ند  و  اطاعت  و  عبادت  را  خاص  خدا  بدانند،  ضائع گرديده  است  و  هدر  رفته  است‌.[4]

 (فَاخْتَلَفَ الْأَحْزَابُ مِن بَيْنِهِمْ فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْ عَذَابِ يَوْمٍ أَلِيمٍ (65).

گروهها  و  دسته‌ها(‌ی  اهل  کتاب  نسبت  به  عیسی‌)  در  میان  خود  به  اختلاف  پرداختند  (‌و  هریک  او  را  به  نـامی  خواندند  و  راه  افراط  و  تفریط  در  پیش  گرفتند)‌.  وای  بر  کسانی  که  ستم  کردند!  چه  عذاب  دردناکی  در  روز  قیامت  گریبانگیرشان  می‌گردد! .

بعدها  مشرکان  عرب  بیامدند  و  با  پیغمبر  خدا  صلی الله علیه و سلم  ‌در  باره  عیسی  علیه السلام  به  استدلال  پرداختند  و  به  حجت  نشستند،  و  ازکارهائی  سخن‌گفتندکه  دسته‌ها  و  گروه‌های  مختلف  پس  از  عیسی  چه‌کردند،  و  چه  افسانه‌هائی  را  پیرامون  او به  هم  بافتند  وگفتند!

*
وقتی‌که  روند  قرآنی  به  سخن‌گفتن  از  ستمگران  می‌رسد،  دسته‌ها  وگروه‌هائی  راکه  بعد  از  عیسی  علیه السلام  اختلاف  ورزیده‌اند،  با  ستیزه‌گرانی  می‌آمیزدکه  با  پیغمبر  خدا  در  باره‌کار  این  دسته‌ها  و گروه‌های  مختلف  به  استدلال  پرداخته‌اند.  حال  و  احوال  آنان  را  در  روز  قیامت  به  تصویر  می‏کشند  و  آن  را  درصحنه‌ي  طولانی  دل‌انگیزی  بیان  می‌دارد،  صحنه‌ای‌که‌گوشه‌ای  از  حال  و  احوال  پرهیزگاران  را  نیز  نشان  می‌دهدکه  مکرم  و  محترم  در  باغهای  پرنعمت  بهشت  بسر  می‌برند:

 (هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَن تَأْتِيَهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ (66) الْأَخِلَّاء يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ (67) يَا عِبَادِ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَلَا أَنتُمْ تَحْزَنُونَ (68) الَّذِينَ آمَنُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا مُسْلِمِينَ (69) ادْخُلُوا الْجَنَّةَ أَنتُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ تُحْبَرُونَ (70) يُطَافُ عَلَيْهِم بِصِحَافٍ مِّن ذَهَبٍ وَأَكْوَابٍ وَفِيهَا مَا تَشْتَهِيهِ الْأَنفُسُ وَتَلَذُّ الْأَعْيُنُ وَأَنتُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (71) وَتِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ (72) لَكُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ كَثِيرَةٌ مِنْهَا تَأْكُلُونَ (73)‏ إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي عَذَابِ جَهَنَّمَ خَالِدُونَ (74) لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ (75) وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَكِن كَانُوا هُمُ الظَّالِمِينَ (76) وَنَادَوْا يَا مَالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَ قَالَ إِنَّكُم مَّاكِثُونَ (77).  

 آیا  منتظر  همین  هستند  که  قیامت  ناگهانی  و  در  حالی  که از  آن  بی‌خبرند  به  سر  وقتشان  بیاید؟  دوستان  در آن  روز،  دشمنان  یکدیگر  خواهند  شد،  مگر  پرهیزکاران‌.  ای  بندگان  (‌پرهیزگار)  من‌!  امروز  نه  بیمی  بر  شما  است  (‌که  عذاب  و  عقابی  گریبانگیرتان  شود)  و  نه  غم  و  اندوهی  دارید.  آن  بندگانی  که  به  آیه‌های  ما  ایمان  آورده‌اند  و  مسلمان  و  مطیع  فرمان  (‌آفریدگار  خود)  بوده‌اند.  شما  و  همسرانتان  به  بهشت  درآئید.  در  آنجا  شادمان  و  شادکام  و  مکرم  و  محترم  خواهید  بود.  برایشان  کاسه‌ها  و  جامهای  زرین  به  گردش  انداخته  می‌شود،  و  هرچه  دل  بخواهد  و  هرچه  چشم  از  آن  لذت  ببرد،  در  بهشت  وجود  دارد،  و  شما  در  آنجا  جاودانه  خواهید  بود.  این  بهشتی  است  که  به  سـبب  کارهائی  که  می‌کرده‌اید،  بدان  دست  یافته‌ایـد.  در  آنجا  برایتان  میوه‌های  فراوان  و  جوراجوری  است  که  از  آنها  می‌خورید  و  استفاده  می‌کنید.  بزهکاران‌،  جاودانه  در  عذاب  دوزخ  می‌مانند.  عذابشان  کاسته  نمی‏گردد  و  سبک  نمی‏گردد،  و  آنان  در  میان  عذاب‌،  اندوهناک  و  نومید  و  خاموش  می‌مانند.  ما  بدیشان  ستم  نکرده‌ایم  (‌که  آنان  را  بدین  گرفتار  ساخته‌ایم‌)  ولیکن  خودشان  به  خویشتن  ستم  کرده‌اند  (‌که  با  انجام  کارهای  زشت  و  بیراهه  رفتن‌،  خود  را  به  دوزخ  انداخته‌اند)‌.  آنان  فریاد  می‌زنند:  ای  مالک  پروردگارت  ما  را  بمیراند  و  نابودمان  گرداند  (‌تا  بیش  از  این  رنج  نبریم  و  از  این  عذاب  دردناک  آسوده  شویم‌.  او  بدیشان‌)  می‌گوید:  شما  (‌اینجا)  می‌مانید  (‌و  مرگ  و  میر  و  نیستی  و  نابودی  در  کار  نیست).

صحنه  با  رخ  دادن  ناگهانی  قیامت‌،  در  حالی‌که  ایشان  غافل  از  آن  هستند،  و  از  فرارسیدن  آن  هـم  اطلاعی  ندارند،  می  آغازد:

(هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَن تَأْتِيَهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ (66) . 

آیا  منتظر  همین  هستید  که  قیامت  ناگهانی  و  در  حالی  که  از  آن  بی‌خبرند  به  سر  وقتشان  بیاید؟‌.

این  ناگهانی  سر  رسیدن‌،  رخداد  شگفتی  را  پدید  می‌آورد،  رخدادی‌که  زیر  و  رو  می‌کند  هرآنچه  راکه در  زندگی  دنیا  بدان  انس  و  الفت ‌رفته‌اند:

(الْأَخِلَّاء يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ (67).

     دوستان‌،  در  آن  روز،  دشمنان  یکدیگر  خواهند  شد،  مگر  پرهیزگاران‌.

دشمنی  دوستان  از  سرچشمه‌ي  مودت  و  محبتشا‌ن  برمی‌جوشد  .  .  .  آنان  در  زندگی  دنیا  پیرامون  شر  و  بدی  گرد  می‌آمدند،  و  بعضی  برخی  را  درگمراهی  رها  می‌کردند  و  از  ضلالت  بهره‌مند  می‌ساختند.  در  نتیجه  امروز  همدیگر  را  لومه  و  سرزنش  می‌نمایند.  امروز  بی  مسوولیت‌گمراهی  و  فرجام  شر  و  بدی  را  بر  گردن  برخی  می‌اندازند.  امروز  به  دشمنانی  تبدیل  می‌گردند  و  به  کشمکش  و  نزاع  با  یکدیگر  می‌پردازند.  چراکه  آنان  در  دنیا  دوستانی  بودندکه  به  راز  و  نیاز  می‌پرداختند  و  درگوشی  با  یکدیگر  سخن  می‌گفتند!  (الا المتقین)  مگر پرهیزگاران‌.

پرهیزگاران  مودت  و  محبتشان  برقرار  و  برجا  است‌.  چه  پیرامون  هدایت‌گرد  می‌آمدند،  و  همدیگر  را  به  خیر  و  صلاح  رهنمود  می‌کردند،  و  لذا  فرجام ‌کارشان  به  نجات  و  رستگاری  انجامیده  است  .  .  .<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:43.txt">قسمت اول</a><a class="text" href="w:text:44.txt">قسمت دوم</a><a class="text" href="w:text:45.txt">قسمت سوم</a><a class="text" href="w:text:46.txt">قسمت چهارم</a></body></html>در  همان  حال  و  در  همان  زمان‌که  سرگشتگان  به  کشمکش  و  نزاع  و  دشمنی  با  یکدیگر  سرگرم  هستند،  سراسر  هستی  صدای  والای  ارزشـمند  آسمانی  را  طنین‌انداز  می‌کند،  صدائی  که  خطاب  بـه  پرهیزگاران  می‌گوید:

(يَا عِبَادِ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَلَا أَنتُمْ تَحْزَنُونَ (68) الَّذِينَ آمَنُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا مُسْلِمِينَ (69) ادْخُلُوا الْجَنَّةَ أَنتُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ تُحْبَرُونَ (70) .   

ای  بندگان  (‌پرهیزگار)  من‌!  امروز  نه  بیمی  بر  شما  است  (‌که  عذاب  و  عقابی  گریبانگیرتان  شود)  و  نه  غم  و  اندوهی  دارید.  آن  بندگانی  که  به  آیه‌های  ما  ایمان  آورده‌اند  و  مسلمان  و  مطیع  فرمان  (‌آفریدگار  خود)  بوده‌اند.  شما  و  همسرانتان