنند  (‌و  احکامی  را  پایمال  هوا  و  هوس  باطل  خود  نسازند)‌.  پس  اگر  (‌از  حکـم  خدا  رویگردان  شـدند  و  بـه  قـانون  خدا)  پشت  كردند،  بـدان  کـه  خدا  می‌خواهد  به  سبب  پاره‌ای  از  گناهانشان  ایشان  را  دچار  بلا  و  مصیبت  سازد  (‌و  به  عذاب  دنیوی‌،  پیش  از  عداب  اخروی  گرفتار  کند)‌.  بیگمان  بسیاری  از  مردم  (‌از  احکام  شریعت‌)  سرپیچی  و  تمرّد  می‌کنند  (‌و  از  حدود  قوانـین  الهی  تخطّی  می‌نمایند)‌. (‌مائده/  49‌)  از  آنجا که  ایـن  مـلّت‌،  وارث  همۀ  پـیغمبریها است‌،  و  صاحب  آخرین  پیغمبری،  و  واپسین  آئین‌،  و  قیمو‌مت  و  سرپرستی  انسانها  با  داشتن  ایـن  واپسـین  آئـین  است‌،  چنین  چیزی  می‌طلبد که ‌کسانی  را  متولّی  امور  ننماید  و  به  دوستی  نگیرد که  به  این  آئین  ایمان  ندارند  و  آن  را  نمی‌پذیرند،  و  اشخاصی  را  دوست  خود  نداند  و  متولّی  امور  نگرداند که  واجبات  و  فرائض  و  شعائر  و  مـراسـم  دینی  او  را  به  تمسخر  و  بازیچه  بگیرند.  بلکه  چنین  ملّتی  تنها  باید  خدا  و  پیغمبر  خدا  را  به  دوستی‌ گیرد  و  به  ریاست  پذیرد،  و  به  ریاست  و  ولایت‌ کسانی  تکیه  نکند  و  دل  ندهد که  به  خدا  و  پیغمبر  خدا  ایـمان  ندارند.  ایـن  ملّت‌،  تنها  با  عقیده  و  ایدئولوژی  خـود،  ملّت  بشمار  است‌،  نه  به  نژاد  خود،  و  سرزمین  خویش‌،  و  تـرکه‌های  جاهلیّت  خویشتن‌.  این  ملّت  با  داشتن  ایـن  عقیده  و  ایدئولوژی  نوین‌،  و  با  ایـن  برنامه  ربّانی‌،  و  با  ایـن  واپسین  رسالت  آسمانی،  (‌ملّت‌)  است  و  بس  ...  تـنها  این  عقیدۀ  نوین  و  برنامۀ  ربّانی  و  واپسـین  رسـالت  آسمانی‌،  یگانه  پیوند گردهمآئی  است‌:

(الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِيناً ).

از  امروز  كافران  از  (‌نـابود  کـردن‌)  دیـن  شـما  مأیـوس  گشته‌اند  (‌و  می‌دانند  این  دین  ماندگار  و  جاودانه  است‌)‌،  پس  از  آنان  نترسید  و  از  من  بترسید.  امـروزه  (‌احکام‌)  دین  شما  را  برایتان  کامل  کردم  و  (‌با  عزّت  بخشیدن  بـه  شما  و  استوار  داشتن  گامهایتان‌)  نعمت  خود  را  بر  شما  تکمیل  نمودم  و  اسلام  را  به  عنوان  آئین  خداپسند  برای  شما  برگزیدم. (مائده / 3)

(يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاء بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاء بَعْضٍ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ) (51) 

ای  مؤمنان‌!  یهودیان  و  مسیحیان  را  به  دوستی  نگیرید  (‌و  به  طریق  أولی  آنان  را  به  سرپرستی  نپذیرید)‌.  ایشان  برخـی  دوست  برخـی  دیگرند  (‌و  در  دشـمنی  بـا  شـما  یکسان  و  برابرند)‌.  هر  کس  از  شـما  بـا  ایشـان  دوسـتی  ورزد  (‌و  آنان  را  به  سـرپرستی  بـپذیرد)  بیگمان  او  از  زمرۀ  ایشان  بشمار  است‌.  و  شکّ  نیست  که  خداوند  افراد  ستمگر  را  (‌به  سوی  ایمان‌)  هدایت  نمی‌کند.(‌مائده  /  5١) 

(إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ (55) وَمَن يَتَوَلَّ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ فَإِنَّ حِزْبَ اللّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ )(56)

تنها  خدا  و  پیغمبر  او  و  مؤمنانی  