ست (‌و باقیمانده تركه به ذوی‌الفروض و عصبه‌، یا ذوی الارحام یا بیت‌المال می‌رسد. به هر حال چه فرزندی نداشته باشند و چه فرزندی داشته باشند، سهم شما) پس از انجام وصیتی است که كرده‌اند و پرداخت وامـی است كه بر عهده دارند (‌و پرداخت وام بر انجام وصیت مقدم است‌)‌. و برای زنان شما یك چهارم تركه شما است‌، اگر فرزندی (‌یا نوه و نوادگانی از آنان یا از دیگران‌) نداشته باشید. (‌اگر همسر یك نفر باشد، یك چهارم را تنها دریافت می‌دارد، و اگر دو همسر و بیشتر باشند، یك چهارم بطور مساوی میانشان تقسیم می‏‎گردد. باقیمانده تركه به خویشاوندان و وابستگان به ترتیب استحقاق می‌رسد)‌. و اگر شما فرزندی (‌یا نـوه و نوادگانی‌) داشتید، سهمیه همسرانتان یك هشتم تركه بوده (‌و بقیه تركه به فرزندانتان و پدران و مادرانتان - همانگونه كه ذكر شد - می‌رسد. البته‌) پس از انجام وصیتی است كه می کنید و بعد از وامی است كه بر عهده دارید. و اگر به مردی یا به زنی بگونه كلاله ارث از آنان برده شد (‌و فرزندی و پدری نداشتند) و برادر (‌مادری‌) یا خواهر (‌مادری‌) داشتند، سهم هر یك از آن دو، یك ششم تركه است (‌و فرقی میان آن دو نیست‌) و اگر بیش از آن (‌تـعداد، یعنی یك برادر مادری و یك خواهر مادری‌) بودند، آنان‌، در یك سوم با هم شریكند (‌و بطور یكسان یك سوم را میان خود تقسیم می کنند. البته این هم‌) پـس از انجام وصیتی است كه بدان توصیه شده است‌، و یا پرداخت وامی است كه بر عهده مرده است‌. وصیتی و وامی كه (‌به بازماندگان‌) زیان نرساند (‌یعنی وصیت از بیش از یك سوم نباشد و مرده از روی غرض اقرار به وامی نكند كه بر عهده او نیست‌، و یا صرف نظر از وامی نكند که بر دیگران دارد. و ...) این سفارش خدا است و خدا دانا (‌به آن چیزی است كه به نفع شما است و آگاه از نیات وصیت كنندگان می‌باشد) و شكیبا است (‌و شتابی در عقاب شما ندارد، چرا كه چه بسا پشیمان شوید و به سویش برگردید).  (‌نساء ١١. و ١٢)

(يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلالَةِ إِنِ امْرُؤٌ هَلَكَ لَيْسَ لَهُ وَلَدٌ وَلَهُ أُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَ وَهُوَ يَرِثُهَا إِنْ لَمْ يَكُنْ لَهَا وَلَدٌ فَإِنْ كَانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثَانِ مِمَّا تَرَكَ وَإِنْ كَانُوا إِخْوَةً رِجَالا وَنِسَاءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الأنْثَيَيْنِ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ أَنْ تَضِلُّوا وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ.).

(‌ای پیغمبر، درباره نحوه میراث كسی كه مرده است و فرزندی و پدری از خود بجای نگذاشته است‌) از تو می‌پرسند. بگو: خداوند در (‌این باره كه مشهور است به‌) كلاله‌، برایتان حكم صادر می کند: اگر مردی مرد و فرزندی نداشت و دارای خواهری بود (‌پدری و مادری‌، یا پدری‌)‌، نصف تركه از آن او است‌. (‌و اگر خواهـری بمیرد و) فرزندی نداشته باشد، برادر (‌پدری و مادری‌، یا پدری‌) همه ترکه را به ارث می‌برد. و اگر دو خواهـر (‌یا بیشتر، از متوفی‌) باقی بماند، دو سوم اموال را بـه ارث می‌برند، و اگر برادران و خواهران با هم باشند، هر مردی به اندازه سهم دو زن ارث می‌برد. خداونـد (‌احكام و مقررات را) برایتان روشن می‌سازد تا گمراه نشوید (‌و از جمله در تقسیم ارث راه خطا نروید) و خداوند آگاه از هر چیزی است (‌و اعمال و افعال و منافع و مصالح بندگان از دید او پنـهان نیست‌)‌.  (‌نساء / ١٧٦)

(وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالأقْرَبُونَ وَالَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ فَآتُوهُمْ نَصِيبَهُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدًا.)

برای هر یك (‌از مردان و زنان‌) وارثانی تعیین كردیم تا از میراث پدر و مادر و نزدیكان برخوردار شوند (‌و بر ترکه ایشان استیلاء یابند) و به كسانی كه با آنان پیمان (‌زناشوئی‌) بسته‌اید (‌و ایشان را به شوهری یا همسری پذیرفته‌اید) بهره خودشان را (‌به تمام و كمال‌) بدهید (‌و بدانید كه‌) بی‏گمان خدا بر هر چیزی حاضر و ناظر (‌و مراقب رفتار و كردار شما) بوده است (‌و می‌باشد)‌. (‌نساء /33)

درباره حفظ جام از زناكاری‌، و افزایش پاكدامنی و دوری از بزهكاری، همچون مقرراتی را خواهیم یافت‌:

(وَاللاتِي يَأْتِينَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِسَائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلا. وَاللَّذَانِ يَأْتِيَانِهَا مِنْكُمْ فَآذُوهُمَا فَإِنْ تَابَا وَأَصْلَحَا فَأَعْرِضُوا عَنْهُمَا إِنَّ اللَّهَ كَانَ تَوَّابًا رَحِيمًا.) .

كسانی از زنان شما كه مرتكب زنا می‌شوند، چهار نفر از (‌مردان عادل‌) خودتان را به عنوان شاهد بر آنان به گواهی طلبید؛ پس اگر گواهی دادند، آن زنان را در خانه‌های (‌خود برای حفظ ایشان و دفع هرگونه شر و فسادی‌) نگاه دارید تا مرگشان فرا می‌رسد یا اینكه خداوند، راهی برای (‌زندگی پاك و درست‌، یا عقوبت‌) آنان (‌با ازدواج یـا توبه‌، یا وضع حكم دیگری‌) باز می کند ... و مرد و زنی كه از شما زنا می‏‎كنند (‌و متزوج نمی‌باشند) آنان را بیازارید (‌و بعد از شهادت چهار نفر مرد عادل‌، توبیخشان نمائید)‌. ولی اگر توبه كردند (‌و از كرده خود پشیمان شدند) و به اصـلاح (‌حال و تغییر احوال خود) پرداختند، دست از آنان بردارید (‌و نـه با گفتار و نه با كردار، ایشان را به دنبال عقوبت و شكنجه لازم نیازارید و گذشته را به یادشان نیارید، چرا كه‌) بی‏گمان خداوند بسیار توبه‌پذیر و مهربان است‌.  (‌نساء ١٥. و ١٦)

(وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلا أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَنَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ فَمِنْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ مِنْ فَتَيَاتِكُمُ الْمُؤْمِنَاتِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمَانِكُمْ بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ فَانْكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ مُحْصَنَاتٍ غَيْرَ مُسَافِحَاتٍ وَلا مُتَّخِذَاتِ أَخْدَانٍ فَإِذَا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنَاتِ مِنَ الْعَذَابِ ذَلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ وَأَنْ تَصْبِرُوا خَيْرٌ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ. يُرِيدُ اللَّهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَيَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَيَتُوبَ عَلَيْكُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ.).

اگر كسی از شما، نتوانست با زنان آزاده مومن ازدواج كند، می‌تواند با كنیزان مـومنی ازدواج نماید. خداوند آگاه از ایمان شما است‌. (‌از ازدواج با كنیزان مومن سرپیچی نكنید، چرا كه‌) برخی از برخی هستید (و شما و ایشان در برابر دین یكسان می‌باشید)‌، لذا با اجـازه صاحبان آنان با ایشان‌، ازدواج كرده و مهریه ایشان را زیبا و پس