زه  کور  می‌شود،  هرچند  این  چیز  تازه  راهیاب‌تر  و  سزاوارتر  باشد  و  آشکارا  زبان  به  دلیل  و  برهان  بکشاید  و  آن  را  فریاد  دارد.  پس  از  این  مرحله‌،  جز  نابودی  و  تنبیه  این  سرشت  چیزی  نمی‌ماند،  سرشتی‌که  نمی‌خواهد  چشمان  خود  را  بازکند  تا  ببیند،  یا  دل  خود  را  بازکند  تا  احساس‌کند،  و  یا  خرد  خود  را  بازکند  تا  درک  و  فهم‌کند.

این  سرنوشت  و  سرانجام  آن  دسته  از  مردمان  است‌.  آن  را  بدیشان  نشان  می‌دهد  تا  پایان  راهی  را  ببیند که  آن  راه  را  در  پیش‌ گرفته‌اند  و  طی  می‌کنند.
------------------------------------------------------
[1]  مراد لايه‌ي اوزن يا آتمسفر زمين است. (مترجم).
[2]  ‌در  عصر  حاضر،  دانشمندان ‌موفق  به‌ ضبط  و  ثبت  و  مقدار  باران  نازل  شده  در  سطح  جهان  گردیده‌اند.  در  هر  ثانیه  بر  روی‌کره‌ي  زمین‌،  هفده  میلیون  تن  باران  می‌بارد که  مساوی  با  ٥٣٦ تریلیون‌(536000  میلیارد)  تن  در  سال  است‌.و  این  رقمی  است  ثابت ‌و  لایتغیر.  (‌مترجم)
[3]  نگا: انبياء/30 (مترجم).<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:413.txt">قسمت اول</a><a class="text" href="w:text:414.txt">قسمت دوم</a><a class="text" href="w:text:415.txt">قسمت سوم</a><a class="text" href="w:text:416.txt">قسمت چهارم</a></body></html>سوره‌ي زخرف آيه‌ي 56-26

(وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ إِنَّنِي بَرَاء مِّمَّا تَعْبُدُونَ (26) إِلَّا الَّذِي فَطَرَنِي فَإِنَّهُ سَيَهْدِينِ (27) وَجَعَلَهَا كَلِمَةً بَاقِيَةً فِي عَقِبِهِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ (28) بَلْ مَتَّعْتُ هَؤُلَاء وَآبَاءهُمْ حَتَّى جَاءهُمُ الْحَقُّ وَرَسُولٌ مُّبِينٌ (29) وَلَمَّا جَاءهُمُ الْحَقُّ قَالُوا هَذَا سِحْرٌ وَإِنَّا بِهِ كَافِرُونَ (30) وَقَالُوا لَوْلَا نُزِّلَ هَذَا الْقُرْآنُ عَلَى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيمٍ (31) أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَةَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُم مَّعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُم بَعْضاً سُخْرِيّاً وَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ (32) وَلَوْلَا أَن يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً لَجَعَلْنَا لِمَن يَكْفُرُ بِالرَّحْمَنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفاً مِّن فَضَّةٍ وَمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُونَ (33)‏ وَلِبُيُوتِهِمْ أَبْوَاباً وَسُرُراً عَلَيْهَا يَتَّكِؤُونَ (34) وَزُخْرُفاً وَإِن كُلُّ ذَلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةُ عِندَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ (35) وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ (36) وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ (37) حَتَّى إِذَا جَاءنَا قَالَ يَا لَيْتَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِينُ (38) وَلَن يَنفَعَكُمُ الْيَوْمَ إِذ ظَّلَمْتُمْ أَنَّكُمْ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ (39) أَفَأَنتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ أَوْ تَهْدِي الْعُمْيَ وَمَن كَانَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ (40) فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُم مُّنتَقِمُونَ (41) أَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِي وَعَدْنَاهُمْ فَإِنَّا عَلَيْهِم مُّقْتَدِرُونَ (42) فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ إِنَّكَ عَلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ (43) وَإِنَّهُ لَذِكْرٌ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ وَسَوْفَ تُسْأَلُونَ (44) وَاسْأَلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رُّسُلِنَا أَجَعَلْنَا مِن دُونِ الرَّحْمَنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ (45) وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَقَالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ (46) فَلَمَّا جَاءهُم بِآيَاتِنَا إِذَا هُم مِّنْهَا يَضْحَكُونَ (47)‏ وَمَا نُرِيهِم مِّنْ آيَةٍ إِلَّا هِيَ أَكْبَرُ مِنْ أُخْتِهَا وَأَخَذْنَاهُم بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ (48) وَقَالُوا يَا أَيُّهَا السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ إِنَّنَا لَمُهْتَدُونَ (49) فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِذَا هُمْ يَنكُثُونَ (50) وَنَادَى فِرْعَوْنُ فِي قَوْمِهِ قَالَ يَا قَوْمِ أَلَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ وَهَذِهِ الْأَنْهَارُ تَجْرِي مِن تَحْتِي أَفَلَا تُبْصِرُونَ (51) أَمْ أَنَا خَيْرٌ مِّنْ هَذَا الَّذِي هُوَ مَهِينٌ وَلَا يَكَادُ يُبِينُ (52) فَلَوْلَا أُلْقِيَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌ مِّن ذَهَبٍ أَوْ جَاء مَعَهُ الْمَلَائِكَةُ مُقْتَرِنِينَ (53) فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطَاعُوهُ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْماً فَاسِقِينَ (54) فَلَمَّا آسَفُونَا انتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَاهُمْ أَجْمَعِينَ (55) فَجَعَلْنَاهُمْ سَلَفاً وَمَثَلاً لِلْآخِرِينَ (56).

قریشیان  می‌گفتند:  ما  از  نژاد  ابراهیم  علیه السلام  هستیم‌.  این  درست  است‌.  و  می‌گفتند:  ما  بر  آئین  ابراهیم   علیه السلام  هستیم‌.  ولی  این  نادرست  است‌.  چه  ابراهیم  توحید  و  یگانه‌پرستی  را  نیرومند  و  روشن  اعلان  داشته  است‌،  بهگونه‌ای ‌که ‌گنگی  و  پیچیدگی  در  آن  نیست‌.  ابراهیم  به  خاطر  توحید  و  یگانگی  به  ترک  پدرش  و  قوم  خودگفت  وقتی‌که  در  معرض ‌کشتن  و  سوخش  قرارگرفت.  شریعت  او  بر  توحید  و  یگانه‌پرستی  استوار  بود،  و  فرزندان  خویش  را  به  توحید  و  یگانه‌پرستی  سفارش  کرد.  اصلا هیچ ‌گونه  شک  و  شبهه‌ای  از  شرک  در  توحید  و  یگانه‌پرستی  او  وجود  نداشته  است‌،  و  شرک  سایه‌ای  بر  آن  نیفکنده  است  و  خطی  بدان  نینداخته  است‌.

در  این  مرحله  از  سوره‌،  قرآن  قریشیان  را  بدین  حقیقت  تاریخی  برمی‌گرداند،  تا  ادعائی  راکه  دارند  درآئینه‌ي  آن  بنگرند  و  عرضه  دارند  .  .  .  سپس  اعتراض  ایشان  از  رسالت  ییغمبر  صلی الله علیه و سلم   را  مطرح  می‌نماید  و  سخن  آنان  را  نقل  می‌کند:

(لَوْلَا نُزِّلَ هَذَا الْقُرْآنُ عَلَى رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيمٍ (31). 

 چرا  این  قرآن  بر  مرد  بزرگواری  از  یکی  از  دو  شهر  (‌مکه و  طائف‌)  فرو  فرستاده  نشده  است‌؟‌!. (زخرف/31)     

  این گفته  را  نقد  می‌کند،  و  اشتباهی  را  بیان  می‌داردکه  در  آن  است  برابر  ارزشها  و  معیارهای  اصیلی‌که  خداوند  زندگی  را  بر  بنیاد  آن  برقرار  و  استوار  داشته  است‌،  و  برابر  ارزشها  و  معیارهای  نادرستی  که  به  ذهنشان  می‌رسد  و  ایشان  را  از  حق  و  هدایت  بازمی‌دارد  .  .  .  به  دنبال  بیان  حقیقت  در  این  مساله‌،  آنان  را  از  عاقبت  رویگردانان  از  یاد  خدا  مطلع  می‏‎گرداند،  بعد  از  آن‌که  ایشان  را  بر  علت  این‌ کوری  وکوردلی  ناشی  از  وسوسه‌ي  اهریمن  مطلع  می‌سازد  .  .  .  در  پایان  این  درس  به  پیغمبر  صلی الله علیه و سلم  ‌رو  می‌کند  و  او  را  دلداری  می‌