  شده  باشند.  اگر  جز  این  باشد،‌کفر  و  ظلم  و  فسق  خواهد  بود  ...  نصوص  قـرآنی  در  ایـن  زمینه  قاطع  و  جازم  هستند،  همسان  این  نصّ‌:

(يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ لاَ يَحْزُنكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قَالُواْ آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِن قُلُوبُهُمْ وَمِنَ الَّذِينَ هِادُواْ سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ سَمَّاعُونَ لِقَوْمٍ آخَرِينَ لَمْ يَأْتُوكَ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِن بَعْدِ مَوَاضِعِهِ يَقُولُونَ إِنْ أُوتِيتُمْ هَـذَا فَخُذُوهُ وَإِن لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُواْ وَمَن يُرِدِ اللّهُ فِتْنَتَهُ فَلَن تَمْلِكَ لَهُ مِنَ اللّهِ شَيْئاً أُوْلَـئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللّهُ أَن يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ (41) سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ فَإِن جَآؤُوكَ فَاحْكُم بَيْنَهُم أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ وَإِن تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَن يَضُرُّوكَ شَيْئاً وَإِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُم بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ (42) وَكَيْفَ يُحَكِّمُونَكَ وَعِندَهُمُ التَّوْرَاةُ فِيهَا حُكْمُ اللّهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِن بَعْدِ ذَلِكَ وَمَا أُوْلَـئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ (43) إِنَّا أَنزَلْنَا التَّوْرَاةَ فِيهَا هُدًى وَنُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُواْ لِلَّذِينَ هَادُواْ وَالرَّبَّانِيُّونَ وَالأَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُواْ مِن كِتَابِ اللّهِ وَكَانُواْ عَلَيْهِ شُهَدَاء فَلاَ تَخْشَوُاْ النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلاَ تَشْتَرُواْ بِآيَاتِي ثَمَناً قَلِيلاً وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ فَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ (44) وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيهَا أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالأَنفَ بِالأَنفِ وَالأُذُنَ بِالأُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّ وَالْجُرُوحَ قِصَاصٌ فَمَن تَصَدَّقَ بِهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَّهُ وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أنزَلَ اللّهُ فَأُوْلَـئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ (45) وَقَفَّيْنَا عَلَى آثَارِهِم بِعَيسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقاً لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرَاةِ وَآتَيْنَاهُ الإِنجِيلَ فِيهِ هُدًى وَنُورٌ وَمُصَدِّقاً لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرَاةِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِينَ (46) وَلْيَحْكُمْ أَهْلُ الإِنجِيلِ بِمَا أَنزَلَ اللّهُ فِيهِ وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ فَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ (47) وَأَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِناً عَلَيْهِ فَاحْكُم بَيْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ عَمَّا جَاءكَ مِنَ الْحَقِّ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجاً وَلَوْ شَاء اللّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَـكِن لِّيَبْلُوَكُمْ فِي مَا آتَاكُم فَاسْتَبِقُوا الخَيْرَاتِ إِلَى الله مَرْجِعُكُمْ جَمِيعاً فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ (48) وَأَنِ احْكُم بَيْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ وَاحْذَرْهُمْ أَن يَفْتِنُوكَ عَن بَعْضِ مَا أَنزَلَ اللّهُ إِلَيْكَ فَإِن تَوَلَّوْاْ فَاعْلَمْ أَنَّمَا يُرِيدُ اللّهُ أَن يُصِيبَهُم بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ وَإِنَّ كَثِيراً مِّنَ النَّاسِ لَفَاسِقُونَ (49) أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ حُكْماً لِّقَوْمٍ يُوقِنُونَ؟)(50)

ای  پیغمبر!  مایۀ  اندوه  تو  نشود  (‌کار  کافرانی  که‌)  در  کفر  بر  یکدیگر  سبقت  می‏‎گیرند.  کسـانی  (‌از  مـناققان  گول  خورده‌ای‌)  که  به  زبان  می‏‎گویند  مؤمن  هستیم‌،  ولی  از  دل  مـؤمن  نـمی‌باشند  (‌و  گفتارشان  بـا  کردارشـان  و  بیرونشان  با  درونشان  همخوانی  ندارد)‌،  و  کسانی  که  خویشتن  را  یهودی  می‌دانند  و  پيوسته  گوش  بـه  دروغ  فرامی‌دارند  (‌و  اکاذیب  و  اباطیل  احبار  را  باور  می‌نمایند  و  سخنان  یاوۀ‌)  گروه  دیگری  (‌از  خود)  را  می‌پذیرند  که  (‌به  سبب  کبر  و  غرور  و  بـغض  و  حسـد)  بـه  پـیش  تو  نمی‌آیند  و  سخنان  (‌آسمانی  تورات‌)  را  از  جاهای  خود  بدور  و  تحریف  می‏کنند  (‌و  به  پيروان  خود)  مـی‌گویند:  اگر  این  (‌چیزهائی  را  که  ما  می‏گوئیم،  توسّط  محمّد)  بـه  شما  گفته  شد،  آن  را  بپذیرید،  و  اگر  چنین  به  شـما  گفته  نشد  (‌از  پذیرش  هرگونه  سخن  دیگری‌)  خویشتن  را  برحذر  دارید.  اگر  خداوند  (‌بـر  اثـر  گناهان  پـی  در  پـی‌)  بلای  کسی  را  بخواهد،  تو  نمی‌توانی  اصلاً  برای  او  کاری  بکــنی‌.  آنـان  کسـانیند  کـه  (‌در  ضلال  و  عناد  اسـراف  کرده‌اند  و)  خداوند  نمی‌خواهد  دلهـایشان  را  (‌از  کـثافت  کفر  و  شرک‌)  پاک  گرداند.  بهرۀ  ایشان  در  دنیاخواری  و  رسوائی‌،  و  در  آخرت  عذاب  بزرگی  است‌.  آنـان  بسی  دروغ  را  می‌شنوند  و  می‌پذیرند،  و  بسیار  مـال  حرام  را  می‌خورند.  اگر  ایشـان  نزد ‌تـو  آمـدند  (‌و  داوری  از  تـو  خواستند)  در  میانشان  داوری  کن  یـا  از  ایشـان  روی  بگردان  و  (‌کاری  به  داوری  آنان  نداشته  باش  و  مترس  که‌)  اگر  از  آنان  روی  بگردانی،  هیچ  زیانی  نمی‌توانند  به  تــو  بـرسانتد.  ولی  اگر  در  مـیانشان  داوری  کردی‌،  دادگرانه  داوری  کن‌.  (‌چرا  که‌)  بیگمان  خداوند  دادگران  را  دوست  مـی‌دارد.  شگفتا  چگـونه  تو  را  بـه  داوری  می‌خوانند،  در  حالی  كه  تورات  دارند  و  حکم  خدا  در  آن  (‌بویژه  در  بارۀ  زنا  به  روشنی‌)  آمـده  است‌؟  (‌وانگـهی‌)  پس  از  داوری‌،  پشت  مــی‌کنند  و  (‌از  حکـم  تــو)  روی  می‏‎گردانند!  (‌چـرا  که  آن  را  هر  چند  موافق  بـا  حکم  کتابشان  می‌دانند،  موافق  با  خواست  دلشان  نمی‌یابند!)  و  آنان  مؤمن  نیستند  (‌و  حقّ  را  بـاور  نمی‌دارند)‌.  مـا  تورات  را  (‌بر  موسی‌)  نازل  کردیم  کـه  در  آن  رهنمودی  (‌به  سوی  حـق‌)  و  نـوری  (‌زدایندۀ  تـاریکیهای  جهل  و  نادانی‌،  و  پرتوانداز  بر  احکام  الهی‌)  بود.  پیغمبرانـی  کـه  تسلیم  فرمان  خدا  بـودند  بدان  برای  یـهودیان  حکم  می‌کردند،  و  نیز  خداپرستان  و  دانشمندانی  بدان  حکم  می‌کردند  که  امانتداران  و  پاسداران  کتاب  خدا  بودند.  پس  (‌ای  علماء  یهودیان‌،  و  شما  ای  مـؤمنان‌!)  از  مردم  نهراسید  و  بلکه  از  من  بهراسید  (‌و  همچون  سلف  صالح  خود  محافظان  و  مراقبان  کتاب  خدا  و  مـجریان  احکـام  آسـمانی  بـاشید)  و  آیـات  مـرا  به  بـهای  نـاچیز  (‌دنیا،  همچون  رشوه  و  جاه  و  مقام‌)  نفروشید  و  (‌بدانید  که‌)  هر  کس  برابر  آن  چیز