علیه و سلم) گفته است‌:

(ان ‌الله اذا احب عبدا دعا جبریل فقال‌: یا جبریل انی احب فلاناً فأحبه‌. فیحبه جبریل‌. ثم ینادی فی اهل آلساء فیقول‌: ان الله یحب فلاناً فاحبوه. قیحبه آهل‌السماء‌. ثم یوضع له القبول فی الا‌رض‌. و إن الله إذا ابغض عبدا دعا جبریل فقال‌: یا جبریل إن ابغض فلاناً فابغضه‌. فیبغضه جبریل‌. ثم ینادی. فی اهل السماء‌: إن الله یبغض فلانا فابغضوه‌. فیبغضه اهل السماء‌؛ ثم یوضع له البغضاء فی الارض‌). [3]

هرگاه خداوند بنده‌ای را دوست بدارد جبرئیل را فرامی‌خواند و بدو می‌گوید: ای جبرئیل من فلانی را دوست می‌دارم تو نیز دوستش بدار. جبرئیل هم او را دوست خواهد داشت‌. سپس جبرئیل در میان ساکنان آسمان (‌یعنی فرشتگان‌) ندا درمی‌دهد و می‌گوید: خدا فلانی را دوست می‌دارد پس شما نیز او را دوست بدارید. آنان هم او را دوست خواهند داشت‌. آنگاه پذیرش (‌محبت و مودت و شوکت و عظمت‌) او به (‌دلهای ساکنان‌) زمین (‌یعنی مردمان‌) انداخته می‌شود (‌و دلها او را دوست خواهند داشت‌)‌. و هرگاه خداوند از بنده‌ای بدش بیاید جبرئیل را فرامی‌خواند و بدو می‌گوید: ای جبرئیل من از فلانی بدم می‌آید تو نیز از او بدت بیاید. سپس جبرئیل در میان ساکنان آسمان (‌یعنی فرشتگان‌) ندا درمی‌دهد و می‌گوید: خدا از فلانی بدش می‌آید پس شما نیز از او بدتان بیاید. آنان هم از او بدشان می‌آید. .آن‌گاه دشمنانگی او به (‌دلهای ساکنان‌) زمین (‌یعنی مردمان‌) انداخته می‌شود (‌و دلها از او بدشان می‌آید)‌.

*
این چنین مژده دادن به مومنان پرهیزگار، و این چنین بیم دادن منکران دشمن‌، هدف نهائی این قرآن است‌. خدا قرآن را برای عربها ساده و آسان‌کرده است و به زبان پیغمبر (صلی الله علیه و سلم) آن را نازل فرموده است تا آن را بخوانند:

(فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ وَتُنْذِرَ بِهِ قَوْمًا لُدًّا).

ما قرآن را به زبان تو (‌که عربی است‌) ساده و آسان فراهم آورده‌ایم تا به وسیله آن‌، پرهیزگاران را (‌به رضا و نعمت خدای مهربان‌) مژده‌دهی‌، و مردمان سرسخت (‌دشمن حق و طرفدار باطل‌) را با آن (‌از ناخشنودی و عذاب یزدان‌) بترسانی‌.

این سوره با صحنه ای پایان می‌یابدکه دل بسی به تفکر و تامّل آن می‌نشیند، و وجدان بسی از آن بر خود می‌لرزد، و خیال ا‌ز نگریستن و وراندازکردن آن دست نمی‌کشد و کار را به پایان نمی‌برد:

(وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِنْ أَحَدٍ أَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا).

بیش از اینان (‌که با تو ای پیغمبر سر عناد و دشمنی دارند) چه نسلها و نژادهای فراوانی را (‌بر اثر کفر و گناه‌) نابود کرده‌ایم‌. آیا کسی از ایشان را می‌بینی‌، یا کوچکترین صدائی از آنان را می‌شنوی‌؟!.

صحنه‌ای است‌که با لرزش ویرانگری تاخت خود را بر تو می‌آغازد، سپس با سکوت ژرفی تو را فرامی‌گیرد. انگار هم اینک تو را به بیابان مرگ می‌برد، و تو را بالای کشتارگاه‌های نسلها و نسلها نگاه می‌دارد، و در آن بیابانی‌که چشم پایان آن را نمی‌بیند، خیال تو با اشخاص و افرادی به گشت و گذار می‌پردازد که می‌جنبند و بر زمین راه می‌روند، و با حیاتی به‌گشت و گذار می‌پردازد که می‌جنبد و به تلاش می‌خیزد، و با آرزوها و احساساتی همگام می‌شودکه زندگی می‌کنند و به آینده چشم می‌دوزند و امید می‌بندند ... سپس ناگهان سکوت خیمه می‌زند، و مرگ به چمباتمه می‌افتد، و لاشه‌ها و اندامها و فرسودگی و نابودی جلوه‌گر می‌آیند، و دیگر نه جانی‌، و نه حسی‌، و نه حرکتی‌، و نه صدائی در میان است. ...
(هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِنْ أَحَدٍ؟).
آیا کسی از ایشان را می‌بینی‌؟‌.

بنگر و دقت کن‌:
(هَلْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا).
آیا کوچک‌ترین صدائی از آنان را می‌شنوی‌؟‌.
بشنو و سکوت‌کن‌. هان این آرمیدن ژرفی و خاموشی هراس‌انگیزی است‌. هیچ کسی در میان نیست مگر خدای یگانه زنده‌ای که نمی‌میرد.

*
پایان سوره مریم
--------------------------------------------------------------------------------
‌1-رئیاً‌: مظهرو منظر. سیما و دیدار.
2- بخاری و مسلم‌.
3-امام احمد آن را روا‌یت کرده است و گفته است‌: عفان برایمان ا‌ز سهیل‌، و او از پدرش‌، و وی از ابوهریره روایت‌کرده است‌. مسلم نیز از قول سهیل آن را روایت نموده است‌. احمد و بخاری از قول ابن‌جریج‌، و او از موسی‌، و وی از ابن عتبه‌، و وی هم از نافع‌، و نافع از ابوهریره روایت کرده است‌.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:74.xml">سوره طه آيه‌ي 98-1</a><a class="folder" href="w:html:82.xml">سوره‌ي طه آيه‌ي 135-99</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:75.txt">قسمت اول</a><a class="text" href="w:text:76.txt">قسمت دوم</a><a class="text" href="w:text:77.txt">قسمت سوم</a><a class="text" href="w:text:78.txt">قسمت چهارم</a><a class="text" href="w:text:79.txt">قسمت پنجم</a><a class="text" href="w:text:80.txt">قسمت ششم</a><a class="text" href="w:text:81.txt">قسمت هفتم</a></body></html>سوره طه آيه‌ي 98-1
سوره طه مکی و ١٣٥ آیه است
بسم الله الرحمن الرحیم

طه (١) مَا أَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَى (٢) إِلا تَذْكِرَةً لِمَنْ يَخْشَى (٣) تَنْزِيلا مِمَّنْ خَلَقَ الأرْضَ وَالسَّمَاوَاتِ الْعُلا (٤) الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى (٥) لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرَى (٦) وَإِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَإِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ وَأَخْفَى (٧) اللَّهُ لا إِلَهَ إِلا هُوَ لَهُ الأسْمَاءُ الْحُسْنَى (٨) وَهَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَى (٩) إِذْ رَأَى نَارًا فَقَالَ لأهْلِهِ امْكُثُوا إِنِّي آنَسْتُ نَارًا لَعَلِّي آتِيكُمْ مِنْهَا بِقَبَسٍ أَوْ أَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى (١٠) فَلَمَّا أَتَاهَا نُودِيَ يَا مُوسَى (١١) إِنِّي أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى (١٢) وَأَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوحَى (١٣) إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لا إِلَهَ إِلا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي (١٤) إِنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ أَكَادُ أُخْفِيهَا لِتُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا تَسْعَى (١٥) فَلا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَتَرْدَى (١٦) وَمَا تِلْكَ بِيَمِينِكَ يَا مُوسَى (١٧) قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَى غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَى (١٨) قَالَ أَلْقِهَا يَا مُوسَى (١٩) فَأَلْقَاهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعَى (٢٠) قَالَ خُذْهَا وَلا تَخَفْ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا الأولَى (٢١) وَاضْمُمْ يَدَكَ إِلَى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ آيَةً أُخْرَى (٢٢) لِنُرِيَكَ مِنْ آيَاتِنَا الْكُبْرَى (٢٣) اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى (٢٤) قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي (٢