شان را برملا می‌دارد:

(وَيَقُولُونَ طَاعَةٌ فَإِذَا بَرَزُوا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ غَيْرَ الَّذِي تَقُولُ وَاللَّهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُونَ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلا. أَفَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافًا كَثِيرًا. وَإِذَا جَاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الأمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُوا بِهِ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَى أُولِي الأمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَلَوْلا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطَانَ إِلا قَلِيلا.).

می گویند: (‌از اوامر و نواهی تو فرمانبرداری و) اطاعت (‌می‌شود)‌. ولی هنگامی كه از پیش تو برخاستند و رفتند، دسته‌ای از آنان در خفاء چیزی را تدارك می‌بینند كه مخالف آن (‌اوامر و نواهی و) چیزهائی است كه تو می‏گوئی (‌و ایشان را بـدانها گوشزد می‌نمائی‌)‌! خداوند چیزهائی را كـه در خفاء تدارك می‌بینند و بـه چاره‌جوئی می‌نشینند، بر آنان (‌در صحیفه اعمالشان‌) می‌نویسد (‌و روزی‌، پادافره و جزایشان را می‌دهد)‌. پس بدانان اعتنائی مكن (‌و از نقشه خائنانه ایشان باكی به خود راه مده‌) و به خدا توكل كن (‌و كار و بار خـویش را بدو تفویض نما) و كافی است كه خدا وكیل و حافظ (‌تو) باشد ... آیا (‌این منافقان‌) درباره قرآن نمی‌اندیشند (‌و معانی و مفاهیم آن را بررسی و وارسی نمی کنند تا به وجوب طاعت خدا و پیروی امر تو پی ببرند و بدانند كه این كتاب به سبب ائتلاف معانی و احكامی كه در بر دارد و اینكه بخشی از آن موید بخش دیگری است‌، از سوی خدا نازل شده است‌؟‌) و اگر از سوی غیر خدا آمده بود، در آن تناقضات و اختلافات فراوانی پیدا می کردند، و هنگامی كه (‌خبر) كاری كه موجب نترسیدن یا ترسیدن است (‌از قبیل‌: قوت و ضعف‌، و پیروزی و شكست‌، و پیمان بستن با این قبیله و گسستن از آن قبیله ...) به آنان (‌یعنی منافقان یا مسلمانان ضعیف الایمان‌) می‌رسد، آن را (‌میان مردم‌) پخش و پراكنده می کنند (‌و اخبار را به گوش دشمنان می‌رسانند و اگر اینگونه افراد، سخن گفتن در این باره را به پیغمبر و فرماندهان خود واگذارند (‌و خبرهائی را كـه می‌شنوند فقط به مسوولان امور گزارش دهند) تنها كسانی از این خبر ایشان‌، اطلاع پیدا می‌کنند كه اهل حلّ و عقدند و آنچه بایست‌، از آن درك و فهم می‌نمایند. اگر فضل و رحمت خدا شما را در بر نمی‌گرفت (‌و شما را به اطاعت از خود و پیغمبرش، و برگشت امور بـه پیغمبر و مسئولان كشوری و لشكری خویش هدایت نمی کرد) جز اندكی از شما همه از اهریمن پیروی می کردید.   (‌نساء /81-83)

(إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ ازْدَادُوا كُفْرًا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلا. بَشِّرِ الْمُنَافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا. الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَيَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا. وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذًا مِثْلُهُمْ إِنَّ اللَّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعًا. الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ قَالُوا أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ وَإِنْ كَانَ لِلْكَافِرِينَ نَصِيبٌ قَالُوا أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلا. إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلاةِ قَامُوا كُسَالَى يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلا قَلِيلا. مُذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذَلِكَ لا إِلَى هَؤُلاءِ وَلا إِلَى هَؤُلاءِ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِيلا. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَتُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُبِينًا. إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الأسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا).

بی‏گمان كسانی كه ایمان می‌آورند و سپس كافر می‌شوند، و باز هم ایمان می‌آورند و دیگر بار كافر می‌شوند، و سپس بر كفر خود مـی‌افزایند (‌و با كفر چشم از جهان می‌پوشند، واقعاً كارشان جای شگفت است و) هرگز خداوند ایشان را نمی‌بخشد و راهی (‌به سوی بهشت‌) بدیشان نمی‌نماید... به منافقان مژده بده كه عذاب دردناكی دارند. این منافقان كسانی هستند كه كـافران را بجای مومنان به سرپرستی و دوستی می‏‎گیرند. آیا عزت را در پیش كافران می‌جویید؟ (‌چنین چیزی محال است‌) چرا كه عزت و شوكت جملگی ازآن خدا است (‌و هر كه از خدا عزت جوید عزیز شود، و هر كه از غیر او عزت طلبد ذلیل گردد) ... خداوند در كتاب (‌قرآن‌، این حكم را) بر شما نازل كرده است كه چون شنیدید به آیات خدا كفر ورزیده می‌شود و آیات خدا ببازیچه گرفته می‌شود، با چنین كسانی منشینید تا آنگاه كه به سخن دیگری بپردازند (‌و دست از كفر و شوخی نابهنجار خود بردارند)‌. بی‏گمان در این صورت (که با ایشان همنشین می‌شوید و به استهزاء آنان گوش فرا می‌دهید) شما هم مثل آنان خواهید بود (‌و در استهزاء به قرآن شریك ایشان خواهید گشت‌)‌. شك نیست كه خداوند منافقان و كافران را همگی در دوزخ گرد می‌آورد، (‌پس از مخالطه و مجالسه ایشان بپرهیزید تا همراه آنان به آتش دوزخ گرفتار نیائید)‌... منافقان كسانیند كه پیوسته شما را می‌پایند (‌و در انتظار آن هستند كه چه وقت به بلایا و مصائب گرفتار آئید)‌. پس اگر پپروزی و فتحی از سوی خدا نصیب شما گردید، می گویند: مگر جز این است كه ما با شما بوده و از جماعت شمائیم‌؟ (‌لذا ما هم در غنیمت و دستاورد جنگ، سهیم هستیم و بهره ما را بپردازید!)‌. و اگر سـهمی (‌از پیروزی‌) نصیب كافران گردید، مـی گویند: مگر ما نبودیم كه می‌توانستیم (‌همراه مومنان با شما بجنگیم و) بر شما چیره شویم و دست شما را از سر مومنان كوتاه كنیم‌؟ (‌ولی ما رفیق قافله و شریك دزدان بودیم و مسلمانان را دلسرد می کردیم و برای شما جاسوسی می‌نمودیم و پیوسته در تحریك شما علیه مسلمانان می کوشیدیم‌. بنابراین با شما سهیم خواهیم بود)‌. روز قیامت خداوند میان شما (‌مومنان و 