‌گویند:  گوش  به  این  قرآن  فرا  ندهید،  و  در  (‌هنگام  تلاوت‌)  آن  یاوه‌سرائی  و  جار  و  جنجال  کنید  تا  (‌مردمان  هم ‌قرآن  را  نشنوند  و  مجال  اندیشه  در  باره  مفاهیم  آن  از  ایشان  گرفته  شود  و)  شما  پیروز  گردید.    (‌فصلت/26)

  آن‌گاه  تفصیل  زیادی  در  باره  این  رویاروئی  و  مبارزه  به  میان  می‌آید،  و  به  سخنانشان  در  باره  قرآن  پاسخ  داده  می‌شود:

( إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالذِّكْرِ لَمَّا جَاءهُمْ وَإِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ . لَا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهِ تَنزِيلٌ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ . مَا يُقَالُ لَكَ إِلَّا مَا قَدْ قِيلَ لِلرُّسُلِ مِن قَبْلِكَ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ وَذُو عِقَابٍ أَلِيمٍ . وَلَوْ جَعَلْنَاهُ قُرْآناً أَعْجَمِيّاً لَّقَالُوا لَوْلَا فُصِّلَتْ آيَاتُهُ أَأَعْجَمِيٌّ وَعَرَبِيٌّ قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ آمَنُوا هُدًى وَشِفَاء وَالَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ فِي آذَانِهِمْ وَقْرٌ وَهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى أُوْلَئِكَ يُنَادَوْنَ مِن مَّكَانٍ بَعِيدٍ ...)

کسانی  که  قرآن  را  انکار  می‏‎کنند  بدانگاه  که  به  ایشان  مـی‌رسد،  (‌بر  ما  پوشیده  نمی‌مانند  و  سزای  آن  را  می‌بینند)‌.  قرآن  کتاب  ارزشمند  و  بی‌نظیری  است‌.  هیچگونه  باطلی‌،  از  هیچ  جهتی  و  نظری‌،  متوجه  آن  نمی‏گردد،  (‌نه  غلطی  و  تناقضی  در  الفاظ  و  مفاهیم  آن  است‌،  و  نه  علوم  راستین  و  اکتشافات  درست  پیشینیان  و  پسینیان  مختلف  با  آن‌،  و  نه  دست  تحریف  به  دامان  بلندش  می‌رسد.  چرا  که‌)  قرآن  فرو  فرستاده  یزدان  است  که  باحکمت  و  ستوده  است  (‌و  افعالش  از  روی  حکمت  است‌،  و  شایسته  حمد  و  ستایش  بسیار  است‌)‌.  از  طرف  (‌کافران  و  منافقان  و  جاهلان‌)  چیزی  به  شما  گفته  نمی‌شود،  مگر  همان  چیزهائی  که  قبلاً  به  پیغمبران  پیش  از  تو  گفته  شده  است‌.  (‌و  چنین  نسبتهای  ناروائی  و  سخنان  نازیبائی  بدیشان  داده  شده  است‌.  خلاصه  نه  دعوت  تو  به  سوی  یکتاپرستی  مطلب  تازه‌ای  است‌،  و  نه  تهمت  و  تکذیب  مردمان  بی‌دین  و  بی‌ایمان‌)‌.  مسـلماً  پروردگار  تو  دارای  آمرزش  فراوان  (‌در  حق  مومنان‌)  و  دارای  مجازات  دردناک  (‌در  حق  کافران‌)  است‌.  چنان  که  قرآن  را  به  زبانی  جز  زبـان  عربی  فرو  می‌فرستادیم‌،  حتماً  می‌گفتند:  اگر  آیات  آن  (‌به  عربی‌)  توضیح  و  تبیین  می‌کردید  (‌چه  می‌شد؟  در  این  صورت  ما  آن  را  روشن  و  گویا  فهم  می‌کردیم‌.  و  می‌گفتند:‌)  آیا  (‌کتاب‌)  غیر  عربی  و  (‌پیغمبر)  عربی‌؟  بگو:  قرآن  برای  مومنان  مایه  راهنمائی  و  بهبودی  است‌.  (‌ایشان  از  راه‌های  گمراهی  و  سرگشتگی  می‌رهاند،  و  از  بیماریهای  شک  و  گمان  نجـات  می‌بخشد)  و  امّا  برای  غیر  مومنان‌،  کری  گوش ‌های  ایشان  و  کوری  (‌چشمان‌)  آنان  است‌.  (‌انگار)  آنان  کسانیند  که  از  دور  صدا  زده  می‌شوند.  (‌این  است  كه  با  وجود  چشم  باز  و  گوش  باز،  منادیگر  را  چنان  که  باید  نمی‌بینند،  و  ندائی  را  که  معلوم  و  مفهوم  باشد  نمی‌شنوند)...  .(‌فصلت‌/41-44) 
 و  امّا  در  باره  شیوه  دعوت‌،  و  خلق  و  خوی  دعوت‌کننده‌،  همچون  فرموده‌ای  می‌آید:
( وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلاً مِّمَّن دَعَا إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحاً وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ .وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ . وَمَا يُلَقَّاهَا إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَمَا يُلَقَّاهَا إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ . وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ).

گفتار  چه‌کسی  بهتر  ازگفتار  کسی  است  که  مردمان  را  به  سوی  خدا  می‌خواند  وکارهای  شایسته  مـی‌کند  و  اعلام  می‌دارد  که  من  از  زمره  مسلمانان  (‌و  منقادان  اوامر  یزدان‌)  هستم‌؟  نیکی  و  بدی  یکسان  نیست‌.  (‌هرگز  بدی  را  با  بدی‌،  و  زشتی  را  با  زشتی  پاسخ  مگوی.  بلکه  بدی  و  زشتی  دیگران  را)  با  زیباترین  طریقه  و  بهترین  شیوه  پاسخ  بده‌.  نتیجه  این  کار،  آن  خواهد  شد  که  کسی  که  میان  تو  و  میان  او  دشمنانگی  بوده  است‌،  بناگاه  همچون  دوست  صمیمی  گردد.  به  ایـن  خوی  (‌و  خلق  عظیم‌)  نمی‌رسند  مگر  کسانی  که  دارای  صبر  و  استقامت  باشند،  و  بدان  نمی‌رسند  مگر  کسانی  که  بهره  بزرگی  (‌از  ایمان  و  تقوا  و  اخلاق  ستوده‌)  داشته  باشند.  هرگاه  وسوسه‌ای  از  شیطان  (‌در  این  مسیر)  متوجه  تو  گردید  (‌به  هوش  باش  و  در  مقابل  آن  مقاومت  کن  و)  خود  را  به  خداوند  بسپار  (‌و  به  سایه لطف  او  پناه  ببر)  که  او  بس  شنوا  وآگاه  است  (‌و  تو  را  می‌پاید  و  محافظت  می‌نماید)‌. (‌فصلت/33-36)  

این  مسائل  و  قضایا  همراه  با  مجموعه‌ای  از  انگیزه‌های  ژرف  احساس  و  شعور،  عرضه  می‌شوند.  آنها  در  جولانگاه  جهانی  لبریز  از  نشانه‌های  بزرگ  شناخت  خدا  نشان  داده  می‌شوند.  و  در  جهان  نفس  بشری  عرضه  می‌گردند  که  دارای  ساختار  شگفت  و  شگرفی  است‌.  و  در  جولانگاه  زندگی  انسانهائی  نشان  داده  می‌شوند  که  در  میان  پیشینیان  هلاک  گـردیده‌اند  و  نقش  زمین  شده‌اند.  در  پایان‌،  آنها  عرضه  می‌شوند  در  فضای  صحنه‌های  قیامت  و  در  لابلای  تاثیرهای  ژرفی  که  آن  صحنه‌ها  دارند  و  برجای  می‌گذارند.  برخی  از  این  صحنه‌ها  در  تصویرها  و  موقعیتهائی‌که  دارند  منحصر  به  خود  هستند،  و  باعث  هراس  زیاد  و  دهشت  شدید  ميشوند.

از  میان  صحنه‌های  جهانی‌ای‌که  در  این  سوره  آمده‌اند،  صحنه  آفرینش  آغازین  زمین  و  آسمانی  است‌که  با  شرم  و  تفصیل  شگفت‌انگیز  زیادی  ذکر  شده  است‌:

(قُلْ أَئِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُونَ لَهُ أَندَاداً ذَلِكَ رَبُّ الْعَالَمِينَ . وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ مِن فَوْقِهَا وَبَارَكَ فِيهَا وَقَدَّرَ فِيهَا أَقْوَاتَهَا فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَوَاء لِّلسَّائِلِينَ . ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاء وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ اِئْتِيَا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ . فَقَضَاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ فِي يَوْمَيْنِ وَأَوْحَى فِي كُلِّ سَمَاء أَمْرَهَا وَزَيَّنَّا السَّمَاء الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَحِفْظاً ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ) .

بگو:  آیا  به  آن  کسی  که  زمین  را  در  دو  روز  آفریده  است  ایمان  ندارید،  و  برای  او  همگونها  و  انبازهائی  قرار  می‌دهید؟  او  (‌علاوه  از  این  که  آفریدگار  زمین  است‌)  آفریدگار  جهانیان  هم  می‌باشد  او  در  زمین  کوه‌های  استواری  قرار  داد، 