ز  حسابگر  خویشتن  باشی‌.  (‌چه  مسائل  روشن  است  و نیازی  به  شاهد  و  حسابرس  دیگری  نیست‌)‌.  هرکس  (‌به  راه  حق‌)  هدایت  یابد،  راهیابیش  به  سود  خودش  است‌،  و  هرکس  (‌از  راه  حق‌)  گمراه  شود،  گمراهیش  به  زیان  خودش  است‌.  و  هیچ  کسی  بار  گناه  دیگری  را  بر  دوش  نمی‌کشد  (‌و  به  جرم  دیگری  کیفر  داده  نمی‌شود)‌.  و  ما  (‌هيچ  شخص  و  قومی  را)  مجازات  نخواهیم  کرد،  مگر  این  كه  پیغمبری  (‌برای  آنان  مبعوث  و)  روان  سازیم‌.  هرگاه بخواهیم  شهر  و  دیاری  را  نابود  گردانیم،  افراد  دارا  و  خوشگذران  و  شهوتران  آنجا  را  سردار  و  چیره  می‌گردانیم‌،  و  آنان  در  آن  شهر  و  دیار  به  فسق  و  فجور  می‌پردازند  (‌و  به  مخالفت  با  دستورهای  الهی  برمی‌خیزند)‌،  پس  فرمان  (‌وقوع  عذاب‌)  بر  آنجا  واجب  و  قطعی  می‏‎گردد  و  آنگاه  آن  مکان  را  سخت  درهم  می‏‎كوبیم  (‌و  ساکنانش  را  هلاک  می‌گردانیم‌)‌.  و  چه  بسیارند  مردمانی  که  در  قرون  و  اعصار  بعد  از  نوح  می‌زیسته‌اند  و  ما  آنان  را  (‌طبق  همین  سنت‌،  به  سبب  تمرد  و  سرکشیشان‌)  نابود گردانده‌ایم‌.  (‌مثل‌:  خود  قوم  نوح‌،  قوم  عاد،  قوم  ثمود،  قوم  فرعون‌.)  همین  کافی  است  که  پروردگارت  از  گناهان  بندگانش  آگاه  و  نسبت  بدانها  بینا  است  (‌و  لذا  هیچگونه  کاری  از  دید  او  مخفی‌،  و  بی‌سزا  و  جزا  نمی‌ماند)‌.  هرکس  که  دنیای  زودگذر  (‌این  جهان‌)  را  بخواهد  (‌و  تنها  برای  زندگی  آن  کار  کند)‌،  آن  اندازه  که  خود  می‌خواهیم  و  به  هرکس  که  صلاح  می‌دانیم‌،  هرچه  زودتر  در  دنیا  بدو  عطاء  خواهیم  کرد.  به  دنبال  آن‌،  دوزخ  را  بهره  او  می‌کنیم  که  به  آتش  آن  می‌سوزد،  در  حالی  که  (‌به  سبب  کارهائی  که  در  دنیا  کرده  است‌)  مورد  سرزنش  است  و  (‌از  رحمت  خدا)  رانده  و  مانده  است‌.  و  هرکس  که  (‌دنیای  جاودانه‌)  آخرت  را  بخواهد  و  برای  (‌فراچنگ  آوردن‌)  آن‌،  تلاش  سزاوار  آن  را  از  خود  نشان  دهد،  در  حالی  که  مومن  باشد،  این  چنین  کسانی‌،  تلاششان  بی‌سپاس  (‌و  بی‌اجر)  نمی‌ماند.  و  ما  هریک  از  اینان  (‌که  آخرت  طلبانتد)  و  از  آنان  (‌که  دنیاپرستانند،  در  این  جهان‌)  از  بخشایش  پروردگارت  (‌بهره‌مند  میگردانیم  و)  کمک  می‌رسانیم  و  (‌کافر  و  مومن  را  بر  این  خوان  یغما  می‌نشانیم‌.  چرا  که  در  صورت  رعایت  اسباب  و  علل‌،‌)  بخشایش  پروردگارت  هرگز  (‌از  کسی  بازداشته  نشده  است  و  از  او)  ممنوع  نگشته  است‌.  ببین  چگونه  برخی  (‌از  مردمان‌)  را  بر  برخی  دیگر  (‌در  همین  دنیای  ناچیز،  به  سبب  تفاوت  کوشش  و  تلاششان‌)  برتری  داده‌ایم  و  (‌یکی  را  شاه‌،  دارا،  دانا،  ...  و  یکی  را  نوکر،  نادار،  نادان  ...  کرده‌ایم‌.  و  امّا  بدان  که  در  دنیای  مهم  و  ارزشمند)  آخرت‌،  درجات  بزرگتر  و  برتریها  سترگ‌تر  است  (‌و  تقاوتها  و  فاصله‌ها  بیشتر  است‌؛  چرا  که  آنجا  سرای  جاویدان  است  و  بهشت  و  درجات  عظیم  آن  در  میان  است‌.  پس  ای  انسان‌!  برای  آن  به  مسابقه  بپرداز  و  شبانه‌روز  بکوش‌)‌.سوره‌ي سبأ آيه‌ي 42-28

(وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيراً وَنَذِيراً وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ (28) وَيَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ (29) قُل لَّكُم مِّيعَادُ يَوْمٍ لَّا تَسْتَأْخِرُونَ عَنْهُ سَاعَةً وَلَا تَسْتَقْدِمُونَ (30) وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَن نُّؤْمِنَ بِهَذَا الْقُرْآنِ وَلَا بِالَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَلَوْ تَرَى إِذِ الظَّالِمُونَ مَوْقُوفُونَ عِندَ رَبِّهِمْ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ الْقَوْلَ يَقُولُ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا لَوْلَا أَنتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِينَ (31)‏ قَالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا أَنَحْنُ صَدَدْنَاكُمْ عَنِ الْهُدَى بَعْدَ إِذْ جَاءكُم بَلْ كُنتُم مُّجْرِمِينَ (32) وَقَالَ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا بَلْ مَكْرُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ إِذْ تَأْمُرُونَنَا أَن نَّكْفُرَ بِاللَّهِ وَنَجْعَلَ لَهُ أَندَاداً وَأَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ وَجَعَلْنَا الْأَغْلَالَ فِي أَعْنَاقِ الَّذِينَ كَفَرُوا هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (33) وَمَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُم بِهِ كَافِرُونَ (34) وَقَالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَالاً وَأَوْلَاداً وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ (35) قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ وَيَقْدِرُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ (36) وَمَا أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُم بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِندَنَا زُلْفَى إِلَّا مَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحاً فَأُوْلَئِكَ لَهُمْ جَزَاء الضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوا وَهُمْ فِي الْغُرُفَاتِ آمِنُونَ (37) وَالَّذِينَ يَسْعَوْنَ فِي آيَاتِنَا مُعَاجِزِينَ أُوْلَئِكَ فِي الْعَذَابِ مُحْضَرُونَ (38) قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَهُ وَمَا أَنفَقْتُم مِّن شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ (39)‏ وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً ثُمَّ يَقُولُ لِلْمَلَائِكَةِ أَهَؤُلَاء إِيَّاكُمْ كَانُوا يَعْبُدُونَ (40) قَالُوا سُبْحَانَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا مِن دُونِهِم بَلْ كَانُوا يَعْبُدُونَ الْجِنَّ أَكْثَرُهُم بِهِم مُّؤْمِنُونَ (41) فَالْيَوْمَ لَا يَمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَّفْعاً وَلَا ضَرّاً وَنَقُولُ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذَابَ النَّارِ الَّتِي كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ) (42)

این  چرخش  و گردش  موقعیّت‌ کسانی  را  دربر  مـی‌گیرد  که  به  چیزی‌ کفر  ورزیده‌اند ‌که  پـغمبر  صلّی الله عليه وآله وسلّم  ‌آن  را  بـــرایشــان  آورده  است‌،  و  از  مــوضعگیری  افـراد  خوشگذران  و  لذّت‌پرست  در  برابر  هر  رسـالتی  سخن  می‌گوید.  آنان  کسانیند که  اموال  و  اولادشان  مغرورشان  می‌کند  و گولشان  می‌زند. کالاها  و  متاعهائی ‌که  در  این  دنیا  دارند  ایشان  را  سرمست  می‌نماید،  و گمان  می‏‎برند  کالاها  و  متاعهایشان  دلیل  بر گزینش  ایشان  و  برتری  دادنشان  است‌،  و  آنان  را  در  دنیا  و  آخرت  از  عذاب  و  عقاب  می‌رهاند.  بدین  حهت  یزدان  جـهان  صحنه‌های  ایشان  در  آخرت  را  بدانان  نشان  می‌دهد،  بدانگونه  که  گوئی  هم  اینک  آن  صحنه‌ها  در گرفته‌اند  و  آغاز  شده‌اند  تا  آنان  ببینند  آیا  چیزی  از  آنها  بدیشان  سود  می‌رساند  یا  محفوظ  و  مصونشان  می‌دارد؟  در  ایـن  صحنه‌ها  همچنین  روشن  می‌گردد  نه  فرشتگانی  و  نه  جنّیانی‌ که