گردد  و  خویش  را  شایسته  و  بایسته  دارد  و  به  صفا  و  پاکی  دست  یابد:

(وَاللهُ يُريدُ أنْ يَتُوبَ عَليَكُمْ . وَيُريدُ الَّذينَ يَتَّبِعُونَ الشَّهواتِ أنْ تَميلُوا مَيْلاً عَظيماً . يُريدُ اللهُ أنْ يُخَفّفَ عَنْكُمْ , وَخُلِقَ الإنْسانُ ضَعيفاً ) . 

خداوند  می‌خواهد  تـوبۀ  شما  را  بـپذیرد  (‌و  بـه  سوی  طاعت  و  عبادت  برگردید  و  از  لوث  گناهان  پاک  و  پاکیزه  گردید)  و  کسانی  که  بدنبال  شهوات  راه  می‌افتند،  می‌خواهند  که  (‌از  حق  دور  شوید  و  بـه  سوی  بـاطل  بگرائید  و  از  راه  راست‌)  خیلی  مـنحرف  گردید  (‌تا  همچون  ایشان  شوید)‌.  خداونـد  می‌خواهـد  (‌با  وضع  احکام  سهل  و  ساده‌)  کار  را  بر  شما  آسان  کند  (‌چرا  کـه  او  می‌داند  که  انسان  در  برابر  غرائز  و  امیال  خود  ناتوان  است‌)  و  انسان  ضـعیف  آفریده  شـده  است  (‌و  در  امر  گرایش  به  زنان  تاب  مقاومت  ندارد)‌.

بخش  دوم  این  درس‌،  در  برگیرندۀ  گوشه‌ای  از  روابط  مالی  در  جامعۀ  اسلامی  است‌.  تـا  مسلمانان  بدانند  چگونه  با  یکدیگر  رفتار کنند،  و  پاکی  رفتار  و  درستی  کردار  در  میان  تودۀ  مردمان  ضمانت ‌گردد،  و  بيان  شود  که  زنان  همچون  مردان  در  آنچه  دارند  و  در  آنچه  بدست  می‌آورند  دارای  حقوقی  هستند،  و  هر  یک  از  آنان  به  اندازۀ  خود  حق  استفادۀ  از  املاک  و  اموال  را  دارند.  در  پایان  این  بخش  سخن  می‌رود  از  سر  و  سامان  دادن  به  کار  قرارداد  ولاء‌،  یـعنی  دوستی  و  برادریی ‌که  در  جاهلیّت‌،  در  نخستین  روزهای  صدر  اسلام  رواج  داشت  و  روا  بود  و لیکن  بعدها  این  قانون  لغو‌،  و ارث‌،  متعلّق  به  خویشاوندان‌ گردید،  و  پیمان  ولاء  جدید  منع  شد:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَأْكُلُواْ أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ إِلاَّ أَن تَكُونَ تِجَارَةً عَن تَرَاضٍ مِّنكُمْ وَلاَ تَقْتُلُواْ أَنفُسَكُمْ إِنَّ اللّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيماً (29) وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ عُدْوَاناً وَظُلْماً فَسَوْفَ نُصْلِيهِ نَاراً وَكَانَ ذَلِكَ عَلَى اللّهِ يَسِيراً (30 إِن تَجْتَنِبُواْ كَبَآئِرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَنُدْخِلْكُم مُّدْخَلاً كَرِيماً (31) وَلاَ تَتَمَنَّوْاْ مَا فَضَّلَ اللّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلَى بَعْضٍ لِّلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُواْ وَلِلنِّسَاء نَصِيبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ وَاسْأَلُواْ اللّهَ مِن فَضْلِهِ إِنَّ اللّهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيماً (32) وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالأَقْرَبُونَ وَالَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ فَآتُوهُمْ نَصِيبَهُمْ إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيداً (33) 

ای  کسانی  که  ایمان  آورده‌اید،  اموال  همدیگر  را  به  ناحق  (‌یعنی  از  راههای  نامشروعی  همچون‌:  دزدی‌،  خیانت‌،  غصب‌،  ربا،  قمار،  و  ...)  نخورید  مگر  این  که  (‌تـصرّف  شما  در  اموال  دیگران  از  طریق‌)  داد  و  ستدی  باشد  که  از  رضایت  (‌باطنی  دو  طرف‌)  سرچشمه  بگیرد،  و  خودکشی  نکنید  و  خون  همدیگر  را  نریزید،  بیگمان  خداوند  (‌پیوسته‌)  نسبت  به  شما  مهربان  بوده  (‌و  خواهد  بـود)‌.  و  کسی  که  چنین  کاری  (‌یعنی  خودکشی  یـا  خـوردن  به  ناحق  اموال  دیگران‌)  را  تجاوزگرانه  و  ستمگرانه  مرتکب  شـود،  او  را  بـا  آتش  دوزخ  می‌سوزانیم‌)  و  این  (‌عمل  هم‌)  برای  خدا  آسان  است‌.  اگر  از  گناهان  کبیره‌ای  بـپرهیزید  که  از  آن  نهی  شده‌اید،  گناهان  صغیرۀ  شما  را  (‌با  فضل  و  رحمت  خود)  از  شما  می‌زدائیم  و  (‌به  شرط  استغفار  از  کبائر  و  عدم  اصرار  بر  صغائر)  شما  را  به  جایگاه  بـزرگوارانه‌ای  (‌که  بهشت  برین  است‌)  وارد  می‌گردانیم‌.  آرزوی  چیزی  نکنید  که  خداوند  برخی  از  شما  را  با  (‌اعطای‌)  آن  بر  برخی  دیگر  برتری  داده  است  (‌و  مردان  را  در  بعضی  از  چیزها  بـر  زنان‌،  و  زنان  را  در  بعضی  از  چیزها  بر  مردان  فضیلت  داده  و  مرحمت  روا  دیده  است‌)‌.  مردان  نصیبی  دارند  از  آنچه  فراچنگ  می‌آورند  و  زنان  (‌هم‌)  نصیبی  دارنـد  از  آنچه  بدست  می‌آورند  (‌و  هر  یک  از  زنان  و  مردان  دارای  سرشتی  و  حقوقی  فراخور  حال  خود  می‌باشند.  پس  با  تلاش  و  کوشش  شبانه‌روزی  رحمت  و  برکت  خدای  را  بجوئید)  و  طلب  فضل  او  کنید.  بیگمان  خداوند  (‌کاملاً)  آگاه  از  هر  چیزی  بوده  (‌و  به  هر  نوعی‌،  چیزی  بخشیده  است  کـه  شایسته‌اش  بوده  است‌)‌.  برای  هر  یک  (‌از  مردان  و  زنان‌)  وارثانی  تعیین  کرده‌ایم  تا  از  میراث  پدر  و  مادر  و  نزدیکان  برخوردار  شوند  (‌و  بر  ترکۀ  ایشان

  استیلاء  یاببد)  و  به  کسانی  که  با  آنان  پپمان  (‌زناشوئی‌)  بسته‌اید  (‌و  ایشان  را  به  شوهری  یا  همسری  پذیرفته‌اید)  بهرۀ  خودشان  را  (‌به  تمام  و  کمال‌)  بدهید  (‌و  بدانید  که‌)  بیگمان  خدا  بر  هر  چیزی  حاضر  و  ناظر  (‌و  مراقب  رفتار  و  کردار  شما)  بوده  است  (‌و  می‌باشد)‌.

این‌،  حلقه‌ای  از  زنجیرۀ  تربیت  است‌.  حلقه‌ای  از  زنجیرۀ  قانون  است‌.  تربیت  و  قانون  در  برنامۀ  اسلامی  متلازم  یکدیگر،  یا  متداخل  در  یکدیگر،  و  یا  متکامل  همدیگرند.  چرا که  قانون  اسلام‌،  تربیت  در  آن  مـنظور  است‌،  همانگو‌نه ‌که  در  آن  تنظیم ‌کار  و  بار  زندگی  واقعی  منظور  نظر  است‌.  رهنمودهای  قانون  اسلامی  به  تربیت  دلها  می‌انجامد،  و  تربیت  دلها  هم  حسن  اجرای  قانون  را  در  پی  دارد،  و  حسن  اجرای  قانون  نیز  وقتی  میسّر  است ‌که  دلها  به  جدیّت  چنین  قانونی  پی  برده  باشند  و  مصلحت  نهفته  در  آن  را  باور کرده  باشند.  قانون  و  رهنمودهای  آن‌،  هر  دو  با  هم  دل  را  به  خفا  پـیوند  می‌دهند،  و  دل  را  از  سرچشمۀ  چنین  برنامۀ ‌کامل  قانون  پروردگاری  و  رهنمود  آفریدگاری  آگاه  می‌سازند.  این  ویژگی  برنامه  یزدانی  برای  زندگانی  بشری  است‌.  ایـن  تکاملی  است ‌که  زندگی  واقعی  را  اصلاح  می‏‎گرداند،  و  همراه  با  آن  دل  بشری  را  بسامان  می‌آورد،  یعنی ‌که  دنیای  بیرون  و  جهان  درون  را  همزمان  آباد  و  روبر‌اه  می‌سازد.

در  اینجا  و  در  همین  بخش  می‌ببنیم ‌که  خداوند،  مؤمنان  را  از  خو‌ردن  بناحق  اموالشان  بازمی‌دارد،  و  راه  سود  حلال  را  در کار  و  بارشان  بدیشان  نشان  می‌دهد که  عبارت  است  از  تجارت  و  بازرگانی.  در کنار  آن  می‏‎بینیم  چنین  به  تصویر کشیده  است‌ که  خوردن  بناحق  اموال‌،  کشش  مردمان  و  مرگ  و  نـابولای  ایشان  است‌.  همچنین  همراه  با  آن  می‌بینیم‌ که  برحذر  داشتن  از  عذاب  آخرت  و  افتادن  در  آتش‌،  به  تصویر کشیده  شده  است‌.  در  همان  زمان  می‌بینیم‌ که  خداوند  بر  آفریدگان  خود  آسان  می‌گيرد  و  سخت  نمی‌گیرد،  و  مژده  می‌فرماید  به  بخشایش  مردمان  و  آمرزش  گناهان  ایشا