ه ‌کنید،  از  نیروی  کافران  بر  شما  باکی  نیست‌.  آنان  نمی‌توا‌نند  مسلمانان  را  در  زمین  درمانده  کنند.  نیروی  ظاهری  ایشان  نمی‌تواند  در  هـیچ  راهـی  بـر  سـر  راه  مسلمانان  بایستد  و  سدّ  راه  آنان‌ گردد.  شما  مسلمانان  با  برخورد‌اری  از  ایمانتان  نیرومندید.  با  نظام  و  سیستمی  که  دارید  توانـائید.  با  توشه  و  ابزاری  که  دارید  و  می‌توانید  از  آن  بهره‌مندگرد‌ید  قدرتمندید.  چه‌بسا  شما  مسلمانان  از  توشه  و  ابزاری  برخوردار  نباشید که  کافران  از  توشه  و  ابزار  مادی  دارند،  ولیکن  دلهای  با  ایمانی  که  به  جهاد  می‌پردازند  خوارق  عادات  و  شگفتیهائی  را  می‌آفرینند  که  نگو.

اسلام  حقیقت  بزرگ  و  سترگی  است‌.  کسی‌ که  می‌خواهد  به  حقیقت  وعدۀ  خدا  در  این  آیات  برسد،  لازم  است  این  حقیقت  بزرگ  و  سترگ  را  ورانداز کند،  و  لازم  است  مصداق  !ن  را  در  تاریخ  زندگی  بشـریّت  پـژوهش  و  بررسی  نماید.  چنین  کسی  باید  شروط  حقیقت  ا‌سلام  را  چنان ‌که  باید  درک  و  فهم کند،  پیش  از  این‌که  دربارۀ  آن  به  شک  و  تردید  بپردازد،  یا  وقوع  آن  را  در  حـالتی  از  حالات  دیر  و  دور  بداند  و  بینگارد.

هیچ  باری  نبوده  است  که  این  امّت  برابر  برنامۀ  خدا  حرکت  بکند،  و  این  برنامه  را  در  زندگی  حاکـم  و  فرمانروا  سازد،  و  آن  را  در  همه  امور  خود  بپذیرد  و  از  آن  خشنود  باشد،  مگر  این‌ که  وعدۀ  خدا  تحقّق  یافته  است  و  پیاده  گردیده  است‌،  وعده‌ای‌ که  خدا  به  خلافت  و  جانشینی  و  مکانت  و  منزلت  و  امن  و  امـان  داده  است‌.  هیچ  باری  نبوده  است‌ که  این  امّت  با  این  برنامه  مخالفت  کرده  باشد،  مگر  این  که  دنباله‌رو  قافله  گردیده  است‌،  و  خواری  و  رسوائی  یافته  است‌،  و  آئین  خود  را  از  تسلّط  و  حاکمیّت  بر  بشریّت  مطرود  و  محروم  ساخته  است‌،  و  ترس  و  هراس‌،  این  امّت  را  بازیچه  دست  خود  نموده  است‌،  و  دشمنان  هم  این  امّت  را  در  ربوده‌اند.

هان  ای  مسلمانان‌!  وعدۀ  خدا  برجا  و  برقرار  است‌!  هان  ای  مسلمانان‌!  شرط  خدا  معلوم  و  مشخّص  برای  همگان  است‌!  کسانی  که  پیاده  شدن  و  تحقّق  پیدا  کردن  وعدۀ خدا  را  می‌خواهند  باید که  شرط  را  مراعات  کنند.  راستی  چه  کسی  از  خدا  بهتر  به عهد و پیمان  خود  وفا  می کند؟<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:147.txt">قسمت اول</a><a class="text" href="w:text:148.txt">قسمت دوم</a></body></html>سوره‌ي نور آيه‌ي 64-58

 (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِيَسْتَأْذِنْكُمُ الَّذِينَ مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ وَالَّذِينَ لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنْكُمْ ثَلاثَ مَرَّاتٍ مِنْ قَبْلِ صَلاةِ الْفَجْرِ وَحِينَ تَضَعُونَ ثِيَابَكُمْ مِنَ الظَّهِيرَةِ وَمِنْ بَعْدِ صَلاةِ الْعِشَاءِ ثَلاثُ عَوْرَاتٍ لَكُمْ لَيْسَ عَلَيْكُمْ وَلا عَلَيْهِمْ جُنَاحٌ بَعْدَهُنَّ طَوَّافُونَ عَلَيْكُمْ بَعْضُكُمْ عَلَى بَعْضٍ كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الآيَاتِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ (٥٨) وَإِذَا بَلَغَ الأطْفَالُ مِنْكُمُ الْحُلُمَ فَلْيَسْتَأْذِنُوا كَمَا اسْتَأْذَنَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ (٥٩) وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاءِ اللاتِي لا يَرْجُونَ نِكَاحًا فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُنَاحٌ أَنْ يَضَعْنَ ثِيَابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرِّجَاتٍ بِزِينَةٍ وَأَنْ يَسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌ لَهُنَّ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (٦٠) لَيْسَ عَلَى الأعْمَى حَرَجٌ وَلا عَلَى الأعْرَجِ حَرَجٌ وَلا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ وَلا عَلَى أَنْفُسِكُمْ أَنْ تَأْكُلُوا مِنْ بُيُوتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ آبَائِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أُمَّهَاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ إِخْوَانِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخَوَاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَعْمَامِكُمْ أَوْ بُيُوتِ عَمَّاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخْوَالِكُمْ أَوْ بُيُوتِ خَالاتِكُمْ أَوْ مَا مَلَكْتُمْ مَفَاتِحَهُ أَوْ صَدِيقِكُمْ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَأْكُلُوا جَمِيعًا أَوْ أَشْتَاتًا فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ (٦١) إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِذَا كَانُوا مَعَهُ عَلَى أَمْرٍ جَامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُولَئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (٦٢) لا تَجْعَلُوا دُعَاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعَاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضًا قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِوَاذًا فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (٦٣) أَلا إِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ قَدْ يَعْلَمُ مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ وَيَوْمَ يُرْجَعُونَ إِلَيْهِ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوا وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ) (٦٤)

اسلام  برنامۀ ‌کامل  زندگی  است‌.  اسلام  زندگی  انسان  را  در  همۀ  مراحل  و  مراتب  زندگی  نظم  و  نظام  می‌بخشد،  و  ارتباطها  و  تماسهای  زندگی‌،  و  همۀ  حرکات و  سکنات  زندگی  را  سر  و  سامان  می‌بخشد:  بدین  جهت  اسلام  عهده‌دار  بیان  آداب  و  رسوم  کوچک  زندگی  می‌گردد،  همان ‌گونه  که  عهده‌دار  بیان  وظائف  و  تکالیف  همگانی  بزرگ  می‌شود،  و  میان  همۀ  آنها  همآوائی  و  هماهنگی  برقرار  می‌سازد،  و  در  پایان  همۀ  آنـها  را  رو  بـه  خـدا  می‌کند  و  به  سوی  خدا  جهت  می‌دهد.

این  سوره  نمونه‌ای  از  آن  همآوائی  و  هماهنگی  است‌.  بیان  برخی  از  حدّها  و کیفرها  را  دربر دارد  و  درکنار  اجازۀ  ورود  به  خانه‌ها  از  آنها  صحبت  می‌دارد.  در  جوار  آن  نیز گشت  و گذار  و گردش  و  چـرخش  بزرگ  و  سترگی  را  در  جولانگاه‌های  هستی  مـی‌آغازد.  آن گاه  روند  سوره  برمی‌گردد  و  از  حسن  ادب  مسلمانان  در  داوری  بردن  به  پیشگاه  خدا  و  پیغمبرش‌،  و  از  سوء  ادب  منافقان  در  این  باره‌،  سخن  مـی‌گوید.  درکنار  آن  از  وعدۀ  راستین  خدا  به  مؤمنان  درباره  خلافت  بخـشیدن  و  جایگزین‌ کردن  آنان‌،  و  امن  و  امان  و  مکانت  و  منزلت  بخشیدن  بدیشان  صحبت  می‌شود.  هان‌!  هم  اینک  در  این  درس‌،  روند  قرآنی  به  ذکر  آداب  و  رسـوم  اجازه  خواستن  در  داخل  خانه‌ها  برمی‌گردد.  این  هم  درکـنار  اجازه  خواستن  از  مجلس  ییغمبر  صلّی الله علیه و آله و سلّم  به 