  در  آن  بازگشتی  نیست‌)‌.  این  صدا  وقتی‌که  بلند  می‌شود  و  فرا  می‌رسد  به  تاخیر  نمی‌افتد  حتی  مدت  کوتاهی  به  اندازه:  «‌فواق  ناقه ‌:  برگشتن  شتر  ماده  برای  دوشیدن‌)‌.  فواق  فاصله  میان  دو  شیر  دوشیدن  است‌.[7] این  فریاد  در  موعد  مشخص  خود  سر  می‌دهد،  موعد  مشخصی  که  جلو  یا  عقب  نمی‌افتد.  خداوند  برای  این  ملت  واپسین  مقدر  فرموده  است  که  بدیشان  مهلت  و  فرصت  دهد،  و  زود  ایشان  را  هلاک  و  نابود  نفرماید  بدان‌گونه‌که  آن‌گروه‌ها  و  دسته‌ها  را  تار  و  مار  کرده  است  و  دمار  از  روزگارشان  برآورده  است‌.  این  هم  لطف  و  مرحمت  خدا  در  حق  این  ملت  واپسین  است‌،  ولی  آنان  قدر  این  لطف  و  مرحمت  را  نشناخته‌اند،  و  شکر  این  نعمت  و  فضیلت  را  بجای  نیاورده‌اند.  این  است‌که  شتابان  فرا  رسیدن  زودرس  سزا  و  جزای  خود  را  خواسته‌اند،  و  درخواست  نموده‌اند  که  بهره  و  نصیب  عذابشان  هرچه  زودتر  در  رسد  پیش  از  این‌که  روز  قیامت  فرا  رسدکه  یزدان  بدیشان  تا  آن  وقت  مهلت  و  فرصت  داده  است‌:

« وَقَالُوا رَبَّنَا عَجِّل لَّنَا قِطَّنَا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسَابِ »‌.  

(‌کافران  مسخره‌کنان‌)  میگویند:  پروردگارا!  سهم  (‌عذاب‌)  ما  را  پپش  از  روز  رستاخیز  و  حساب  و  کتاب   (‌قیامت‌)  به  ما  برسان‌.

در  اینجا  روند  قرآنی  به ترک  ایشان  می‌گوید،  و  به  پیغمبر  (ص) رو  می‌کند  و به  دلداریش  می‌پردازد  و  بدوگوشزد  می‌کندکه  نادانی  این  قوم‌،  بی‌ادبی  ایشان  با  خدا،  جزا  و  سزا  را  پیش  از  موقع  خود  با  شتاب  خواستن‌،  تکذیب  تهدید  و  بیم  وعده  الهی‌،  ناسپاس‌گذاشتن  لطف  و  مرحمت  خدا،  و  غیره  را  به  هیچ‌گیرد  وگوشش  بدانان  و  بدان‌کارهای  نابهنجارش  بدهکار  نباشد  .  .  .  روند  قرآنی  پیغمبر  (ص)‌را  دعوت  می‌کند  به  این‌که  بلاها  و  آزمونهائی  را  یادکند  و  پیش  چشم  بداردکه  پیش  از  او  پیغمبران  بدانها  گرفتار  آمده‌اند  و  بدانها  آزمـوده  شده‌اند.  به یاد  آورد  لطف  و  مرحمتی  راکه  خدا  به  پیغمبران  بعد  ا‌ز گذشت  بلاها  و  آزمونها کرده  است  و  چگو‌نه  ایشان  را  مشمول  فضل  و کرم  خود  فرموده  است‌. 
--------------------------------------------------------
[1] ‌«‌ذی  الذکر»‌:  پرآوازه‌.  بزرگوار.  یادآورنده‌.  بیانگر  .  .  .  قرآن  دارای  صیت  همه  جاگیر  و  عظمت  فراگیر  بوده‌،  و  انسان  را  به  یاد  خدا  و  معاد  می‌اندازد،  و  او  را  به  ارزشهای  وجودی  خود  آشنا  می‏‎گرداند،  و  بیان  آسمانی‌،  ظلمات  غفلت  و  پرده‌های  فراموشکاری  انسانی  راکنار  می‌زند.  (‌مترجم‌)
[2] به  نقل  ازکتاب‌:  «‌مع الله فی السماء‌»‌.  تالیف‌:  دکتر  احمد  زکـی‌،  رئیس  سابق  دانشگاه  الازهر.
[3] میلیونها  نوع  ماده  از  بسیط  و  مرکب‌،  در  آخرکار  همه  از  سه  نـوع  ذرات  الکتریکی  ساخته  شده‌اند.  و  آن  سه  چیز،  شکلهای  سه  گانه  حقیقت  واحد،  یعنی  الکتریسیته  است‌،  و  ابن  یکی  نیز  به  نوبه  خود  مظهری  از  حقیقت  نهائی  «‌انرژی‌»  است.  (‌نگا:  اثبات  وجود  خدا،  صفحه  ٤٨،  مقاله  جان‌کلولند  کوثرن‌)‌.  (‌مترجم‌)
[4] E=MC2 (مترجم).
[5] ‌کتاب‌: «‌مع الله فی السماء‌»‌.  تالیف‌:  دکتر  احمد  زکی‌.  رئیس  سابق  دانشگاه  الازهر 
[6] امیدواریم‌که  خداوند  توفیق  عطاء  فرماید  این  را  درکتابی  به  نام‌  «‌فکرة  الاسلام  عن  الکون  و  الحیاه  و  الانسان‌»  شرح  و  بسط  دهیم‌.  
[7] ‌فواق‌:  تکرار.  رجوع  و  بازگشت‌.  مهلت  .  .  .  یعنی  این  صیحه  و  فریاد  یکباره  همه  جا  و  همه‌کس  را  فرا  می‌گیرد  و  درها  به  روی  انسانها  بسته  می‌شود.  نه  رهائی  از  آن  ممکن  است  و  نه  پشیمانی  سودی  دارد  و  نه  فریادها  به  جائی  می‌رسد.  (‌مترجم‌)<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:346.txt">قسمت اول</a><a class="text" href="w:text:347.txt">قسمت دوم</a><a class="text" href="w:text:348.txt">قسمت سوم</a></body></html>سوره‌ي ص آيه‌ي 48-17

اصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ (17) إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْإِشْرَاقِ (18) وَالطَّيْرَ مَحْشُورَةً كُلٌّ لَّهُ أَوَّابٌ (19) وَشَدَدْنَا مُلْكَهُ وَآتَيْنَاهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ (20) وَهَلْ أَتَاكَ نَبَأُ الْخَصْمِ إِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَ (21) إِذْ دَخَلُوا عَلَى دَاوُودَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوا لَا تَخَفْ خَصْمَانِ بَغَى بَعْضُنَا عَلَى بَعْضٍ فَاحْكُم بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَا إِلَى سَوَاء الصِّرَاطِ (22) إِنَّ هَذَا أَخِي لَهُ تِسْعٌ وَتِسْعُونَ نَعْجَةً وَلِيَ نَعْجَةٌ وَاحِدَةٌ فَقَالَ أَكْفِلْنِيهَا وَعَزَّنِي فِي الْخِطَابِ (23) قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَى نِعَاجِهِ وَإِنَّ كَثِيراً مِّنْ الْخُلَطَاء لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَقَلِيلٌ مَّا هُمْ وَظَنَّ دَاوُودُ أَنَّمَا فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ رَاكِعاً وَأَنَابَ (24) فَغَفَرْنَا لَهُ ذَلِكَ وَإِنَّ لَهُ عِندَنَا لَزُلْفَى وَحُسْنَ مَآبٍ (25) يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُم بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوَى فَيُضِلَّكَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا نَسُوا يَوْمَ الْحِسَابِ (26)‏ وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاء وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلاً ذَلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِ (27) أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ (28) كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِّيَدَّبَّرُوا آيَاتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ (29) وَوَهَبْنَا لِدَاوُودَ سُلَيْمَانَ نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ (30) إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصَّافِنَاتُ الْجِيَادُ (31) فَقَالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَن ذِكْرِ رَبِّي حَتَّى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ (32) رُدُّوهَا عَلَيَّ فَطَفِقَ مَسْحاً بِالسُّوقِ وَالْأَعْنَاقِ (33) وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمَانَ وَأَلْقَيْنَا عَلَى كُرْسِيِّهِ جَسَداً ثُمَّ أَنَابَ (34) قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَهَبْ لِي مُلْكاً لَّا يَنبَغِي لِأَحَدٍ مِّنْ بَعْدِي إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ (35) فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخَاء حَيْثُ أَصَابَ (36) وَالشَّيَاطِينَ كُلَّ بَنَّاء وَغَوَّاصٍ (37) وَآخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفَادِ (38) هَذَا عَطَاؤُنَا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ 