 من ذلك فهم شركاء في الثلث - من بعد وصية يوصى بها أو دين - غير مضار , وصية من الله , والله عليم حليم).  

اگر  مردی  یا  زنی  بگونۀ  کلاله  ارث  از  آنان  برده  شـد  (‌و  فرزندی  و  پدری  نداشتند)  و  برادر  (‌مادری‌)  یا  خـواهـر  (‌مادری‌)  داشتند،  سهم  هر  یک  از  آن  دو،  یک  ششم  ترکه  است  (‌و  فرقی  مـیان  آن  دو  نیست‌)  و  اگر  بـیش  از  آن  (‌تعداد،  یعنی  یک  برادر  مـادری  و  یک  خواهـر  مـادری‌)  بودند،  آنان  در  یک  سوم  با  هم  شریکند  (‌و  بطور  یکسان  یک  سوم  را  میان  خود  تقسیم  می‌کنند.  البتّه  این‌)  پس  از  انجام  وصیّتی  است  که  بدان  تـوصیه  شـده  است  و  یـا  پرداخت  وامی  است  که  بر  عهدۀ  مرده  است‌.  وصیّتی  و  وامی  که  (‌به  بازماندگان‌)  زیان  نرساند  (‌یعنی  وصیّت  از  بیش  از  یک  سوم  نباشد  و  مرده  از  روی  غرض  اقرار  به  وامی  نکند  که  بر  عـهدۀ  او  نیست‌،  و  یـا  صرف  نظر  از  وامی  نکند  که  بر  دیگران  دارد.  و  ...)  ایـن  سـفارش  خدا  است  و  خدا  دانا  (‌به  آن  چیزی  است  که  به  نفع  شما  است  و  آگاه  از  نیّات  وصیّت  کنندگان  می‌باشد)  و  شکیبا  است  (‌و  شتابی  در  عقاب  شما  ندارد،  چرا  که  چه  بسا  پشیمان  شوید  و  به  سویش  برگردید)‌. (‌نساء  /  ١٢)

  هم  اینک  نیمۀ  دوم  حکم  ترکۀ ‌کلاله  تکمیل  می‌شود.  اگر  شخص  مرده‌ای‌ که  پسری  و  پدری  نداشته  باشد،  خواهر  مادری  یا  پدری  داشته  باشد،  خواهرش  نـصف  تـرکۀ  برادرش  را  به  ارث  می‏‎برد.  و  اگر  چنین  خواهری  بمیرد  و  پسـری  و  پـدری  ند‌اشته  باشد،  برادرش  -  پس  از  صاحبان  سهم  -  نصف  ترکۀ  خواهرش  را  به  ارث  می‏‎برد.  اگر  دو  خواهر  مادری  یا  پدری  باشند،  دو  سوم  ترکه  را  به  ارث  خواهند  برد.  اگر  هم  برادران  و  خواهران  متعدّد  گشتند،  نرینه  دو  برابر  مادینه  ارث  می‏‎برد  -  طبق  قاعدۀ  عمومی  در  میراث  -  برادران  و  خواهـران  مـادری‌،  برادران  و  خواهران  پدری  را  از  ترکه  محروم  می‌سازند،  اگر  با  یکدیگر گرد  آیند.

آیۀ  میراث  پایان  می‌پذیرد،  و  خود  سوره  هم  همراه  با  آن‌،  با  یک  پیرو  قرآی  پایان  می‌گیرد.  پیروی ‌که  همۀ  کارها  را  به  خدا  برمی‌گرداند،  و  سـازماندهی  حقوق  و  واجبات  و  دارائی  و  غیردارائی  را  به  شـریعت  یـزدان  و  قانون  خداوند  سبحان،  حواله  و  پیوند  می‌دهد:

(يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمْ أَن تَضِلُّواْ وَاللّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ) (176) 

خداوند  (‌احکام  و  مقرّرات  را)  برایتان  روشن  مـی‌سازد  تـا  گمراه  نشـوید  (‌و  از  جمله  در  تقسیم  ارث  راه  خطا  نروید)  و  خداوند  آگاه  از  هر  چیزی  است  (‌و  اعمال  و  افعال  و  منافع  و  مصالح  بندگان  از  دید  او  پنهان  نیست‌)‌.  ساختار  جامع  و  شاملی  است‌:  (بِكُلِّ شَيْءٍ) از هر  چيزی  اعم  از  ترکه  و  غیر ترکه‌،  از  قبیل‌:  پیوند  خانواده‌ها،  و  ارتباط  جامعه‌ها،  و  احكام  و  قوانین  ...  خلاصه  یا  در  هر  چیزی‌،  پیروی  و  متابعت  از  فرمودۀ  خدا  است‌،  و  یا  گمراهی  و  سرگشتگی  است‌.  زندگی  مـردمان  دو  راه  دارد،  و راه  سومی  در میان  نیست‌:  راهی‌ که  خدا  بیان  و  مشخّص  فرموده  است‌،‌که  راه  هدایت  است‌.  دیگری  راه  کسانی  جز  خدا،‌ که  راه  ضلالت  است‌.

خداوند  متعال ‌کاملاً  راست  فرموده‌اند  و  حقّ  و  حقیقت  را گفته‌اند:

( فَماذا بَعْدَ الْحَقِّ الّا الضّلالُ ؟)

مگر  سوای  حقّ  و  حقیقت‌،  گمراهی  نیست‌؟‌. (‌يونس  /  ٣٢)<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:284.xml">رهنمودهاي سوره‌ي مائده</a><a class="folder" href="w:html:289.xml">سوره‌ي مائده آيه‌ي 11-1</a><a class="folder" href="w:html:296.xml">سوره‌ي مائده آيه‌ي 26-12</a><a class="folder" href="w:html:302.xml">سوره‌ي مائده آيه‌ي 40-27</a><a class="folder" href="w:html:307.xml">سوره‌ي مائده آيه‌ي 50-41</a><a class="folder" href="w:html:313.xml">سوره‌ي مائده آيه‌ي 66-51</a><a class="folder" href="w:html:322.xml">سوره‌ي مائده آيه‌ي 81-67</a><a class="text" href="w:text:328.txt">رهنمودهاي جزء هفتم</a><a class="folder" href="w:html:329.xml">سوره‌ي مائده آيه‌ي 86-82</a><a class="folder" href="w:html:332.xml">سوره‌ي مائده آيه‌ي 108-87</a><a class="folder" href="w:html:340.xml">سوره‌ي مائده آيه‌ي 120-109</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:285.txt">قسمت اول</a><a class="text" href="w:text:286.txt">قسمت دوم</a><a class="text" href="w:text:287.txt">قسمت سوم</a><a class="text" href="w:text:288.txt">قسمت چهارم</a></body></html>بسم  الله  الرحمن الرحيم
سوره  مائده  
مدنی  و  120  آیه  است  

رهنمودهاي سوره‌ي مائده
قرآن  مجید  بر  دل  رسول  خدا  صلّی الله عليه وآله وسلّم  ‌نازل ‌گردید  تا  با  آن‌:  ملّتی  را  پد‌ید  آورد،  و دولتی  را  برقرار کند،  و  جامعه‌ای  را  سر  و  سـامان  بخشد.  و  دلهـا  و  خویها  و  خردهائی  را  بپرورد،  و  حدود  روابط  چنین  جامعه‌ای  را  مشخّص  سازد،  چه  روابطی‌ که  خود  افراد  این  جامعه  با  یکدیگر  دارند،  و  چه  روابطی‌ که  چنین  جامعه‌ای  با  سایر  دولتها  پیدا  خواهد کرد،  و  چه  ارتباطاتی‌ که  چنین  ملّتی  با  ملّتهای  مختلف  خواهد  داشت  ...  و  همۀ  اینها  را  به  تمام  و کمال  با  رشتۀ  محکم  و  استواری  به  همدیگر  ببندد،  رشته‌ای‌ که  پراکنده‌های  چنین  جامعه‌ای  را  گرد  آورد،  و  بخشها  و  تکّه‌های  آن  را  تنگ  یکدیگر  قرار  دهد،  و  آنها  را  به  سرچشمۀ  یگانه‌ای  و  به  نیروی  یگانه‌ای  و  به  جهت  یکتائی  سفت  و  سخت  ببندد.  این  رشتۀ  اسـتوار،  دیـن  است‌،  دیـنی‌ که  واقعاً  از  سوی  خدا  آمـده  است‌،  و  مسلمانان  با  آن  آشنا  شده‌اند،  بدانگاه‌ که  آنـان  حـقيقتاً  (‌مسلمان‌)  بوده‌اند.

از  اینجا  است ‌که  در  این  سوره‌،  موضوعهای‌ گوناگونی  را  می‌یابیم  -  همانگونه ‌که  در  سوره‌های  سه‌گانه  دراز  پیشین  یافتیم  -  پیوند  میان  همۀ  این  موضوعها،  همان  هدف  اصیلی  است ‌که  قرآن  بطور کلّی  آمده  است  تا  آن  را  تحقّق  بخشد  و  پیاده ‌کند،  و  آن‌:  پدید  آوردن  ملّتی‌،  و  پا  بر  جائی  دولتی‌،  و  سر  و  سامان  بخشیدن  جامعه‌ای‌،  بر  بنیاد  عقیدۀ  ویـژه‌ای‌،  و  جهان‌بینی  مـعیّنی‌،  و  ساختار  تازه‌ای  است  ...  زیر  بنای  این  هدف‌،  اختصاص  الوهیّت  و  ربوبیّت  و  قیمومت  و سلطنت‌،  به  ذات  پاک  یزدان  است‌،  و همچنین  دریافت  برنامۀ  زندگی  از  آفریدگار،  و  تعیین  مسیر و  معیارها  و  ارزشـهای  زنـدگی‌،  تـوسط  کردگار  بی‌انباز  دادار  است  و  بس.

همچنین  در  این  سوره  سـاختار  جهان‌بینی  عقيدتی  و  توضیح  آن  را  خواهیم  دید،  و  پاکسازی  و زدودن  آن  را  از  افسانه‌ها  و  نارواهای  بت‌پرستی،  و  از  انحرافها  و كژ  راهه‌های  اهل‌ کتاب‌،  و  از  تحریفها  و  تبدیلهای  ایشـان  خواهیم  یافت‌.  در کنار  چنین‌ کاری  خواهیم  دید که  ملّت  مسلمان ‌ماهیّت‌ذات ‌خود  و حـقیقت  نـقش ‌خویش  را  خواهند  شناخت‌،  و  با  طبیعت  راه  خویشتن  آشنا  خواهند  گشت  و  خواهند  دانست‌ که  در  این  راه  چه  لغزشگاهها  و  خوارهائی  وجود  دارد،  و  دشمنانشان  و  دشمنان  آئینشان  چه  دامها  و  تورهائی 