هشتی که درهای  آن  (‌برای  احترامشان  به رویشان‌)  باز  است‌.  بدین  هنگام  نگاهبانان  بهشت  بدیشان  می‌گویند:  درودتان  باد!  خوب  بوده‌اید  و  به  نیکی  زیسته‌اید،  پــس خوش  باشید  و  داخل  بهشت  شوید  و  جاودانه  در  آن  بمانـد.

این  استقبال  خوبی  است‌.  مدح  و  ثنای  دوست  داشتنی  است‌.  بیان  سبب  و  علت  ورود  به  بهشت  است‌:
«  طِبْتُمْ ».
در  دنیا  خوب  بوده‌اید  و  به  نیکی  زیسته‌اید  ...  خوش  باشید  و  به  خوشی  زندگی  کنید!  ...  تلاشتان  نیکو  بوده  است  و  پاداشتان  نیکو  خواهد  بود  ...  جاه  و  مکان  خوب  و  خوشی  دارید.

پاک  و  خوب  بوده‌اید.  افر‌اد  نيكی  بوده‌اید.  خوش  آمدید.  در  بهشت  جز  خوب  و  نیک  وجود  ندارد.  جز  خوبان  و  نیکان  به  بهشت  درنمی‌آیند.  در  اینجا  جاودانه  زیستن  در  میان  این  نعمتها  است‌.

در  اینجا  زمزمه  تسبیح  و  تقدیس  بهشتیان  نغمه‌پرداز  می‌شود:                                          

«وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنَا وَعْدَهُ وَأَوْرَثَنَا الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاء »  .

و  میگویند:  سپاس  و  ستایش  خداوندی  را  سزا  است  که  با  ما  بـه  وعده  خویــش  (‌که  توسط  پیغمبران  به  آدمیزادگان  داده  بود)  وفا  کرد  و  سرزمین  (‌بهشت‌)  را  ازآن  ما  نموده  است  تا  در  هر  جائی  از  بهشت  که  بخواهیم  منزل  گزینیم  و  بسر  بریم‌.

اینجا  سرزمینی  است‌که  می‌سزد  به  ارث  برده  شود.  بهشتیان  در  بهشت  سکونت  می‌گزینند  در  هـر  جاگه  بخواهند  و  از  بهشت  به  دست  می‌آورند  هرچه  راکه  بخواهند.  

«  فَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ »  .

پاداش  عمل‌کنندگان  (‌به  دستورات  پروردگار)  چه  خوب  و  جالب  است‌!.

آن‌گاه  صحنه  پایان  می‌پذیرد  با  جمال  و  هیبت  و  عظمتی  که  جان  را  فرامی‌گیرد،  و  با  چیزی‌که  با  فضای‌ کل  صحنه  و  با  سایه‌روشن  آن  هماهنگي  و  همآوائی  دارد.  آنچه  این  سوره  بدان  پایان  می‌پذیرد  مناسب‌ترین  خـاتمه  است‌.  سراسر  جهان  هستی  با  حمد  و ثنا،  و  با  خشوع  و  خضوع  و  تسلیم  شدن  و  فرمان  بردن،  رو  به  پروردگار  خود  می‌کند.  حمد  و  ثنا  را  هر  زنده‌ای  و  هر  موجود  دیگری  با  تسلیم  شدن  و  فرمان  بردن  می‌گوید:

(وَتَرَى الْمَلَائِكَةَ حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَقُضِيَ بَيْنَهُم بِالْحَقِّ وَقِيلَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ).

 (‌در  آن  روز،  ای  مخاطب‌!)  فرشتگان  را  خواهی  دید  که  گرداگرد  عرش  خدا  حلقه  زده‌اند  و  به  سپاس  و  ستایش  پروردگار  خود  مشغولند.  در  میان  (‌بندگان  خدا  داوری  می‌شود)  و  دادگرانه  و  واقعی  در  میانشان  داوری  می‏‎گردد،  (‌و  از  سوی  همه هستی  فریاد  برآورده  می‌شود)  و  گفته  می‌شود:  حمد  و  سپاس  خداوند  جهانیان  را  سزا  است‌!.

*
--------------------------------------------------------
[1] برای  اطلاع  بیشتر  مراجعه  شود  به  کتاب‌:  «‌التصویر  الفنی  فـی ‌القرآن‌»‌.  فصل  التخییل  الحسی  و  التجسیم‌.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:366.xml">سوره‌ي غافر آيه‌ي 20-1</a><a class="folder" href="w:html:370.xml">سوره‌ي غافر آيه‌ي 55-21</a><a class="folder" href="w:html:375.xml">سوره‌ي غافر آيه‌ي 77-56</a><a class="text" href="w:text:379.txt">سوره‌ي غافر آيه‌ي 85-78</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:367.txt">قسمت اول</a><a class="text" href="w:text:368.txt">قسمت دوم</a><a class="text" href="w:text:369.txt">قسمت سوم</a></body></html>سوره‌ي غافر آيه‌ي 20-1
سوره غافر
مکی ‌و  مشتمل ‌بر 85‌ آیه است
بسم  الله  الرحمن  الرحيم  

حم (1) تَنزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ (2) غَافِرِ الذَّنبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيدِ الْعِقَابِ ذِي الطَّوْلِ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ (3) مَا يُجَادِلُ فِي آيَاتِ اللَّهِ إِلَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَلَا يَغْرُرْكَ تَقَلُّبُهُمْ فِي الْبِلَادِ (4) كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَالْأَحْزَابُ مِن بَعْدِهِمْ وَهَمَّتْ كُلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ لِيَأْخُذُوهُ وَجَادَلُوا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ فَأَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ (5) وَكَذَلِكَ حَقَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّهُمْ أَصْحَابُ النَّارِ (6) الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْماً فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ (7)‏ رَبَّنَا وَأَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدتَّهُم وَمَن صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (8) وَقِهِمُ السَّيِّئَاتِ وَمَن تَقِ السَّيِّئَاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (9) إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنَادَوْنَ لَمَقْتُ اللَّهِ أَكْبَرُ مِن مَّقْتِكُمْ أَنفُسَكُمْ إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الْإِيمَانِ فَتَكْفُرُونَ (10) قَالُوا رَبَّنَا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَأَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنَا بِذُنُوبِنَا فَهَلْ إِلَى خُرُوجٍ مِّن سَبِيلٍ (11) ذَلِكُم بِأَنَّهُ إِذَا دُعِيَ اللَّهُ وَحْدَهُ كَفَرْتُمْ وَإِن يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ (12) هُوَ الَّذِي يُرِيكُمْ آيَاتِهِ وَيُنَزِّلُ لَكُم مِّنَ السَّمَاءِ رِزْقاً وَمَا يَتَذَكَّرُ إِلَّا مَن يُنِيبُ (13) فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ (14) رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ ذُو الْعَرْشِ يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ لِيُنذِرَ يَوْمَ التَّلَاقِ (15) يَوْمَ هُم بَارِزُونَ لَا يَخْفَى عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ لِّمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ (16)‏ الْيَوْمَ تُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ لَا ظُلْمَ الْيَوْمَ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ (17) وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كَاظِمِينَ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلَا شَفِيعٍ يُطَاعُ (18) يَعْلَمُ خَائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَمَا تُخْفِي الصُّدُورُ (19) وَاللَّهُ يَقْضِي بِالْحَقِّ وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِ لَا يَقْضُونَ بِشَيْءٍ إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ (20)

این  سوره  می‌پردازد  به  مساله حق  و  باطل،  ایمان  وکفر،  دعوت  و  تکذیب‌،  و  در  آخر  مساله  برتری‌جوئی  و  زورگوئی  به  ناحق  در  زمین‌.  همچنین  از  انتقام  خدائی  سخن  می‌گویدکه  برتری‌جویان  زورگو  را  فرا می‌گیرد  ...  در  لابلای  