د، احتیاط نمائید و آمادگی خود را (‌برای مقابله با دشمنان‌) حفظ كنید، و (‌برابر تاكتیك زمان و مكان‌) دسته دسته یا همگی با هم (‌به سوی جنگ‌) بیرون روید ... در میان شما گروهی هستند كه (‌منافقند و خویشتن را جزو شما قلمداد می‌نمایند و به جهاد نـمی‌روند و) سستی می کنند و دیگران را نیز سست می‌نمایند و از جنگ باز می‌دارند. پس اگر مصیبتی به شما رسید (‌طعنه زنان‌) می گویند: به راستی خداوند به ما لطف فرمود كه جزو آنان (‌در جنگ‌) شركت نداشتیم ... و اگر رحمت خدا در برتان گرفت (‌و پیروزی و غنیمتی به شما دست داد) درست مثل اینكه هرگز میان شما و ایشـان مودت و دوستی نبوده‌، می گویند: ای كاش ما هم با آنان می‌بودیم و (‌از این پیروزی و دستاورد فراوان غنیمت‌) بسی بهره می‌بردیم ... باید در راه خدا كسانی جنگ كنند كه زندگی دنیا را به آخرت می‌فروشند (‌و فانی را با باقی معاوضه می کنند)‌. و هر كس در راه خدا بجنگد و كشته شود و یا اینكه پیروز گردد، (‌در هر دو صورت‌) پاداش بزرگی بدو می‌دهیم ... چرا باید در راه خدا و (‌نجات‌) مردان و زنان و كودكان درمانده و بیچاره‌ای نجنگید كه (‌فریاد برمی‌آورند و) می گویند: پروردگارا! ما را از این شهر و دیاری كه ساكنان آن ستمكارند (‌و بر ما بیچارگان ستم روا می‌دارند) خارج سـاز، و از جانب خود سرپرست و حمایتگری برای ما پدید آور، و از سوی خود یاوری برایمان قرار بده (‌تا ما را یاری كند و از دست ظالمان برهاند) ... كسانی كه ایمان آورده‌اند، در راه یزدان می‏‎جنگند، و كسانی كه كفر پیشه‌اند، در راه شیطان می‏‎جنگند. پس با یاران شیطان بجنگید. بی‏گمان نیرنگ شیطان‌، همیشه ضعیف بوده است‌.     (‌نساء / ا٧-‌76)

(فَقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا تُكَلَّفُ إِلا نَفْسَكَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَكُفَّ بَأْسَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَاللَّهُ أَشَدُّ بَأْسًا وَأَشَدُّ تَنْكِيلا).

در راه خدا جنگ كـن (‌حتی اگر هم تنها باشی‌، باك نداشته باش‌، چرا كه وعده نصرت و پیروزی به تو داده شده است‌)‌. تو جز مسئول (‌اعمال‌) خود نیستی‌، و مومنان را (‌هم به جنگ دعوت كن و بدان‌) ترغیب و تحریك نما، تا اینكه خداونـد (‌در پرتو شجاعت تو و شجاعت مومنان‌) قدرت كافران را باز گیرد و (‌شما را برابر این وعـده پیروز و موید گرداند. از قدرت و شكنجه كافران نترسید و بدانید كه‌) قدرت خدا بیشتر و مجازات او سخت‌تر است‌.           (نساء/84)

(لا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِينَ دَرَجَةً وَكُلا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى وَفَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْرًا عَظِيمًا. دَرَجَاتٍ مِنْهُ وَمَغْفِرَةً وَرَحْمَةً وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا.).

مسلمانانی كه (‌به جهاد نمی‌روند و در منازل خود) می‌نشینند، با مسلمانانی برابر نیسـتند كه با مال و جان‌، در راه یزدان جهاد می کنند. خداوند مرتبه والائی را نصیب مجاهدان كرده است كه بالاتر از درجـه خانه‌نشینان است‌، مگر چنین خانه‌نشینانی دارای عذری باشند (که ایشان را از بیرون شدن برای جهاد، باز داشته باشد. در این صورت درخور سـرزنش نیستند، و پاداش بزرگ خود را از خدا دریافت می‌دارند و مرتبه بالائی دارند)‌. خداوند به هر یك (‌از دو گروه مجاهد و وانشستگان معذور) منزلت زیبا (‌و عاقبت والائی‌) وعده داده است‌. و خداوند مجاهدان را بر وانشستگان (‌بدون عذر) با دادن اجر فراوان و بزرگ، برتری بخشیده است ... درجات بزرگی از ناحیه خدا (‌بدانان داده می‌شود) همراه با مغفرت و رحمت (‌فراوان الله‌ و اگر لغزشهائی هم داشته‌اند) خداوند آمرزگار و مهربان است.   (نساء/95-96)

(وَلا تَهِنُوا فِي ابْتِغَاءِ الْقَوْمِ إِنْ تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمُونَ وَتَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ مَا لا يَرْجُونَ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا).

در جستجوی قوم (کافری كه اعلان جنگ نموده و می‏‎كوشند از همه سو بر شما تاخت آورند) سستی نكنید (‌و پیوسته در كمین ایشان باشید و با آنان برزمید)‌. اگر (‌از جنگ و جراحات‌) درد می کشید، آنان هم مثل شما درد می کشند و رنج می‌برند. (‌ولی فرق شما و ایشان در این است كه‌) شما چیزی از خدا می‌خواهید كه آنان نمی‌خواهند (‌و آن رضای الله و بهشت جاویدان است‌) و خداوند آگاه (‌از اعمال شما و اعمال آنان‌، و) حكیم است (‌و به هر یك ازشما و ایشان سزا و جزای كارشان را می‌دهد)‌.       (نسـاء / 104)

در لابلای این حمله‌، بر‌ای تشویق و بر‌غیب به جهـاد، برخی از قواعد و مقررات معاملات دولتی و بازرگانی كشوری موجو‌د میان «‌سرزمین اسلام‌» و دیگر اردوگاههائی که با آنها معاملات و یا اینكه مخالفات انجام می‌پذیرد، گذاشته می‌شود:

در پی ‌نوشت تقسیم مسلمانان به دو دسته و دو رای درباره کار منافقانی که برای تجارت و منافع و رابطه برقراركردن با ساكنان مدینه‌، به مدینه می‌آمدند، و زمانی که از مدینه بیرون می‌رفتند، دوبا‌ره یاران و دوستداران اردوگاه‏های دشـمن می‌گشتند، چنین میفر‌ماید:

(فَلا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِيَاءَ حَتَّى يُهَاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَلا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَلا نَصِيرًا. إِلا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ أَوْ جَاءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَنْ يُقَاتِلُوكُمْ أَوْ يُقَاتِلُوا قَوْمَهُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوكُمْ فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَمَا جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلا. سَتَجِدُونَ آخَرِينَ يُرِيدُونَ أَنْ يَأْمَنُوكُمْ وَيَأْمَنُوا قَوْمَهُمْ كُلَّمَا رُدُّوا إِلَى الْفِتْنَةِ أُرْكِسُوا فِيهَا فَإِنْ لَمْ يَعْتَزِلُوكُمْ وَيُلْقُوا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوا أَيْدِيَهُمْ فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأُولَئِكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطَانًا مُبِينًا).

یارانی از ایشان نگیرید (‌و آنان را از خود ندانید) تا آنگاه كه (‌ایمان می‌آورند و) در راه خدا هجرت می کنند (‌و ایمان آوردن خود را با جهاد در راه اسلام ثابت می‌دارند)‌. ولی اگر از این كار سرباز زدند (‌و همچنان به دشمنانگی و اقدامات کافرانه خود بر ضد شما ادامه دادند) آنان را هر كجا یافتید بگیرید و (‌اسیر كنید، و در صورت لزوم‌) بكشید، و از میان ایشان یار و یاوری برنگزینید. (‌چنین منافقانی را بكشید) مگر ك